پس از چهار سال حفاظت مشارکتی در پارک ملی گلستان، شمار سم‌داران به بیش از 9000 راس رسید

غریو شادی در میرزابایلو

مسئولان محیط زیست، محیط‌بانان و همیاران و کارشناسان حیات وحش در گفت‌وگو با «پیام ما» از آنچه در پارک ملی گلستان رخ می‌دهد





۲۳ آذر ۱۴۰۰، ۷:۵۰

«جسارت می‌کنم در جمع بزرگان صحبت می‌کنم. اینجا من به نمایندگانی کسانی که مثل کوه پشت من ایستاده‌اند، سخن می‌گویم و از همه همکاران، از همه همیاران، از همه نیروهای شرکتی و قراردادی تشکر می‌کنم. من با تمام وجود به ایران تبریک می‌گویم و به کسانی که برای سربلندی این سرزمین دلشان می‌تپد. آنچه تاکنون انجام شده کوچکترین کاری است که ما برای شهدای محیطبان خود که جان‌شان را برای طبیعت این سرزمین فدا کرده‌اند انجام داده‌ایم.» مهدی تیموری، رئیس پارک ملی گلستان چهارشنبه، چهارم آذر ماه 1400 پس از اولین روز سرشماری در پارک ملی گلستان سخنان خود را اینگونه آغاز کرد. آن شب در پاسگاه میرزابایلو همه بودند؛ از کارشناسان قدیمی چون هوشنگ ضیایی و رمضانعلی قائمی تا وحید خیرآبادی معاون فنی اداره کل محیط ‌زیست استان گلستان، علی کلانه رئیس پناهگاه حیات‌وحش میانکاله، معصومه صفایی و محمد نصرتی به نمایندگی از سازمان حفاظت محیط زیست،‌ محیط‌بانان، همیاران، فرشاد اسکندری،‌ پوریا سپهوند،‌ مبین صوفی، نیلوفر رئیسی،‌ کارشناسانی از اداره کل محیط زیست گلستان و تهران،‌ محیط‌بانان بازنشسته. آن شب علی گودرزی از همیاران و داوطلبان پارک از خوشی اعلام جمعیت حیات ‌وحش به آسمان پرید، دستی بر شانه‌ای نشست و گوشه لب هر کسی لبخندی از سر رضایت خانه کرد. چه شد که پارک ملی گلستان در طول چهار سال مدیریت مهدی تیموری توانست جمعیت حیات‌وحش خود را به بیش از سه برابر افزایش دهد و بتواند آمار شگفت‌انگیز 8251 گونه‌های قوچ میش، 996 کل و بز و 321 آهو که در مجموع به 9568 فرد می‌رسد را به ثبت برساند؟ مهدی تیموری این موضوع را به انتخاب مدل مدیریتی خردمندانه مشارکتی با تشکیل شورای راهبردی به نوعی مردمی کردن حفاظت مرتبط می‌داند. در این پرونده از بخشی از کسانی که در پیاده‌سازی این مدل از حفاظت در پارک ملی گلستان دخیل بوده‌اند خواستیم درباره مراحل اجرایی شدن، دستاوردها و کمبودهای این شیوه مدیریت برایمان بگویند. گفته‌های مهدی تیموری رئیس پارک ملی گلستان جزو خلاصه‌ترین یادداشت‌هاست، شاید از این رو که دیگران در نوشته‌هایشان بارها به او ارجاع داده و درباره‌اش گفته‌اند و سرشماری اخیر خود بیش از هر سخنی گویای عملکرد اوست.

لینک یادداشت‌ها 

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

سایه برای همــــــــه نیست

زنان و خانواده‌های کم‌درآمد بیشترین آسیب را از موج گرما می‌بینند

سایه برای همــــــــه نیست

دخالت‌های آرام در فروپاشی تنوع زیستی

غذادهی انسانی و رهاسازی بچه‌ماهی‌ها، در کنار صید بی‌رویه، می‌توانند تعادل اکولوژیک رودخانه‌ها را بر هم بزنند و به کاهش تنوع زیستی منجر شوند

دخالت‌های آرام در فروپاشی تنوع زیستی

رهاسازی ۱.۲ میلیون بچه ماهی سفید در رودخانه چلوند آستارا؛ گامی برای احیای ذخایر خزر

رهاسازی ۱.۲ میلیون بچه ماهی سفید در رودخانه چلوند آستارا؛ گامی برای احیای ذخایر خزر

۲۹ عملیات امدادی آتش‌نشانان اراک در یک هفته؛ از مهار حریق فضای سبز تا نجات حیوانات

۲۹ عملیات امدادی آتش‌نشانان اراک در یک هفته؛ از مهار حریق فضای سبز تا نجات حیوانات

بازگشت خیره‌کننده فلامینگوها به سد نهب قزوین؛ نشانه‌ای از احیای پایداری زیستگاه‌های طبیعی

گزارش‌های زیست‌محیطی

بازگشت خیره‌کننده فلامینگوها به سد نهب قزوین؛ نشانه‌ای از احیای پایداری زیستگاه‌های طبیعی

عبور «متانول» از قلب چابهار

گزارش «پیام ما» از شروع دوباره پروژه‌ای پرحاشیه در جنوب شرق کشور

عبور «متانول» از قلب چابهار

واکاوی «پارادوکس خنک‌سازی» در تهران؛ چرا بافت‌های متراکم شهری دمای سطح زمین را کاهش می‌دهند؟

پژوهش‌های علمی شهری

واکاوی «پارادوکس خنک‌سازی» در تهران؛ چرا بافت‌های متراکم شهری دمای سطح زمین را کاهش می‌دهند؟

رخ زرد چنارهای پارک «لالـــــــــــه»

در نخستین روزهای تابستان، پاییز به بوستان‌های پایتخت رسید

رخ زرد چنارهای پارک «لالـــــــــــه»

زنده‌گیری خرس قهوه‌ای زخمی در آمل؛ آسیب شدید ستون فقرات بر اثر اصابت گلوله

حیات‌وحش مازندران

زنده‌گیری خرس قهوه‌ای زخمی در آمل؛ آسیب شدید ستون فقرات بر اثر اصابت گلوله

تعطیلی گرمخانه‌ها در جنگ چهل‌روزه

معتادان و بی‌خانمان‌ها در شب‌های هول پایتخت، دوباره به پاتوق‌های قبلی برگشتند

تعطیلی گرمخانه‌ها در جنگ چهل‌روزه

بیشترین نظر کاربران

تیم‌ ملی ما یا آن‌ها؟

تیم‌ ملی ما یا آن‌ها؟