بر فاجعه چشم نبندیم

قاتل با لبخندی از روی رضایت و ژست قهرمانانه، سر بریده قربانی خود را در کوچه‌های شهر می‌چرخاند، این لبخند از روی رضایت، پاسخ به مشتریانی است که اول به زن نگاه کالایی داشته و او را «مال» و جزیی از اموال خود می‌دانند و دوم به نام ناموس از لحظه تولد برای او چارچوب و راه و رسم زندگی ترسیم می‌کنند.
برخی اقوام حتی چارچوب‌ها و رسوم بُرنده‌تری دارند، از کودکی به جای دخترشان تصمیم می‌گیرند و او را مکلف به ازدواج با فردی می‌کنند که هیچ شناخت و احساسی به آن فرد ندارد. اغلب اوقات این فرد، پسر عمو، پسر خاله، پسردایی یا پسرعمه و از نزدیکان دخترک تازه متولد شده است و از آغاز ماجرا در گوش صاحبِ مال چیزهایی گفته می‌شود که از همان دوران کودکی چهارچشمی مراقب ناموسش باشد تا مبادا دست از پا خطا کند و خلاف حدودِ تعیین شده قدمی بردارد.
قاتل با سر بریده قربانی خود همچون قهرمانی برخاسته از جهل جامعه مردسالار به میدان کسایی شهر رسیده و چرخی می‌زند تا همه خوب تماشایش کنند. دختری که از بدو تولد بارها قربانی بوده؛ یکبار قربانی کودک همسری، زمانی که در دوازده سالگی تن به ازدواج داد و اینبار قربانی قتل ناموسی و هیچگاه دیده نشد که او مادری بود با یک فرزند سه ساله.
برای انجام چنین قتلی که با چنین لبخند پرافتخاری در عرصه عمومی اعلام می‌شود باید در اجتماع ـ ‌به‌خصوص قشر سنتی‌تر جامعه‌ـ حتماً بستری فراهم بوده باشد. چیزی که واضح است اینکه، این شکل از قتل‌های ناموسی سال‌هاست سلسله‌وار در حال رخ دادن و تکرارند؛ اگرچه بسیاری از آنها رسانه‌ای نمی‌شوند، اما چشم‌پوشی رسانه از تحلیل و نه نمایش ماجرا دلیل بر رخ ندادن چنین جنایاتی نیست.
با اینکه می‌دانیم در بخش سنتی جامعه همچنان احتمال وقوع چنین فجایعی وجود دارد و به هردلیل رسانه‌ها یا عرف اجتماعی گاهی سعی در پنهان کردن این فجایع دارند. یکی از سوالات مهم که در ذهن پیش می‌آید این است که چرا دولت‌ها در مواجهه با چنین جنایت‌هایی برای کاهش این موارد از طریق وضع و اصلاح قوانین و فرآیندهای اجتماعی برنامه‌ای روشن ندارند؟ بر اساس اطلاعات پژوهشی که در شماره جدید ماهنامه اندیشه پویا آمده، طی سال‌های 1398 تا 1400 شصت زن در خوزستان قربانی قتل‌ها‌ی ناموسی شده‌اند و هیچ‌کدام از عاملان این قتل‌ها به اشد مجازات نرسیده‌اند. این آمار چقدر وضع قوانین مدنی و قضایی موثر بوده‌اند؟ سوال دیگر این است که آیا متولیان فرهنگی به حساسیت مسئولیتشان در استانی که آمارها از یک فاجعه انسانی خبر می‌دهند واقف هستند؟
یکی از بزرگترین اشتباهات این است که متولیان را تنها نهادهای خاص فرهنگی می‌دانیم این در حالی است که متولیان فرهنگ، همه نهادها، سازمان‌ها و شرکت‌هایی هستند که در یک شهر وجود داشته و از منابع آن منطقه استفاده می‌کند. در جوامع شهری برای این شرکت‌ها و ارگان‌ها مسئولیت‌هایی باید متصور بود. آنها موظفند نسبت به جامعه بی‌تفاوت نباشند و برای بهبود کیفیت اجتماعی جامعه شهری منطقه خود سرمایه‌گذاری کنند.‌ زنگ هشدار بلندتر از همیشه به صدا درآمده است. اگر امروز برای چنین مساله‌ای چاره‌ای نیندیشیم، فردا باید هزینه تکرار چنین جنایاتی را بپردازیم.

