کم دلی و چند زبانی در خانه شهر کرمان

منتشر شده در صفحه صفحه اول | شماره 387

کم دلی و چند زبانی در خانه شهر کرمان

بهار نود و چهار صحنه وزن کشی جناح های سیاسی برای ورود به انتخابات زمستان امسال است.هفته گذشته کرمان شاهد دو همایش سیاسی از سوی اصلاح طلبان و اصولگرایان بود که هر کدام از سخنرانان مدعو به شرح دیدگاه های خود در جمع طرفداران خود پرداختند.
سخنرانی های محمدرضا عارف و غلامعلی حداد از هم اکنون جرس کاروان انتخابات را به فریاد درآورده است.
عارف فاز دوم موفقیت اصلاح طلبان را اسفند امسال دانست و ابراز امیدواری کرد که اصلاح طلبان با رأی بالایی اکثریت مجلس را تصاحب کنند. از سوی دیگر غلامعلی حداد تکرار مجلس ششم را نامطلوب توصیف کرد.
سخنان هیچ کدام از طرفین محل اعتراض نیست. زیرا کسی که قواعد دموکراسی را پذیرفته باشد باید بپذیرد که عارف و حداد هم در بیان عقاید خود آزاد باشند. آنها باید این اجازه را داشته باشند تا در فضایی برابر به رقابت سالم سیاسی بپردازند. هر کدام از طرفین حق دارند تلاش کنند تا اکثریت مجلس را از آن خود کنند. رقابت سالم انتخاباتی هم نه تنها به همدلی بین جناح ها آسیبی وارد نمی کند بلکه حرفه ای گری سیاسی را در این گونه فضاها می توان تمرین کرد و به تدریج فراگرفت.
اما آنچه که دل را به هم می زند و فضای صمیمی و رقابتی این همایش ها را ناخوشایند می کند برخی اظهارنظرهای ناسنجیده و هیجانی برخی افراد است.
محمدمهدی زاهدی نماینده مجلس در جریان سخنرانی حداد در خانه شهر کرمان گفت:«…اجازه نمی دهیم به آنانی که در معرکه سیاست و تدبیر کم آورده اند بتوانند جام زهری دیگر بنوشانند.»
به این جمله کوتاه دقت کنید و ببینید که چه ادبیاتی به کار گرفته شده است. به نظر نگارنده، استفاده از واژه «معرکه» برای سیاست و و واژه سخیف «کم آوردن» در حضور غلامعلی حداد عادل که علاوه بر پیشینه سیاسی، ریاست فرهنگستان زبان و ادب فارسی را برعهده دارد بسی نامناسب به نظر می آید.
واضح است که تیم مذاکره کننده هسته ای نمایندگان جمهوری اسلامی هستند و واضح تر است که جمهوری اسلامی در این مذاکرات از منطقی قوی بهره می برد. پس کمدلی و دلواپسی از مذاکره چه محلی از اعراب دارد؟
امسال به تدبیر رهبرانقلاب سال همدلی و هم زبانی ملت و دولت نام گرفته و ایشان بارها و بارها بر حمایت خود از تیم مذاکره کننده هسته ای تأکید کرده اند. بر هیچ کس پوشیده نیست که سیاست های کلی نظام هم توسط ایشان ترسیم می شود و دائم از سوی مقامات بلندپایه نظام اعلام شده که تیم مذاکره کننده ملزم به رعایت خطوط قرمز هستند. مشخص نیست که چه علاقه ای از جانب برخی افراد مبنی بر «کم آوردن» فرزندان ملت و انقلاب در برابر قدرت های بیگانه وجود دارد.
آیا این گونه سخن گفتن و عمل کردن ذبح کردن مصالح ملی به پای منافع گروهی نیست؟ مسلماً تصاحب اکثریت صندلی های مجلس ارزش تخریب فرزندان ملت را ندارد.
مطمئناَ ایجاد هیجان انتخاباتی به نفع جناح متبوع ارزش به هم زدن وحدت و همدلی ملت آن هم در شرایط خطرناک کنونی که کشورهای منطقه در آتش جنگ می سوزند را ندارد.
بر سیاسیون برگزارکننده همایش های سیاسی است که مدت زمان باقی مانده تا انتخابات مجلس را با بحث های متقن و منطقی در فضایی سالم و اخلاقی دنبال کنند. در این صورت اکثریت کرسی های مجلس از هر جناحی که باشد ملت ضرر نخواهد کرد. چرا که مجلسی که از دل اخلاق و عقلانیت بر آمده باشد مجلسی نخبه، منطقی و عاقل و… خواهد بود.

15

نوشته های مرتبط


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

از «پیام ما» بیشتر بدانید :