صدف سرداری

صدف سرداری

روزنامه‌نگار

کپنهاگ ۱۹۴۵، میناب ۲۰۲۶

صدف سرداری

۸ تیر ۱۴۰۵

کپنهاگ ۱۹۴۵، میناب ۲۰۲۶

فیلم «سایه‌ای در چشم من» روایت جنگ از نگاه کودکانی است که هنوز معنای ویرانی را نمی‌دانند
روشنایی، آن‌سوی ویرانی

صدف سرداری

۶ تیر ۱۴۰۵

روشنایی، آن‌سوی ویرانی

عباس کیارستمی از روزنه دری، رو به جهان چشم دوخته است. چند قدم آن‌طرف‌تر، کفش‌های تلنبارشده در قرارگاهی در اهواز، بیش از آنکه یادآور جنگ هشت‌ساله باشند، آشویتس را تداعی می‌کنند. زنی که تصویرش خط خورده، دماوند پوشیده از مه، عکس‌های خانوادگی و پرتره‌هایی از «علی گلستانه» و «جواد مجابی» در دهه ۶۰ در خانه‌هایشان، در امتداد هم روی دیوار جای گرفته‌اند. هر تصویر، قصه خودش را دارد، اما در نمایشگاه عکس «اتاق‌های روشن» به انتخاب «مریم تخت‌کشیان»، همه این روایت‌های پراکنده به یک نقطه می‌رسند؛ به حس تعلق، به ماندن و به جایی که هنوز می‌توان آن را خانه نامید.
تیم‌ ملی ما یا آن‌ها؟

صدف سرداری

۳۱ خرداد ۱۴۰۵

تیم‌ ملی ما یا آن‌ها؟

چه کسی فکرش را می‌کرد روزی برسد که در جام جهانی و بزرگ‌ترین رویداد فوتبال، وقتی تیم ملی کشورت گل می‌خورد، فریاد شادی بلند شود؟ چهار سال پیش تیم ملی فوتبال ایران، آن نماد همیشگی همبستگی و غرور جمعی، ناگهان به محل مناقشه و شکاف تبدیل شد و در جام جهانی، زیر سایه حواشی سیاسی و اجتماعی آن روزها و واکنش‌های بازیکنانش، بخشی از محبوبیت تاریخی خود را از دست داد. طرفداری از پیراهن تیم ملی، خود به انتخابی مناقشه‌برانگیز تبدیل شده بود و میان جامعه و آن چیزی که روزی بی‌چون‌وچرا «تیم ما» بود، فاصله افتاد؛ فاصله‌ای که ریشه در بحران‌های عمیق‌تر جامعه داشت. حالا چهار سال گذشته است و ایران بار دیگر در شرایطی در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور دارد که کشور در این فاصله، دی‌ماه‌های پرالتهاب، جنگ و بحران‌های پی‌درپی را از سر گذرانده و هنوز هم واکنش بازیکنان و سرمربی تیم ملی زیر ذره‌بین افکار عمومی است. آیا این تیم هنوز همان تیم ملی است که همه در لحظه گل‌زدنش یک‌صدا فریاد می‌کشیدند یا این شکاف میان مردم و پیراهن ملی همچنان حل‌ناشدنی باقی مانده است؟ روز شنبه، ۳۰ خردادماه، «شب‌های گفت‌وگو»ی کتابفروشی وزن دنیا میزبان نشستی با موضوع «جام جهانی و تیم فوتبال» بود که در آن حاضران از این شکاف و دلایل آن صحبت کردند.
روایتِ ویرانی زمین به زبان هنر | پیـام ما

صدف سرداری

۱۹ خرداد ۱۴۰۵

روایتِ ویرانی زمین به زبان هنر | پیـام ما

هنر شاید نتواند جلوی خشک‌شدن تالاب‌ها، آتش‌سوزی جنگل‌ها یا آلودگی هوا را بگیرد، اما می‌تواند آنچه را در حال رخ‌دادن است ثبت و روایت کند. این همان کاری است که هنرمندان عکاس، کاریکاتوریست و گرافیک در کتاب «محیط‌زیست از نگاه هنرمندان» انجام داده‌اند که روایتی از محیط‌زیست ایران و شاهدی بر زخم‌ها و آسیب‌های آن است. نهصد و چهل و نهمین شب از شب‌های مجله بخارا روز یکشنبه (۱۷ خرداد ۱۴۰۵) به رونمایی این کتاب در تالار استاد جلیل شهناز خانه هنرمندان ایران اختصاص داشت و «ابراهیم حقیقی» طراح گرافیک، «احمد عربانی» کاریکاتوریست و «سیف‌الله صمدیان» عکاس و مستندساز درباره محیط‌زیست ایران به روایت هنرمندان سخنرانی کردند.
اعلامیه مرگ برای عشق به مام وطن |پیام ما

صدف سرداری

۱۵ خرداد ۱۴۰۵

اعلامیه مرگ برای عشق به مام وطن |پیام ما

نگاهی به کتاب «آدم‌خواران» که روایتی است از اینکه چگونه جامعه قهرمانانش را می‌بلعد
شاهنامه در میان نت‌ها و ماشین‌ها |پیام ما

