یک موزه بزرگ هنر مدرن در حال ساخت در برلین مورد انتقاد کارشناسان حفاظت از محیط زیست و منتقدان معماری به دلیل شرایط ضعیف محیط زیستی آن قرار گرفته است، زیرا بحران انرژی بررسی کارآمدی ساختمان‌های جدید را تشدید می‌کند. به گزارش «پیام ما» و به نقل از گاردین، موزه «قرن بیستم» که توسط معماران ستاره سوئیسی هرتزوگ و دی مورون طراحی شده است، قرار است با موزه‌های «موما» در نیویورک و «تیت مدرن» لندن رقابت کند. اما ساخت این موزه چالش‌ها و انتقادهایی را به همراه داشته است. زمانی که طرح‌های این موزه برای اولین بار در معرض دید عموم قرار گرفت، به عنوان یک «ساختمان آینده» مورد استقبال قرار گرفت. با این حال، در ماه‌های اخیر انتقادات فزاینده‌ای نسبت به مصالح ساختمانی اصلی آن، بتن (یکی از مهمترین عوامل انتشار دی اکسید کربن) و ساختار داخلی باز و شفاف آن وجود داشته است که به یک سیستم تهویه بسیار پیچیده برای حفظ دما و رطوبت نیاز دارد.
استفان سایمون، متخصص برجسته در علم حفاظت و حامی «موزه‌های محیط زیستی»، این موزه را «قاتل آب و هوا»، «کابوسی ساختاری» در رابطه با هزینه‌های نگهداری و جاری و «گامی بزرگ در جهت اشتباه» نامیده است که با اختلاف قابل‌توجهی در دستیابی به اهداف بی‌طرفی آب و هوای اتحادیه اروپا شکست خواهد خورد. او تخمین می‌زند که این موزه چندین برابر انرژی کمتری نسبت به بسیاری از موزه‌های قدیمی در برلین خواهد داشت و از 450 کیلووات ساعت انرژی در هر متر مربع استفاده می‌کند (تقریباً چهار برابر مقدار مورد نیاز موزه برجسته آلتس که در سال 1830 برای نگهداری آثار باستانی کلاسیک ساخته شد.)
هزینه تخمینی این ساختمان نیز بحث‌برانگیز بوده. هزینه‌ای که از 179 میلیون یورو (155 میلیون پوند) به 450 میلیون یورو تبدیل شده و این یعنی دو برابر. اداره حسابرسی فدرال نیز این پروژه را «گران‌قیمت‌ و غیر محیط زیستی» اعلام کرده و خواستار طراحی پایدارتر شده است. نیکولاس برنائو، منتقد برجسته معماری، این ساختمان را از نظر اکولوژیکی و اقتصادی یک فاجعه خواند. «از نظر محیط زیستی، همه چیز فراتر از یک فاجعه مطلق است. فاجعه به این دلیل که کاملاً هوا در ساختمان قابل نفوذ است و منجر به جریان‌های بسیار بزرگی از هوا می‌شود که بسته به تابستان یا زمستان باید سرد یا گرم شوند.» او همچنین گفت که هزینه‌های تهویه شامل گرمایش یا خنک‌کننده هوا «بسیار زیاد» خواهد بود.»
هرتزوگ و مورون، معماران این پروژه، در مورد این موزه صحبتی نکرده‌اند. تنها ژاک هرتزوگ به «اتاق‌های عظیم موزه» و چالش‌های فنی که با خود به همراه دارند، اشاره کرده است که بر هزینه‌ها افزوده است. معماران استدلال کرده‌اند که نمای ساختمان برای محافظت از آثار هنری در برابر نور مستقیم خورشید طراحی شده است.