حاشیه‌های نخستین روز کاری مجلس نهم پس از انتخابات مجلس دهم
از خنده های تصنعی حداد عادل تا تشکر رسایی از احمدی نژاد

اولین روز کاری مجلس نهم بعد از انتخابات مجلس دهم چنان سراسر حاشیه بود که شاید دور نباشد که بگوییم، صحن دیروز مجلس، از «متن» خالی بود. به گزارش ایلنا هر گوشه گعده‌ای شکل گرفته، صندلی‌ها خالی از نماینده و راهروهای میان صندلی‌های مجلس پر از تردد نمایندگان؛ نمایندگانی که دیروز یک اکثریت مغموم را تشکیل می‌دادند و به هر سیاستی خود را سردماغ نشان می‌دادند و اقلیتی که سعی داشتند به هر سیاستی اندکی از شعف ناشی از پیروزی شان را پنهان کنند و البته گروه انگشت‌شمار سومی که تنها متوجه نطق پزشکیان بودند. مسعود پزشکیان، نماینده اصلاح‌طلب مردم تبریز که سابقه وزارت در کابینه اصلاحات را نیز در کارنامه دارد، پس از پیروزی مجدد در انتخابات ۷ اسفند، با نطقی شنیدنی‌اش به استقبال مجلس اصلاح‌طلب دهم رفت و در بخشی از سخنانش با انتقاد از ردصلاحیت‌های گسترده، گفت: قضاوت باید به گونه‌ای باشد که حتی دشمن‌ ما از عدالتمان ناامید نشوند. افراد ردصلاحیت شده تنها حق داشتند یک نامه بنویسند که این منصفانه نیست و نمی‌شود کسی را محکوم کنند، اما به او نگویند به چه جرمی محکوم شده و به چه گناهی از این رقابت بازمانده است.
در روزی که مهم‌ترین نطق آن توسط پزشک اصلاح‌طلب تبریزی انجام گرفت، تذکرهای شفاهی مهم را دو نماینده‌ای مطرح کردند که باوجود اختلاف‌نظر شدید با یکدیگر، در یک نقطه اشتراک داشتند: ردصلاحیت شدن! حمید رسایی نماینده عضو جبهه پایداری مردم تهران و کمال‌الدین پیرموذن نماینده مردم اردبیل که به ویژه در ماه‌های نزدیک به انتخابات بار‌ها از خجالت یکدیگر درآمده بودند، هر کدام یک تذکر شفاهی دادند و هر دو نیز از انتخاباتی حرف زدند که در آن غیبت داشتند. درحالی که رسایی در تذکرش، مدعی شده که «بازندگان حقیقی این انتخابات آنهایی بودند که وامدار کانون‌های زر و زور و تزویر هستند. آنهایی که برای به دست آوردن رأی بیشتر هویت گذشته خود را به تاراج گذاشتند و به آن لگد زدند»، پیرموذن از مجلس نهم و از نمایندگان این مجلس که دل در توسعه کشور داشتند، تشکر کرد و گفت: از ملت به خاطر حسن‌انتخاب انسان‌های پاکدست همراه دولت قدردانی می‌کنم. با این حال شاید جالب‌ترین جمله در میان هر دو تذکر این دو نماینده ردصلاحیت‌شده، آن‌جا بود که رسایی مدعی شد: ما در دولت احمدی‌نژاد با آن همه خدمات و خوبی‌ها، به جایش سؤال و استیضاح مطرح می‌کردیم.
حدادعادل که همچون اکثر جلسات علنی مجلس در چندین ماه اخیر، با دقایقی تاخیر خود را به صحن رساند، بی‌شک مرکز ثقل همه گعده‌های انتخاباتی مجلس اصولگرای نهم و البته نقطه تمرکز عکاسان صحن بود. سرلیست اصولگرایان تهران درحالی که سعی داشت نتیجه انتخابات تهران را زیر لبخندهایی تصنعی پنهان کند، هر از‌ گاه مجبور می‌شد برخلاف میل باطنی از صندلی‌اش بلند شود و با همکارانش بگو و بخند کند. با این حال هنگامی که علیرضا زاکانی خود را به او رساند، انگار تمام نقش بازی‌کردن‌ها جای خود را به بحثی عمیق و بی‌توجه به لنزهای عکاسان و چشمان خبرنگاران داد.
علی مطهری نفر دوم انتخابات تهران نیز به شدت ازسوی همکارانش مورد توجه قرار گرفت و در غیاب محمدرضا عارف، سرلیست و نفر اول انتخابات پایتخت، به نمادی از پیروزی اصلاح‌طلبان تبدیل شده بود.
مهدی کوچک‌زاده از نمایندگانی بود که به شدت مورد توجه عکاسان و البته خبرنگاران قرار گرفت. کوچک‌زاده بلافاصله پس از ورود به مجلس با حدادعادل احوالپرسی کرد و در ادامه هنگامی که قصد داشت از کنار صندلی جعفرزاده ایمن‌آبادی عبور کند، چند کلامی با غلامرضا تاجگردون که اتفاقاً در آن لحظه کنار نماینده رشت نشسته‌بود، صحبت کرد؛ صحبتی که آن‌چنان دوستانه به نظر نمی‌رسید و با این وجود، با لبخند و البته تعجب تاجگردون همراه شد.