اخیراً تصمیم گرفته شده است جاده‌ای، شهرستان‌های نقده و بناب را به‌ یکدیگر متصل کند و این جاده نیز با همان منطق قدیمی و به‌دور از ارزیابی و ملاحظات محیط زیستی که منجر به احداث جادۀ میان‌گذر دریاچه ارومیه شد، قرار است از کنار تالاب «دورگه سنگی» -که در زبان محلی به آن «سیران گولی» گفته می‌شود- عبور کند؛ منطقی که فقط کاهش طول مسیر، صرفه‌جویی در وقت و سوخت خودروها را در نظر می‌گیرد. آن‌طور که مسئولان می‌گویند، احداث جادۀ نقده_بناب باعث کاهش ۶۰ کیلومتری مسیر بناب به ارومیه از جنوب دریاچه ارومیه خواهد شد. هرچند که راه‌های مواصلاتی یکی از محورهای توسعۀ کشور و استان‌های مختلف هستند، اما ایجاد این راه‌ها بدون توجه به ملاحظات محیط‌زیستی می‌تواند پروژه‌ها را به پروژه‌ای شکست‌خورده و پشیمان‌کننده تبدیل کند.

جادۀ مد نظر با طول ۶۰ کیلومتر در جنوب دریاچهٔ خشک‌شدهٔ ارومیه، از سه‌راهی «محمدیار» شهرستان نقده آغاز می‌شود و تا شهرستان بناب ادامه خواهد داشت. این جاده از کنار تالاب‌هایی چون «دورگه سنگی» (سیران گولی)، «کانی سیب»، «کانی برازان» و «قره قشلاق» می‌گذرد که در مسیر خود از روی رودخانه‌هایی چون «سیمینه‌رود»، «زرینه‌رود»، «مردق‌چای» و «صوفی‌چای» عبور می‌کند. این رودخانه‌ها که سالیان دراز به دریاچه ارومیه می‌ریختند، باعث به‌وجود آمدن زمین‌های باتلاقی شده‌اند که درصورت احداث جاده، این محل‌ها باید خاکریزی شوند و به این صورت اکوسیستم طبیعی خود را از دست خواهند داد.
اما مهمترین مسئلۀ محیط زیستی احداث این جاده، عبور از کنار تالاب سیران‌گولی است. این تالاب یک تالاب دائمی و بین‌المللی با شماره ثبت ۴۵ در سایت رامسر است. آب آن از بارش مستقیم و آب‌های جاری که از ارتفاعات اطراف به پایین سرازیر می‌‌شود، همچنین از دو چشمه در ضلع جنوبی تالاب تأمین می‌‌شود. هنگام افزایش آب، چمنزارهای سمت غرب و جنوب‌غربی تالاب به زیر آب می‌روند و مساحت تالاب را تحت‌تأثیر قرار می‌‌دهند. دورگه سنگی یکی از مراکز مهم مهاجرت، تخم‌گذاری و جوجه‌‌آوری پرندگان آبزی و کنارآبزی نادر و حمایت‌شده‌ای همچون فلامینگو، اردک نوک‌پهن و اردک سرسفید در کشور است.
کاهش آب ورودی به تالاب و نیز خشکی دریاچه ارومیه فرصتی برای سودجویان طبیعت آذربایجان ایجاد کرده است تا از آب گل‌آلود ماهی بگیرند. عقب‌نشینی آب از جنوب دریاچه ارومیه و جنوب تالاب سیران گلی باعث شده تا بهانه‌ای برای احداث جاده‌ای باشد که زیرساخت‌های آن از سوی مسئولان استانی پایه‌ریزی شده است. کارشناسان محیط زیست و فعالان این عرصۀ تنها افراد نگران و دلسوز این پروژه هستند که هیچ کرسی برای رساندن حرف خود دربارهٔ تبعات محیط زیستی احداث این جاده ندارند. اداره‌کل محیط زیست استان‌های آذربایجان‌غربی و آذربایجان‌شرقی باید در این زمینه پیشتاز باشند و قبل از احداث جاده، برای رفع نگرانی‌های فعالان این عرصه موضع خود را اعلام کنند. هرچند که شاید این دو اداره‌کل، اشاره به عدم عبور جاده از داخل حریم‌های مشخص‌شده کنند، یعنی اعلام کنند که جاده از داخل مناطق حفاظت‌شدهٔ تحت مدیریت خود عبور نمی‌کند، اما درک ارزش‌های یک تالاب و منافع آن بر جوامع محلی، از جمله دلایلی هست که باید قبل از احداث جاده توسط مسئولان استانی و کارشناسان این عرصه در نظر گرفته شود.