بایدن تصمیم ترامپ برای خروج آمریکا از توافق اقلیمی پاریس را لغو کردفرمان بازگشتجو بایدن، با ارسال نامه‌ای به آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، از او خواست تا شرایط ورود دوباره آمریکا به توافق اقلیمی پاریس را فراهم کند

شنبه 04 بهمن 1399

«فرصتی برای از دست دادن نداریم». این را جو بایدن، رئیس‌جمهوری جدید ایالات متحده آمریکا در اولین روز خود در جایگاه قدرتمندترین مرد آمریکا گفت. پس از مراسم تحلیف به کاخ سفید رفت و در یک رکورد بی‌سابقه، 17 فرمان اجرایی را در روز اول امضا کرد. بسیاری از آن‌ها فرمان‌هایی بود در جهت لغو یا تغییر فرمان‌های پیشین که دونالد ترامپ آن‌ها را امضا کرده بود. بایدن در حالی به توافق پاریس بازمی‌گردد که در سال 2020 رکوردهای ناگواری در زمینه آب‌وهوا شکسته شد: گرم‌ترین نوامبر، ژانویه، می و سپتامبر در تاریخ رقم خورد؛ بالاترین دما در قطب شمال و قطب جنوب ثبت شد و رکورد آتش‌سوزی‌ها در استرالیا، سیبری و کالیفرنیا و رکورد طوفان‌های دریایی در اقیانوس اطلس شکسته شد.

