×

محیط زیست

کمبود نیروی انسانی و تجهیزات و ضعف مدیریت، اثربخشی مناطق حفاظت‌شده را محدود کرده است

حفاظت گسترده اما ناکافی





شهر پایدار

گفت‌وگوی «پیام ما» با سه شهرساز درباره نسبت شهرسازی ایرانی با غرب

 شهرسازی سرگردان ایران 

 نیویورک به برج‌های بلندش شهره است و خیابان‌های پر از خودرویش،‌ لندن را با باغ‌های سبزش می‌شناسند و اتوبوس‌های قرمزش. پاریس با بلوارهای بلند و عریضش مشهور است و پایتخت هلند با فشردگی و دوچرخه‌هایش.
بسیاری از شهرها پیش‌از آنکه ساخته شوند،‌ الگویی داشتند و با تبعیت از آن الگو، ساخت‌و‌ساز در آن‌ها شکل گرفته است؛ مثلاً در توکیو، این حمل‌و‌نقل عمومی و همگانی بوده که تعیین کرده است سایر کاربری‌ها کجا و چگونه ساخته شود.‌ در پاریس،‌ ناپلئون سوم،‌ ژرژ هوسمان،‌ استاندار سن را مأمور کرد تا این شهر را نوسازی کند و در نهایت، اقتصاد،‌ مدرنیزاسیون و مقابله با شورش‌های شهر این شمایل را برای پایتخت فرانسه ساخت. شهرهای زیادی در دنیا تلاش کردند تا شبیه پاریس شوند،‌ برخی دیگر الگوی توسعه نیویورک را جلو دست خود گذاشتند،‌ برخی هم سعی در تکرار قالب‌های لندنی داشتند. اما تهران چگونه ساخته شد؟ پایتخت ایران که این روزها آن را بیشتر با آلودگی هوا و مترو و اتوبان‌های پرتردد می‌شناسند، از کدام مدل توسعه شهری الگو گرفته است؟ شهرسازی ما بیشتر شبیه کدام کشور است؟ به مناسبت ۸ نوامبر و روز جهانی شهرسازی،‌ در گفت‌وگو با سه شهرساز ایرانی و باسابقه به دنبال پاسخ به این پرسش‌ها بودیم.  










میراث هزارساله قزوین در نقش دکور سینمایی

فیلم‌برداری سریال «بامداد خمار» در بناهای تاریخی قزوین، با انتقاد کنشگران میراث‌فرهنگی از شیوه حفاظت از این آثار همراه شده است. «مهدی مجابی»، کنشگر میراث‌فرهنگی، می‌گوید آماده‌سازی مسجدجامع قزوین برای تصویربرداری این سریال، با مداخلاتی آسیب‌زا و بی‌توجهی به اصول حفاظتی همراه بوده است. این انتقادها، ضرورت نظارت «وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی» بر فعالیت گروه‌های فیلم‌برداری و پاسخ‌گویی عوامل تولید درباره خسارت‌های احتمالی را برجسته می‌کند؛ مسئولیتی که صدور مجوز فیلم‌برداری از آن نمی‌کاهد. تلاش «پیام ما» برای تماس با «نرگس آبیار»، کارگردان این سریال، بی‌نتیجه ماند.

از وعده‌های پاریس تا آزمون آنتالیا؛ جهان در مهار تغییر اقلیم چقدر عقب است؟

اقلیم در محاصره منافع اقتصادی 

|پیام ما| درحالی‌که آنتالیا از ۹ نوامبر (۱۸ آبان) میزبان سی‌ویکمین کنفرانس تغییر اقلیم سازمان ملل (COP31) می‌شود، جهان با کارنامه‌ای از سه دهه مذاکره، توافق و تعهد اقلیمی روبه‌روست که هنوز با نتایج مورد انتظار فاصله زیادی دارد. افزایش دمای زمین، تداوم وابستگی اقتصاد جهانی به سوخت‌های فسیلی و تشدید مخاطرات اقلیمی نشان می‌دهد که تلاش‌های بین‌المللی تاکنون نتوانسته‌اند سرعت بحران را مهار کنند. اکنون، پرسش اصلی در اجلاس آنتالیا این است که آیا کشورها می‌توانند از مرحله وعده و توافق عبور کنند و تصمیم‌های گذشته را به اقدامات عملی تبدیل کنند؟





نگاهی به معمارِی موزه طراحی خنت که با تمرکز بر مواد سازگار با محیطزیست بازسازِی شده است

از توالت جلبکی تا جنگل سرپوشیده





فشارهای اقلیمی، هم جمعیت‌ها را جابه‌جا و هم عده‌ای را در محل زندگی‌شان گرفتار می‌کند

در تنگنای ماندن و رفتن

|پیام ما| نزدیک به ۹۰ میلیون نفر از آوارگان اجباری جهان در کشورهایی زندگی می‌کنند که با مخاطرات شدید اقلیمی، ازجمله خشکسالی، سیل و گرمای شدید روبه‌رویند؛ این آماری است که کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان (UNHCR) در آستانه برگزاری کنفرانس COP31 اعلام کرده است. این هشدار بار دیگر توجه‌ها را به پیامدهای تغییر اقلیم بر جابه‌جایی جمعیت جلب کرده است. در ایران نیز، پژوهش‌ها از ارتباط میان خشکسالی، کاهش منابع آب و دیگر فشارهای محیطی با مهاجرت‌های داخلی خبر می‌دهند. اما همه کسانی که در مناطق آسیب‌دیده زندگی می‌کنند، امکان رفتن ندارند. گروهی، باوجود ازدست‌رفتن منابع معیشت و دشوارترشدن شرایط زندگی، ناچار به ماندن‌اند؛ اما در بحث مهاجرت‌های اقلیمی کمتر دیده می‌شوند.





آماده‌باش ۱۸ هزار تیم امدادی

درگیری ۲۵ استان کشور با بارش‌های پاییزی و پدیده ال‌نینو

رئیس سازمان مدیریت بحران کشور از درگیری ۲۵ استان با بارش‌های شدید ناشی از پدیده ال‌نینو خبر داد و گفت با استقرار وضعیت قرمز و نارنجی در مناطق گوناگون، ۱۸ هزار تیم امدادی برای مقابله با حوادث احتمالی به حالت آماده‌باش درآمده‌اند.