مطالب مرتبط
غیرفعال شدن ۶ ایستگاه پایش هوا در خوزستان
مدیر روابط عمومی اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان با بیان اینکه ۲۹ ایستگاه پایش هوا در استان وجود دارد، گفت: ۶ ایستگاه پایش از این تعداد، به دلیل نقص فنی یا در دست تعمیر بودن فعال نیستند. شهریار عسکری درباره اعلام نشدن آمار گرد‌و‌غبار در برخی شهرهای خوزستان، به ایرنا توضیح داد: برخی دستگاه‌های […]
رودخانه «دز» کف کرد
وقوع پدیده‌ای عجیب با اولین بارش سال
رودخانه دز در شهرستان دزفول در یک پدیده بسیار عجیب سفید پوش شد و کف سفیدی بستر این رودخانه را فرا گرفت. شدت این ماده کف‌مانند در محدوده رودخانه دز حوالی منطقه زیباشهر و بوستان ساحلی «علی‌کله» بیشتر بود. این اتفاق که عصر سه‌شنبه رخ داد و رفته‌رفته سفیدی کف برطرف شد، نگرانی و شگفتی […]
رئیس جمهور با اشاره به نارضایتی‌های اخیر از کم‌آبی:
رئیس‌جمهوری درباره مصوبات دولت برای رفع مشکل کمبود آب در خوزستان گفت: اگر ما در روزهای آخر کار دولت هستیم اینطور نیست که توجهی به وضعیت مردم نداشته باشیم، ما تا روز آخر که دولت را تحویل دهیم باید امور را پیگیری کنیم و یک لحظه نبوده است که به فکر مردم و مشکلات آنان […]
سوگل دانائیسوگل دانائی گفت‌وگوی «پیام ما» با فعالان اجتماعی خوزستان درباره اعتراض‌ها به کم‌آبی
«ما تشنه‌ایم»، «هور ما کجاست»، «کرخه و کارون جان ماست» این عصاره شعارهایی بود که پنجشنبه شب در خیابان‌های اهواز، خرمشهر، حمیدیه، ماهشهر، سوسنگرد، شوش، آبادان و شادگان شنیده می‌شد. اعتراض‌هایی که به گفته مردم محلی از چهارشنبه شب آغاز شده و در جریان آن جاده‌های ماهشهر به بندر امام خمینی و شوش به اهواز […]
دیگر مطالب شماره 2224
گفت‌وگو با شینا انصاری، مدیرکل محیط زیست و توسعه‌پایدار شهرداری تهران:ساختمان‌های مدیریت بحران در اولویت توسعه انرژی‌های تجدیدپذیراحداث آبگرمکن‌های خورشیدی دیگر در دستور کار شهرداری تهران نیست اعتبارات کد پروژه توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر در بودجه امسال شهرداری قدری بیشتر شده است
در گزارش «نهادهای مالی حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی» مطرح شدکاهش خسارات محیط زیستی مستلزم تامین در آمدهای پایداراز ظرفیت‌های بخش خصوصی برای ارزیابی کارکرد صندوق و توسعه فعالیت‌های محیط زیست از طریق صندوق ملی محیط زیست استفاده شود
رئیس سازمان منابع طبیعی:صادرات خاک باید آسیب‌شناسی شود
گزارش میدانی «پیام ما» از تالاب جازموریان که بعد از تدوین سه طرح برای احیا، همچنان از زندگی دور استفرمان حیات جازموریان در دست سیلابدو هفته بعد از آخرین سیلاب مساحت حریم و بستر تالاب به نیم رسیده و احتمال دارد تا اردیبهشت ماه آبی نماند مدیرکل محیط زیست سیستان‌وبلوچستان: احیای تالاب در بخش سیستان‌وبلوچستان صد درصد به دلیل سیلاب بوده است
با فروریختن یکی از معابر در روستای مرغملک چهارمحال‌وبختیاری اتفاق افتادفرونشست روستای تاریخی را بیرون کشیدمدیرکل مدیریت بحران چهارمحال و بختیاری: پیش از این سخنانی درباره وجود این روستای زیرزمینی وجود داشت، اما میراث فرهنگی در شناسایی و حفظ این اثر کوتاهی کرده است
اصلاح قوانین به تنهایی نمی‌تواند مانع تکرار سرنوشت «مونا حیدری‌» شودناتوانی در برابر قتل‌های ناموسینجفی‌توانا، وکیل دادگستری: در جای جای قانون در بحث حمایت از زنان چالش داریم ولی در قتل ناموسی مقصر فقط قانون نیست محمدبیگی، نماینده مجلس: مشکل با اصلاح قانون حل نمی‌شود، ریشه‌ای‌تر از این حرف‌هاست

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *