کاوش‌ آبراهه‌های تخت‌جمشید در سال جاری منجر به کشف اسکلت‌هایی شد که رمزگشایی از آن‌ها می‌تواند گره از سوالات بسیاری در مجموعه جهانی تخت‌جمشید بردارد. با این‌حال شاهد هستیم که باستان‌شناسان برای فرستادن نمونه‌های این اسکلت‌های به موسسه‌ای در آلمان بدون هیچ‌هزینه‌ای با موانع متعددی رو‌به‌رو شدند. حال کارد چنان به استخوان رسیده که علی اسدی، باستان‌شناس کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید که همه راه‌های اداری را طی کرده در نامه‌ای سرگشاده به علی‌اصغر مونسان، وزیر وزارت‌خانه میراث‌فرهنگی خواستار رسیدگی به این پرونده شده است.
به گزارش میراث خبر، در این نامه آمده است: «همان‌گونه که احتمالا مستحضر هستید در تابستان سال جاری در جریان کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید برخی اسکلت‌های انسانی کشف شد. نمونه‌های کشف شده به‌وسیله دکتر حامد وحدتی‌نسب انسان‌شناس و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس برای گاه‌نگاری و آزمایش‌های ژنتیک نمونه‌برداری و قرار شد با توجه به این‌که متاسفانه امکانات لازم آزمایش سالیابی دقیق از این نمونه‌ها وجود ندارد، این نمونه‌ها به موسسه ماکس پلانک آلمان فرستاده شوند، اما بعد از طی تمامی مراحل اداری انتقال نمونه‌ها از تخت‌جمشید و انجام کارهای اداری در پژوهشکده باستان‌شناسی در مرحله نهایی صدور مجوز ریاست محترم پژوهشگاه میراث‌فرهنگی با ارسال نمونه‌ها به مرکز مذکور مخالفت کرده‌اند. دلیل این مخالفت نیز بر اساس گفته‌های مسئول روابط بین‌الملل ایشان این است که ظاهرا در نامه‌ای از موسسه ماکس پلانک به آقای عمرانی عنوان ایشان (ریاست پژوهشگاه) ذکر نشده و باعث تکدر خاطرشان شده است.»
باستان‌شناس کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید ادامه می‌دهد: جناب آقای وزیر همه ما می‌دانیم که نمونه‌های آزمایشی تخت‌جمشید یکی از مهم‌ترین مواریث بشری جهان دارای چه اهمیتی است. این نه تنها حق گروه کارشناسی و باستان‌شناسی متشکل از سیزده، چهارده نفری این کاوش بلکه حق مردم ایران است که بدانند چرا و به‌ویژه در چه تاریخی در داخل آبراهه‌های زیرزمینی شمال خاوری و حاشیه بنای دروازه ناتمام مرده‌اند و ارتباط این‌ها با حمله اسکندر مقدونی به تخت‌جمشید چه بوده است؟ حق همه مردم است تا نسبت به بخش مهمی از مسائل تاریخی دوران هخامنشیان آگاه شوند.
جناب آقای وزیر مشکل اصلی نوع برخورد پژوهشکده و پژوهشگاه با این‌گونه موارد است و قواعد و استانداردهایی که رعایت نشده است. گروه ما برای رسیدن به حق مردم همه راه‌ها را رفته است و حتی اینجانب تقاضای خود را در جامعه باستان‌شناسی مطرح کرده‌ام و متاسفانه بنا به دلایل گوناگون و البته احتمالا به خاطر محافظه‌کاری بیش از حد تاکنون به جایی نرسیده است.
من به عنوان سرپرست کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید از حضرتعالی تقاضا دارم، از پژوهشگاه و شخص آقای عمرانی با توجه به مسئله پیش آمده (نمونه‌های تخت‌جمشید) پرسش‌ بفرمایید تا دلایل خود را برای انجام ندادن وظایف‌شان مشخص کنند و از دیکتاتوری و صدور احکام بر اساس مواضع شخصی پرهیز کنند. متاسفانه بسیاری از باستان‌شناسان و کارمندان پژوهشکده از برخی رفتارهای سلیقه‌ای رئیس کنونی پژوهشگاه و برخی کارمندان آن‌جا به شدت شاکی هستند.
جناب آقای وزیر این مشکل دست کمی از رفتار متولیان محلی بی‌مسئولیت با محوطه‌های باستانی همچون چغازنبیل، چغامیش، چگاسفلی و محوطه‌های تاریخی دیگر که مورد تعرض قرار گرفته‌اند ندارد و حتی دردناک‌تر هم است. زیرا در آنجا مشکل را مردم و مسئولان محلی ایجاد کرده‌اند اما در برخورد با نمونه‌های تخت‌جمشید درد از مسئولان میراث و فردی است که خود باستان‌شناس است. ایشان بدون هیچ مسئولیتی پاسخ منفی برای ارسال نمونه‌ها داد‌ه‌اند و در مورد دلیل رفتارشان نیز پاسخگو نیستند. جناب آقای وزیر با این وضعیت فکر می‌کنید سرانجام این نمونه‌ها چه می‌شود؟ تجربه من نشان می‌دهد که در صورت پیگیری نکردن به تدریج ارزش آزمایشگاهی خود را از دست می‌دهند و آن زمان دیگر آه و افسوس بی‌فایده است. لازم به ذکر می‌دانم که موسسه ماکس پلانک انجام آزمایش گاهنگاری و مطالعات ژنتیک نمونه‌های مذکور را که نزدیک به بیست مورد است، به صورت رایگان و تنها با مشارکت در انتشار نتایج آزمایشات بنا بر قواعدی که بین ما (گروه کاوش) و آن‌ها مشخص شده، انجام می‌دهند. حال چرا باید جلوی این کار در پژوهشگاه گرفته شود؟ به جای این‌که کار تسریع شود برعکس جلوی انجام آن را گرفته‌اند. خواهشمندم که هر چه سریع‌تر اقدام قاطعی در این زمینه انجام دهید تا نجات‌دهنده این نمونه‌های ارزشمند تخت‌جمشید باشید. جناب آقای وزیر همه باستان‌شناسان کاوش می‌کنند و در نهایت نمونه‌هایی برای آزمایش به دست می‌آورند که بعضا تمام نتایج کار آن‌ها به انجام آن آزمایش‌ها متکی است. به گونه‌ای که اگر انجام آن آزمایش ها مقدور نشود، بسیاری از گزارش کاوش‌ها قابل ارائه نیستند و همواره مورد پرسش باقی می‌مانند.