صدف سرداری

۱۲ خرداد ۱۴۰۵

شاهنامه در میان نت‌ها و ماشین‌ها |پیام ما

شاهنامه فردوسی گنجینه‌ای از تاریخ، فرهنگ، زبان و هویت ایرانی است و ازاین‌رو، تلاش برای معرفی و بازخوانی این اثر سترگ برای نسل جدید با بهره‌گیری از ابزارها و زبان‌های جدید، قدمی مهم در مسیر شناخت هرچه بیشتر گنجینه‌های ادبی و فرهنگی است. این هدف گروهی است که به کارگردانی «میکائیل شهرستانی» قرار است پروژه‌ای را به نام «آفرینش» برای ارائه شاهنامه در قالب فیلم‌ارکستر ارائه کنند. در همین راستا، نشست خبری پروژه هنری «آفرینش» با حضور جمعی از دست‌اندرکاران این اثر برگزار شد؛ پروژه‌ای که با تلفیق هنر، موسیقی و هوش مصنوعی، روایت شاهنامه را در قالبی چندرسانه‌ای و متناسب با ذائقه مخاطب امروز بازآفرینی می‌کند. دست‌اندرکاران این طرح در این نشست که روز دوشنبه (۱۱ خرداد) در کاخ سعدآباد برگزار شد، از برنامه تولید مجموعه‌ای بر اساس شاهنامه و نقش فناوری‌های نوین سخن گفتند.
نسلی که جهان را تهدید فرض نمی‌کند |پیام ما

صدف سرداری

۱۱ خرداد ۱۴۰۵

نسلی که جهان را تهدید فرض نمی‌کند |پیام ما

سال ۱۴۰۱ نام دهه هشتادی‌ها بارها شنیده و در میانه اعتراضات آن سال به یکی از پرتکرارترین نام‌ها در رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و گفت‌وگوهای روزمره تبدیل شد. نوجوانانی که بسیاری از آنها هنوز تجربه حضور در دانشگاه یا بازار کار را نداشتند، در روایت بخشی از جامعه به نماد جسارت، مطالبه‌گری و تغییرخواهی بدل شدند؛ تا جایی که برخی آنان را قهرمانان روزهای پرالتهاب آن سال نامیدند. هرچند که بسیاری از فعالان حقوق کودک و نوجوانان مخالف قهرمان‌سازی از نسلی نوجوان بودند؛ اما جنبشی شکل گرفت که نسل جدید آن را میدان‌داری می‌کرد. حالا بعد از گذشت چهار سال از آن روزها و دور تند و متعدد تحولات در ایران، می‌توان کمی عقب‌تر ایستاد و نقش نسل «زد» را در این تحولات به‌گونه‌ای دیگر بررسی کرد. رویداد کتاب در «فضای عین حال» در کتاب‌فروشی «دی»، روز یکشنبه (۱۰ خرداد) به نقد و بررسی کتاب «زیستن با فلسفه دلقک‌ها؛ تأملی بر دگرگونی معرفت‌شناختی نوجوانان ایران با تأکید بر دهه هشتادی‌ها» اختصاص داشت. کتابی به نوشته «علی‌اصغر سیدآبادی»، نویسنده و پژوهشگر اجتماعی که در آن بر اساس روایت‌ها، شواهد، داده‌ها و گفت‌وگوها، تحول نوجوانان صرفاً ذیل «شکاف نسلی» یا «شکاف ارزشی» تعریف نمی‌شود و آنچه را که در حال وقوع است، پیش از هر چیز حاصل دگرگونی معرفت‌شناختی می‌داند. در این نشست «عباس کاظمی»، «محسن گودرزی» و «علی‌اصغر سیدآبادی» درباره کتاب و این دگرگونی معرفت‌شناختی سخنرانی کردند.
گذر از شرایط بحرانی به کمک فرهنگ و هنر

صدف سرداری

۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵

گذر از شرایط بحرانی به کمک فرهنگ و هنر

جوامع مختلف در طول تاریخ خود همواره شاهد جنگ‌های متعددی بوده‌اند که بر فرهنگ و هنر هم تأثیر خود را گذاشته است. در چنین شرایطی هنر به‌مثابه پدیده‌ای که پیوندی عمیق با بستر اجتماعی دارد، در برابر جنگ‌ها و بحران‌ها واکنش‌های متنوعی از خود نشان داده است. این روزها که سایه جنگ همچنان بر سر کشور است و چراغ فعالیت‌های فرهنگی کم‌وبیش خاموش شده، در آستانه روز جهانی موزه‌ها، موزه هنرهای معاصر تهران مجموعه «هنر و جنگ» را برنامه‌ریزی کرده تا با گرد هم آوردن روایت‌های هنرمندان ایران و جهان، جهانی متحد از هنر را در گسست‌های حال از جنگ به تصویر کشد. این نخستین رویداد موزه بعد از جنگ است که از روز یکشنبه (۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵) آغاز شد و «رضا دبیری‌نژاد»، رئیس موزه‌های هنرهای معاصر در گفت‌وگو با «پیام ما» معتقد است هنر، نقش مهمی در تاب‌آوری دارد و باید از سرمایه‌های فرهنگی و هنری در این روزها استفاده کنیم.