«نسل Z» یا نوجوانان و جوانان زیر 25 سال چندین سال است که جلودار مبارزه با تغییر اقلیم و از مهم‌ترین گروه‌های مدنی هستند که با سازماندهی خود در جوامع مختلف خواستار تغییر در مدیریت جهانی، ملی و محلی اقلیمی شده‌اند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که این نسل حالا قصد ندارد فقط به اعتراض و نامه‌نویسی و کارهای داوطلبانه اکتفا کنند، آنها به دنبال شغل‌های مهم و شایسته در حوزه اقلیم هستند و به نظر می‌آید که اتفاقا تنها خودشان دانش و توانایی انجام آن را دارند.

«وقتی آثار تخریب اکوسیستم‌ها را با چشم خود می‌بینیم و درباره فراگیر بودن آن در دنیا می‌خوانیم دیگر نمی‌توانیم فراموش کنیم یا سرمان را به طرفی دیگر برگردانیم»، این حرف را راچل لاریو، محقق و مشاور حوزه پایداری محیط زیستی در بوستون آمریکا می‌زند. او ادامه می‌دهد: «برای من، کاملا بی‌معنی است که به دنبال کار، یا حتی زندگی، در هیچ حوزه دیگری باشم.»
راچل تنها یک عضو از جوانان بی‌شماری است که این روزها یا به حوزه اقلیمی وارد شده‌اند و یا به دنبال کار در این حوزه هستند. آنها معتقدند واکنش به فاجعه اقلیمی و آثار مخرب و برگشت‌ناپذیر آنها نیازمند پیدا کردن راه‌حل‌هایی است که بعضا به دانش و تحقیق در حوزه‌هایی نیاز دارد که در تخصص نسل خودشان است. «نسل Z» به نسلی گفته می‌شود که هیچ خاطره‌ای از جهانِ پیش از اینترنت ندارد. آنها گوشی‌های هوشمند و کامپیوترها را به عنوان اعضا بدن خود پذیرفته‌اند و بسیار راحت‌تر از دیگران به علومی که برای علمِ اقلیم ضروری است، از جمله علمِ داده ارتباط برقرار می‌کنند.

مدیران دانشگاه‌ها به گاردین می‌گویند که تعداد دانش‌آموزانی که برای انواع مدارک و رشته‌های دانشگاهی مرتبط با محیط زیست درخواست می‌دهند به شدت افزایش یافته است. چنین رشته‌هایی تا همین چند سال قبل «رمانتیک»، غیرمسئولانه و در برابر رشته‌هایی مانند بیزینس، پزشکی یا حقوق «بدون ثبات» در نظر گرفته می‌شدند

چندین نظرسنجی معتبر که نتایج آنها در مقاله «این سرزمین سرزمین توست» در روزنامه گاردین منتشر شده است نشان می‌دهند که نسل Z دیگر تمایلی به رفتار آگاهانه محیط زیستی و کنش‌های کوچک فردی یا حتی مشارکت صرف در تجمعات و گرد‌همایی‌های در اعتراض به مدیریت جهانی اقلیمی ندارند. آنها آماده‌اند تا کار و زندگی خود را برای مدت طولانی وقف محیط زیست کنند.
مدیران دانشگاه‌ها به گاردین می‌گویند که تعداد دانش‌آموزانی که برای انواع مدارک و رشته‌های دانشگاهی مرتبط با محیط زیست درخواست می‌دهند به شدت افزایش یافته است. چنین رشته‌هایی تا همین چند سال قبل «رمانتیک»، غیرمسئولانه و در برابر رشته‌هایی مانند بیزینس، پزشکی یا حقوق «بدون ثبات» در نظر گرفته می‌شدند. اما حالا در بسیاری از دانشگاه‌های آمریکا رشته‌های مرتبط با اقلیم پیش از رشته‌های دیگر پر می‌شوند.
می‌می آوسلند 25 ساله و بنیانگذار سازمان «اقیانوس را آزاد کنید (Free the Ocean)» است. این سازمان در واقع یک شرکت است که با هدف بهم وصل کردن و هم‌افزایی تمامی کنش‌های کوچک در راستای پاک کردن اقیانوس‌ها از پلاستیک تاسیس شده است. این سازمان حالا مشاغلی پایدار و شایسته در اختیار دانشمندان جوان قرار می‌دهد. آوسلند معتقد است که وقتی تغییر اقلیم از مهم‌ترین موضوعات جهان و نسل ما هستند، شغل‌های ما نیز باید دقیقا بخشی از «راه‌حل» باشند.

نسل Z دیگر تمایلی به رفتار آگاهانه محیط زیستی و کنش‌های کوچک فردی یا حتی مشارکت صرف در تجمعات و گرد‌همایی‌های در اعتراض به مدیریت جهانی اقلیمی ندارند. آنها آماده‌اند تا کار و زندگی خود را برای مدت طولانی وقف محیط زیست کنند

لایحه «قرارداد جدید سبز» که توسط نمایندگان جوان و پیشرو کنگره آمریکا که اغلب هم زن‌های رنگین‌پوست هستند طرح و برای تصویب مذاکره شد، امیدهای تازه‌ای را برای تصویب بودجه‌های دولتی که به سیاست‌گذاری کلان و بلندمدت محیط زیستی اختصاص داشته باشند به وجود آورد. یک برنامه شغلی فدرال به جوانان این فرصت را می‌دهد که در هر شهری که هستند مشاغل شایسته مرتبط با محیط زیست را پیدا کنند.
فعالان محیط زیستی جوان امیدوارند که چنین بودجه‌ها و برنامه‌هایی دانش‌آموزان دبیرستانی را به تحصیل و انتخاب شغل در حوزه مبارزه با تغییر اقلیم تشویق کند.
در سال‌های اخیر سازمان‌های مدنی و جنبش‌های اجتماعی متنوعی توسط جوانان و نوجوانان در مناطق مختلف جهان در اعتراض به عدم واکنش صحیح و سیاست‌گذاری‌های ساختاری و عملی برای کنترل و معکوس کردن تغییر اقلیم به راه افتاده‌اند. از اعتصابات مدرسه‌ها و تظاهرات‌ هفتگی «جمعه‌ها برای آینده ما» تا «جنبش طلوع خورشید»، این جوانان توانسته‌اند نقش مهمی در آگاهی‌رسانی جهانی درباره اثرات نابرابر تغییر اقلیم بر جنوب جهانی، جوامع بومی، زنان و گروه‌های به حاشیه رفته داشته باشند و حتی در پنل‌ها و کنفرانس‌های مهمی جهانی و سازمان‌ ملل صحبت کنند و در میزهای مذاکره صندلی داشته باشند.
بخش زیادی از این کنشگری را نیروهای داوطلب جوان سازماندهی می‌کنند. نیروهایی که حالا و با ورود به دانشگاه و بازار کار می‌خواهند نقش واقعی خود را در مدیریت اقلیمی ایفا کنند و علاوه‌بر این معتقدند حق آنها بر برخورداری از شغل‌های شایسته و سبز نیز نباید نادیده گرفته شود.
بروک خوزه 24 ساله معتقد است که نباید فقط منتظر شغل‌های دولتی و فدرال بود و اگر دولت به اندازه کافی به محیط زیست اهمیت نمی‌دهد، بخش‌های دیگر بازار کار می‌توانند خودشان دست به کار شوند. آنها گروهی را در آمریکای مرکزی تشکیل داده‌اند که تابستان‌ها را در زمین‌های کشاورزی به کشاورزی پاک و دوستدار محیط زیست می‌پردازند و در طول سال با رویکردی بین‌ رشته‌ای از اکولوژی، فلسفه و ادبیات به توسعه دانش‌های جدید اقلیمی می‌پردازند.
خوزه می‌گوید: «هدف من از استفاده از لنز ادبیات و فلسفه پیدا کردن راه‌هایی برای ترمیم رابطه میان انسان و محیط زیست است.» آنها همچنین ابتکاری با نام «پایداری در طول تحصیل» به وجود آورده‌اند که به رعایت معیارهای توسعه پایدار در فرایند تحصیل دانشجویان اختصاص دارد. یک نظرسنجی جدید نشان می‌دهد که 64 درصد از دانشجویان بسیار علاقه‌مند به رعایت تمامی معیارهای توسعه پایدار در فضای دانشگاه و آکادمی هستند. 27 درصد دیگر نیز از این رویکرد حمایت می‌کنند.
تحقیقات نشان می‌دهد تربیت متخصصان اقلیم و دانشمندان محیط زیست و دیگر رشته‌های مرتبط در 10 سال آینده 8 درصد رشد خواهد کرد که بسیار سریعتر از رشته‌های دیگر است. همچنین وکلای زیادی مایل هستند تمرکز خود را به محیط زیست تغییر دهند و به افشا کردن سود و فساد شرکت‌های آلوده‌کننده محیط و تولیدکننده گاز کربن بپردازند. این شغل‌ها از درآمد مناسب و پایدار برخوردار خواهند بود و دانشجویان می‌توانند روی آن برای آینده خود حساب کنند.
«هر آنچه مخالف و در تضاد با پایداری محیط زیستی است دیگر اقبالی میان دانشجویان و در جریان اصلی علم ندارد،» این حرف جوزف هارتر مدیر برنامه‌های تحصیلات تکمیلی دانشگاه کلورادو است. او معتقد است همان‌طور که توجه عمومی به محیط زیست بالا می‌رود، آگاهی نسل Z هم نسبت به این بحران و به‌ویژه تاثیر نابرابر آن بر جوامع به حاشیه رفته بیشتر می‌شود. یک نظر سنجی که سال 2021 و توسط Pew Research انجام شده نشان می‌دهد محیط زیست از مهم‌ترین دغدغه‌های 76 درصد نسل Z است و برای 37 درصد از آنها مهم‌ترین مسئله اجتماعی تغییر اقلیم است. 32 درصد دانشجویان آمریکا حداقل یک درس مربوط به محیط زیست در طول تحصیل خود انتخاب می‌کنند.
حالا سازمان‌های فعال در حوزه محیط زیست امید و اعتماد دارند که علم و سیاست‌گذاری محیط‌ زیستی توسط نسل جوان تغییر خواهد کرد. اما نباید هرگز فراموش کنیم که مهم‌ترین آلوده‌کنندگان محیط زیست و مسئولان واقعی و اصلی انتشار گاز کربن در دنیا کشورهای آمریکا، چین و روسیه یا همان قدرت‌های بزرگ جهانی هستند. جنبش‌های واقعی طرفدار محیط زیست و مبارزه واقعی با فاجعه اقلیمی و رسیدن به راه‌حل برای این مبارزه هرگز نمی‌تواند تنها از دل این کشورها بیرون بیاید و مشارکت واقعی جنوب جهانی، و توجه به عدالت اقلیمی و سهم زنان، جوامع بومی و به طور کلی اجتماعات به حاشیه رفته باید دغدغه اول هر علم و سیاست‌گذاری در این حوزه باشد.