زلزلهٔ ترکیه در ردیف پنجم فهرست مرگبارترین زلزله‌ها قرار دارد. مرگبارترین زمین‌لرزه‌ها  عبارتند از: زلزلهٔ ۲۰۱۰ در «هائیتی» با بزرگای ۷ و  ۱۸۰ هزار  کشته، زلزلهٔ ۲۰۰۴ «اندونزی» با بزرگای ۹.۱ و ۲۲۷ هزار و ۹۰۰ کشته، زلزلهٔ ۲۰۰۸ «ونچوان» چین با بزرگای ۷.۸ و ۸۷ هزار و ۷۰۰ کشته، زلزلهٔ ۲۰۰۵ در «بالاکوت» پاکستان با بزرگای ۷.۸ و ۷۶ هزار و ۲۰۰ کشته. آمار تلفات زلزلهٔ ۲۰۰۴ اندونزی شامل کسانی است که مستقیماً در زلزله جان خود را از دست داده‌اند و تعداد بسیار بیشتری از افرادی که در سونامی ناشی از آن جان خود را از دست داده‌اند. همین امر در مورد زلزله با بزرگای ۹.۱ در ۲۰۱۱ ژاپن نیز صادق است که با احتساب تعداد کل تلفات زمین‌لرزه و اثرات سونامی ناشی از آن با ۲۲ هزار نفر تلفات هشتمین زمین‌لرزهٔ مرگبار در این فهرست است. زلزلهٔ «بم» در ایران در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۳ با بزرگای ۶.۵ و ۳۰ هزار نفر تلفات نیز در همین فهرست قرار دارد.

در ۱۰۰ سال گذشته ۹۹ زمین‌لرزه با تلفات بیش از هزار نفر  رخ داده است. زمین‌لرزهٔ ۲۰۲۳ در ترکیه به‌عنوان دهمین زمین‌لرزهٔ مرگبار در قرن گذشته، با بررسی کل تلفات (از جمله موارد ناشی از اثرات ثانویهٔ زلزله) رتبه‌بندی می‌شود. درواقع، پنج مورد از ۱۰ زمین‌لرزهٔ مرگبار در قرن گذشته از سال ۲۰۰۰ رخ داده است. با چهار برابر شدن جمعیت جهان در طول قرن گذشته، چندین مورد از مرگبارترین زمین‌لرزه‌ها در سال‌های اخیر رخ داده است. درواقع،  زمین‌لرزه‌های مرگبار از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵ نشان می‌دهد تلفات زمین‌لرزه‌ها با جمعیت بیشتر به‌ویژه در کشورهای درحال‌توسعه افزایش یافته است؛ چراکه جمعیت در دهه‌های اخیر به‌ویژه در جهان سوم و کشورهای درحال‌توسعه در مناطق زلزله‌خیز به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است. از سوی دیگر همین مسئله نشان می‌دهد که در کشورهای درحال‌توسعه و جهان سوم همچنان توسعهٔ ناپایدار و بودن در نظر گرفتن ملاحظات ایمنی ادامه دارد.

بحران محیط زیستی پس از زمین‌لرزه‌های ۶ فوریه ۲۰۲۳ بسیار شاخص است. آسیب‌دیدگان در هفتهٔ اول بعد از رخداد زلزله‌های ۶ فوریه ۲۰۲۳ ترکیه حدود ۴۰۰ هزار نفر برآورد شدند. خدمات بهداشتی در روزهای اول در شهرهای با تخریب زیاد ممکن نبود و موجب گسترده شدن ابعاد خسارت‌ها به مردم و ساکنان در این مناطق شد. کمک‌های غذایی در ماه اول تقریباً به ۱.۷ میلیون نفر در دو کشور توزیع شد. با تخریب ساختمان‌های متعدد مساحت تخمینی زباله‌ها در شهرهای آسیب‌دیده معادل مساحتی به ابعاد ۱۰ کیلومتر در ۱۰ کیلومتر است، معادل ۱۴ هزار زمین فوتبال پوشیده از زباله‌های انباشته‌شده به ارتفاع یک متر بود. این تخریب ۱.۵ میلیون نفر را بی‌خانمان کرد. برای جبران آن نیاز به ساخت حدود ۵۰۰ هزار واحد مسکونی جدید است. میزان و گستردگی خسارت‌ها در سوریه حدود ده درصد خسارت‌ها در ترکیه بود.

تلفات زلزله بیش از ۵۰ هزار نفر در ۱۳ استان ترکیه در «آدانا»، «آدیامان»، «باتمان»، «دیاربکر»، «الازیگ»، «غازی آنتپ»، «هاتای»، «قهرمان مرش»، «کیلیش»، «مالاتیا»، «ماردین»، «عثمانیه» و «شانلی اورفا» گزارش شد که بیشترین تلفات ۲۳ هزار نفر در استان «هاتای» و ۱۳ هزار نفر در استان «قهرمان مرش» بود. ۱۰۷ هزار مجروح نیز از این زلزله‌ها نیازمند خدمات بهداشتی و درمانی شدند. ۲۹۷ مفقود نیز وجود داشت. جمعیت تحت اثر زلزله‌ها حداقل ۱۷.۷ میلیون نفر در ۱۷ استان و در چهار میلیون ساختمان بود. حدود ۳۴۵ هزار واحد مسکونی ویران شد. بیش از دو میلیون ساکن در استان‌های آسیب‌دیده به استان‌های مجاور از جمله «مرسین»، «آنتالیا»، «ماردین»، «نیگده» و «قونیه» تخلیه شدند. بیش از ۲۰ درصد از تولیدات کشاورزی ترکیه تحت اثر قرار گرفت. حداقل ۵۱۶ ساختمان دانشگاهی تحت اثر قرار گرفتند که ۱۰۶ ساختمان به‌شدت آسیب دیدند یا تخریب شدند. در استان «هاتای» ترکیه، مناطق «آنتاکیا»، «کریخان» و «اسکندرون» بیشترین آسیب را در ترکیه متحمل شدند. در «آنتاکیا (هاتای)» ۷۰ درصد خانه‌ها و شش هزار و ۳۶۹ ساختمان فروریخت، سه هزار و ۷۳۴ ساختمان باید تخریب می‌شد و ۲۱ هزار و ۸۳۰ ساختمان به‌شدت آسیب دیدند.

در سوریه استان‌های «حلب»، «ادلب» و «لاذقیه» شدیدترین آسیب‌‌ها را از  زلزله‌های ۶ فوریه ۲۰۲۳ دیدند. «حلب» با ۴۵ درصد از خسارات برآورد شده و سپس «ادلب» با ۳۷ درصد و «لاذقیه» ۱۱ درصد از کل خسارات سوریه آسیب دیدند. این زمین‌لرزه‌ها شهرهای «حماه» و «طرطوس» را نیز به میزان کمتری تحت اثر قرار داد. این زمین‌لرزه خسارات گسترده‌ای به شهرستان «حلب» و اطراف آن وارد کرد. منطقهٔ شمال‌غرب سوریه با حدود هزار و ۹۰۰ ساختمان به‌طور کامل ویران شده و بیش از هشت هزار و ۸۰۰ ساختمان به‌طور جزئی آسیب دیده است.