یکی از کلیدواژه‌های پرتکرار جو بایدن در تمام مدتی که برای کارزار انتخابات ریاست‌جمهوری تلاش می‌کرد، «محیط‌زیست» و «اقلیم» بود. نخستین فرمان اجرایی بایدن دستور اجباری شدن استفاده از ماسک در همه ساختمان‌های دولتی بود. دومین دستور او هم فرمانی بود برای برابری نژادی. بایدن در سومین فرمان اجرایی خود، دستور بازگشت آمریکا به توافق اقلیمی پاریس را صادر کرد. معاهده‌ای که ترامپ در سال 2017 دستور خروج از آن را صادر کرده بود.
ژوئن 2017، ترامپ اعلام کرد که آمریکا از این توافق اقلیمی خارج می‌شود. معاهده‌ای که با تلاش دولت باراک اوباما و با حضور نمایندگان 196 کشور جهان، به منظور محدود کردن گرمایش زمین با کاهش سوزاندن سوخت‌های فسیلی امضا شده بود.
در آن زمان، بسیاری از کشورها به اهمیت وجود یک توافق برای ممانعت از گرم‌تر شدن زمین پی برده بودند. آن‌ها فهمیدند که با ادامه این مسیر، نه تنها زمین داغ‌تر می‌شود، بلکه با آب شدن یخ‌های قطبی، سطح آب دریاها بالا می‌رود و بسیاری از مردم و ساکنان شهرهای ساحلی، خانه‌های خود را از دست داده و مجبور به مهاجرت می‌شوند، طوفان‌های شدیدی زمین را درهم می‌نوردد، خشکسالی باعث کمبود مواد غذایی و قحطی در بسیاری از مناطق زمین می‌شود و این اتفاق‌ها در مجموع جان موجودات روی این سیاره، از جمله انسان‌ها را تهدید می‌کند.
ایده اولیه پیمان اقلیمی پاریس این بود که همه کشورها، اعم از غنی و فقیر، باید اهدافی را برای کاهش کربن‌دی‌اکسید مشخص کنند و برای رسیدن به آن اهداف، برنامه‌ریزی و تلاش کنند تا اگر نمی‌توانند جلوی بالا رفتن شدید دما را بگیرند، دست‌کم سرعت آن را کاهش دهند. ترامپ اما گفته بود که این با ایده «اول آمریکا» تطابق ندارد، با منافع ملی آمریکا در تضاد است و در صورت اجرایی شدن این توافق، شغل‌های زیادی از بین می‌رود. او همچنین گفته بود که با خروج از این توافق، صنایع زغال‌سنگ و نفت آمریکا رونق می‌گیرد. آگوست همان سال، دولت آمریکا با ارسال نامه‌ای به سازمان ملل، خروج خود را از توافق پاریس اعلام کرد و در عین حال گفت که آمریکا به مذاکرات «برای معامله‌ای بهتر» در این زمینه ادامه می‌دهد.
با خروج آمریکا از معاهده اقلیمی پاریس، تن همه دوستداران محیط‌زیست و افرادی که نگران گرم‌شدن زمین بودند هم لرزید. هنوز هم بسیاری، چهره درهم و مغضوب گرتا تونبرگ، نوجوان سوئدی فعال محیط‌‌زیست را در پاییز دو سال پیش، هنگامی که در سازمان ملل چشمش به دونالد ترامپ افتاد، فراموش نمی‌کنند.
گرچه این یگانه تصمیم ترامپ نبود که صدای فعالان محیط‌زیست را درآورد. اجازه ادامه ساخت خط لوله کی‌استون اکس ال، لغو فرمان انرژی‌های پاک باراک اوباما و ده‌ها تصمیم ضد محیط‌‌زیستی دیگر، یادگاری بود که ترامپ از خود برجای گذاشت. خبرگزاری آلمان در گزارشی نوشته است که ترامپ، در طول چهار سال ریاست‌جمهوری خود، بالغ بر 100 قانون زیست‌محیطی را که در زمان باراک اوباما وضع شده بود، لغو کرد. قوانینی که شاید بازگشتن به همه آن‌ها برای بایدن کار ساده‌ای نباشد.
برای بسیاری از فعالان محیط‌زیست، تصور پیروزی دوباره دونالد ترامپ بسیار سخت بود. حالا اما نمی‌توان خوشحالی این افراد را از پیروزی رقیب دموکرات ترامپ، نادیده گرفت. خصوصا آن‌که در اولین روز کاری‌اش، دستور بازگشت به معاهده اقلیمی پاریس و همچنین دستور توقف ساخت خط لوله 1947 کیلومتری «کی‌استون‌اکس‌ال» را صادر کرد. خط لوله‌ای که قرار بود نفت خام را از کانادا به جنوب آمریکا منتقل کند. ساخت این خط لوله در زمان باراک اوباما، به دلیل آسیب‌های زیست‌محیطی متوقف شد، اما در ترامپ ساخت آن از سر گرفته شد. حالا بایدن در ادامه سیاست‌های اوباما، بار دیگر جلوی ساخت این خط لوله را گرفت.
جو بایدن، با ارسال نامه‌ای به آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، از او خواست تا شرایط ورود دوباره آمریکا به توافق اقلیمی پاریس را فراهم کند. با نامه جو بایدن، روند رسمی بازگشت آمریکا به توافق پاریس طی یک دوره 30 روزه، آغاز شد.
رئیس‌جمهوری جدید آمریکا پیش‌تر وعده سرمایه‌گذاری‌های وسیع در زمینه انرژی‌های پاک را به منظور کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و مقابله با گرم شدن زمین داده بود. موضوعی که در مناظره‌های انتخاباتی هم روی آن تاکید داشت و دونالد ترامپ، این تصمیم‌ها را مسخره می‌کرد و هزینه‌های اجرایی شدن آنها را سرسام‌آور می‌نامید. گرچه احتمالا این تصمیم و سیاست‌گذاری‌های جدید با مخالفت شرکت‌های تولیدکننده سوخت‌های فسیلی روبه‌رو می‌شود.
براساس گزارش سال ۲۰۱۹میلادی سازمان ملل متحد در مورد تغییرات آب‌و هوایی، ۲ درجه گرم‌تر شدن دمای کره زمین می‌تواند باعث ایجاد بحران غذایی بین‌المللی در سال‌های آینده شود. هرچند بسیاری از دانشمندان معتقد هستند اهداف آب‌و هوایی که کشورها در تلاشند براساس توافق پاریس برآورده کنند، کافی نیست، اما بازگشت آمریکا به همین توافق می‌تواند نوید روزهای بهتری باشد.
بسیاری از کشورهای اروپایی و رسانه‌های آن‌ها از اقدام بایدن خرسند هستند. چرا که آمریکا با وجود این‌که یکی از قدرت‌های اقتصادی دنیاست، سهم عمده‌ای در تغییرات آب‌وهوایی دارد.
نیویورک‌تایمز، در گزارشی نوشته در حالی که آمریکایی‌ها کمی بیش از 4 درصد جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند، آن‌ها مسئول تقریبا یک سوم کربن‌دی‌اکسید اضافی موجود در اتمسفر زمین هستند.
گرچه در حال حاضر چین، بیش از آمریکا باعث انتشار گازهای گلخانه‌ای است، اما آمریکا مدت زمانی طولانی است که دستی بر سوزاندن سوخت‌های فسیلی مثل زغال‌سنگ، نفت و گاز طبیعی دارد.
به همین دلیل بود که بسیاری از منتقدان ترامپ، پیش از آن‌که از توافق پاریس خارج شود می‌گفتند که ماندن آمریکا در این توافق، دست‌کم به لحاظ اخلاقی، ضروری است.

توافق اقلیمیرئیس جمهور آمریکاسازمان ملل
مطالب مرتبط
یادداشت آرمین منتظریآرمین منتظریحالا که این سطور نوشته می‌شوند مقامات ایرانی در وین در حال مذاکره با طرف‌های امضا کننده برجام هستند.
نشست کمیسیون مشترک برجام در سطح معاونان و مدیران کل وزیران خارجه ایران و ۱+۴ برگزار شدامید بازگشت همه طرف‌ها به تعهدات 2015
مجتبی پارسامجتبی پارسا
پیام خبر
آمریکابرجام
یادداشت عبدالرضا عابدیانعبدالرضا عابدیانتصویر نامه وزارت دارایی به تاریخ نهم بهمن ۱۳۲۰ را می‌بینید که در آن آیین‌نامه آموزش سالمندان آمده است. جدای از این‌که هشتاد سال پیش دولت به ضرورت آموزش حتی به سالمندان برای با سواد شدن پی برد.
مجتبی پارسامجتبی پارسا

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.