سردار بهادر بختیاری
جعفرقلی خان بختیاری معروف به سردار بهادر، از رؤسای ایل بختیاری و از فاتحان تهران در جریان انقلاب مشروطه در ایران بود. وی پسر ارشد علیقلی خان سردار اسعد است.
جعفرقلی‌خان در آخرین سال‌های پادشاهی احمدشاه قاجار وزیر پست و تلگراف بود. در دوره پهلوی نیز وی وزیر پست و تلگراف و دو دوره وزیر جنگ بود.
جعفرقلیخان پس از سرکوبی شورشیان اردبیل و اهر، در سال ۱۳۳۸ ه. ق به حکومت کرمان برگزیده شد. وی به مدت سه سال عهده دار حکومت کرمان شد. او در سال ۱۳۴۱ ه. ق از پست خود؛ به عنوان حاکم کرمان استعفا داد.
جعفرقلی خان، در کتاب خاطراتش، علت خروج خود از کرمان را این طور شرح داده‌است:
خیال دارم انشاءالله آخر بهار استعفا داده، حرکت کنم. اولأ حقوق ایالت یک هزار و دویست تومان شده‌است در ماه. در صورتی که مخارج من کمتر از ماهی چهار هزار تومان نیست. باید مبلغی ضرر کنم. دخل خارج هم ندارم، به این جهت مجبور از استعفا خواهم شد. قرض زیادی هم دارم، که نمی توانم برای خدمت دولت از جیبم ضرر کنم.
وی در سال ۱۳۰۱ ه. ش به تهران آمد و تیمورتاش به جای وی حاکم کرمان شد.
رضاخان که در آن موقع وزیر جنگ بود، برای این که وی دوباره به حکومت ایالتی برسد، بسیار کوشش کرد و از دولت وقت خواست تا وی را به استانداری خراسان بگذارند؛ ولی حکم وی کمی تأخیر داشت. وی در این باره نوشته‌است:
… امروز در ایران کار برای سه قسمت از مردم ممکن است: اول توسط خارجه که روس و انگلیس باشد. دویُم پول بدهد. سیُم داخل در دسته بندی باشد. بنده هیچ‌کدام از این سه نیستم… از این جهت کار من هنوز به تعویق افتاده‌است.
به هر صورت وی در سال ۱۳۰۲ ه. ش برابر با ۱۳۴۱ ه. ق برای حکومت خراسان انتخاب شد.
جعفرقلی خان برای استعفا از استانداری خراسان، به رضاخان امیر جنگ، تلگراف زد و از وی درخواست استعفا نمود. در آن زمان رضاخان به واسطه رأی مجلس، به نخست وزیری برگزیده شده بود. رضاخان به وی دستور استعفاداده، او نیز استعفاء نمود.
وی پس از ورود به تهران به نمایندگی از طرف ایل بختیاری، نماینده مجلس شد و به مجلس راه یافت. در آن دوران در مجلس بین نمایندگان طرفدار رضاخان و سید حسن مدرس که ریاست اقلیت مجلس را به عهده داشت، درگیری های فراوانی به وجود آمد.