در طول روز، احتمالاً با نوعی از بسته‌بندی پلاستیکی در تماس هستید. بسته‌ای که غذای شما در آن پیچیده شده باشد و چه پلاستیکی که به عنوان محافظ هدیه‌ای که به در ورودی خانه‌تان رسیده است. در واقع، بسته‌بندی در حال حاضر بزرگترین بازار پلاستیک است که 42 درصد از کل پلاستیک تولید شده را تشکیل می‌دهد. بیشتر بسته بندی‌های پلاستیکی یک بار استفاده می‌شود و سپس دور ریخته می‌شود. نه تنها تمام این پلاستیک‌ها به زباله‌هایی تبدیل می‌شوند که محل‌های دفن زباله و اقیانوس‌های ما را آلوده می‌کنند، بلکه می‌توانند به طور بالقوه بر سلامت ما نیز تأثیر بگذارند.
مصرف غذاهای بسته‌بندی‌شده در دهه‌های اخیر به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. انسان به طور مداوم در معرض مواد پلیمری مانند منسوجات، لاستیک خودرو و بسته‌بندی قرار دارد. متأسفانه، محصولات تجزیه شدهٔ آنها محیط زیست ما را آلوده می‌کند و منجر به آلودگی گسترده با میکرو و نانوپلاستیک‌ها می‌شود. پلاستیک مادهٔ رایجی است که برای بسته‌بندی موادغذایی استفاده می‌شود. پلاستیک مورد استفاده در بسته‌بندی موادغذایی دو ساعت پس از مصرف در مغز یافت شده است. در مطالعه‌ای که در مدل حیوانی انجام شد، محققان مطالعه خود را بر روی شش موش انجام دادند که سه موش از آنها پلی‌استایرن (یک نوع پلاستیک) خوراکی مصرف کردند. آنها دو تا چهار ساعت پس از مصرف موش‌ها را معدوم کردند و بر نمونه مغز آنها، آزمایش وجود پلاستیک را انجام دادند. نشان داد که نانوپلاستیک‌ها از سد خونی مغزی عبور کرده است و در مغز موش‌ها وجود دارد. سد خونی مغزی یک سد بیولوژیکی مهم است که از مغز در برابر مواد مضر محافظت می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد که چگونه این ذرات پلاستیکی می‌توانند خطر التهاب عصبی و تخریب عصبی یا حتی بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی مانند آلزایمر یا پارکینسون را افزایش دهند. در مدت اخیر دریافتیم که میکروپلاستیک‌ها و نانوپلاستیک‌ها در جریان خون ما حضور دارند و از طریق مواد مصرفی روزانه به بدن ما راه پیدا می‌کنند. وجود ذرات خارجی میکرو و نانو پلاستیک در بدن ما به دلایل واضح خطرناک است و به طور بالقوه می‌توانند به نقاط حساس و ریز در بدن نیز برسند و به سلول‌های زنده نفوذ کنند.
برای به حداقل رساندن آسیب احتمالی ذرات میکرو و نانوپلاستیک برای انسان و محیط زیست، محدود کردن قرار گرفتن در معرض و محدود کردن استفاده از بسته‌بندی‌های پلاستیک در مصرف روزانه و انجام تحقیقات بیشتر در مورد اثرات میکرو و نانو پلاستیک‌ها ضروری است.