×

میراث مینوی زیر باران

شکم برآمده ساختمان سایه‌اش را روی کتابخانه «مجتبی مینوی» انداخته است؛ به فاصله یک شکاف باریک که روز یکشنبه از همان شکاف، آب باران راهش را به کتابخانه و قفسه‌های کتاب باز کرد. ناودان کهنه ساختمان کتابخانه هم مزید بر علت شد تا کتاب‌های نفیس سه قفسه آنچنان خیس شوند تا کارکنان مجموعه با پنکه و سشوار به دادشان برسند. حالا مشاهدات میدانی «پیام ما» نشان می‌دهد که پنج قفسه را خالی کرده‌اند و کتاب‌ها به ردیف روی زمین چیده شده‌اند تا کتاب‌های خیس‌شده خشک شوند و آن‌هایی هم که سالم مانده‌اند از وقوع اتفاقی مشابه در امان بمانند.

گزارش میدانی «پیام ما» از کاپ ۳۱ و آغاز عصر برق در حمل‌ونقل

آیا برقی‌سازی می‌تواند زمین را خنک‌تر کند؟

از آنتالیا گزارش می‌کنم، جایی که برقی‌سازی به یکی از محورهای اصلی گفت‌وگوهای «کاپ ۳۱» تبدیل شده است. ترکیه حتی خودروی تمام‌برقی ساخت داخل خود را نیز در این رویداد به نمایش گذاشته است. اینجا یک پرسش مهم مطرح است: آیا جایگزینی سوخت‌های فسیلی با برق، بدون پاک‌سازی نظام تولید و توزیع انرژی، می‌تواند راه‌حلی برای بحران اقلیم باشد؟





در نخستین روز سی‌ویکمین کنفرانس اقلیمی آنتالیا؛

کاپ ۳۱؛ گذار از وعده‌های اقلیمی به آزمون اجرای تعهدات

سی‌ویکمین کنفرانس اعضای کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد درباره تغییر اقلیم (کاپ ۳۱) در آنتالیا ترکیه آغاز به کار کرد و رئیس این اجلاس با طرح شعار «اجلاس اجرای تعهدات»، بر ضرورت عبور از مرحله وعده‌دادن و تبدیل تصمیم‌ها به نتایج ملموس در زندگی مردم تأکید کرد.





گزارش میدانی «پیام ما» از آغاز «کاپ ۳۱» در آنتالیا

وعده‌های اقلیمی به آزمون اجرا می‌رسند 

آنتالیای ترکیه این روزها فقط میزبان گردشگرانی نیست که برای دیدن ساحل مدیترانه به این شهر آمده‌اند، «مرکز نمایشگاهی آنتالیا» به محل گردهمایی نمایندگان دولت‌ها، مذاکره‌کنندگان، دانشمندان، فعالان محیط‌زیست و نهادهای بین‌المللی تبدیل شده است. آن‌ها در سی‌ویکمین کنفرانس اعضای «کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد درباره تغییر اقلیم» درباره یکی از پیچیده‌ترین مسائل جهان امروز گفت‌وگو می‌کنند: آینده‌ای که تغییر اقلیم هر روز بیش از گذشته آن را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.





هشدار درباره تشدید یک بحران خاموش

دشت شهرکرد در مسیر فرونشست

|پیام‌ما|‌فرونشست زمین در دشت شهرکرد به‌عنوان یکی از پیامدهای برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی، زنگ خطری جدی برای آینده این دشت به شمار می‌رود؛ این پدیده درصورت تداوم روند فعلی و اجرا‌نشدن راهکارهای پیشگیرانه و اصلاحی، می‌تواند با شدت بیشتری گسترش یابد و پیامدهای جبران‌ناپذیری برای منابع طبیعی، زیرساخت‌ها و سکونتگاه‌های منطقه به همراه آورد. در این میان، دشت ممنوعه بحرانی شهرکرد، نیازمند توجه جدی‌تر به وضعیت منابع آب زیرزمینی است، زیرا ادامه روندهای نادرست در بهره‌برداری از منابع آبی و به‌تعویق‌افتادن اقدامات اصلاحی، ممکن است شرایط را برای گسترش و تشدید فرونشست فراهم کند؛ اهمیت این موضوع فقط به وضعیت کنونی دشت محدود نیست، بلکه آینده این پهنه و امکان بهره‌برداری پایدار از ظرفیت‌های آن را نیز تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.