«پارسال برای تولد پدرم خواندم و نوشتم و قول گرفتم و به او دستور دادم ۱۲۰ سال عمر کند، اما امسال نمی‌دانم چه دعایی کنم، چه قولی بگیرم، دلم نیامد به شما که عاشقانه دوستش دارید بگویم که فقط چند ساعت از مرخص شدنش و برگشتنش به خانه گذشته بود که به خاطر شرایط بد تنفس به بیمارستان برگشت و در آی سی یو بستری است، ریه آب آورده و قلب با وجود باتری ۱۵درصد کار می‌کند، و شرایط اصلا مناسب نیست، و حالا در آستانه تولد ۸۳ سالگی بی‌تاب و بی‌قرار است. هر چه باشد تولدش همیشه مبارک و خجسته است. هر کجا که باشد ستاره‌اش تا ابد در آسمان می‌درخشد.» این را ماهور احمدی، فرزند احمدرضا احمدی در صفحه شخصی خود نوشته است. او 15 اردیبهشت‌ماه اعلام کرد که این پدرش در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان بستری است و ۲۳ اردیبهشت از بهبودی این شاعر و بازگشت او به خانه خبر داده بود. اما حالا باز هم احمدرضا احمدی روز جمعه در بیمارستان بستری شده است.
به گزارش ایرنا، احمدرضا احمدی متولد ۳۰ اردیبهشت ۱۳۱۹ در کرمان، از سوی مرکز هنرمندان ایران به عنوان موسس و پایه‌گذار موج شعر نو و پیشگام سورئالیسم در ادبیات کودکان شناخته شده است. در سال ۱۳۴۳ به همراه نادر ابراهیمی، اسماعیل نوری علاء، مهرداد صمدی، محمدعلی سپانلو، بهرام بیضایی، اکبر رادی، جعفر کوش‌آبادی، مریم جزایری و جمیله دبیری گروه طرفه را با هدف دفاع از هنر موج نو تأسیس کرد.
او در مهرماه سال ۱۳۴۹ در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. تا سال ۱۳۵۸ در سمت مدیر تولید موسیقی برای صفحه و نوار ماند و از سال ۱۳۵۸ تا زمان بازنشستگی یعنی سال ۱۳۷۳ در بخش انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به ویراستاری مشغول بود.
«سفر در شب» یکی از قوی‌ترین آثار احمدی است که به موضوع‌های اجتماعی، صلح، همزیستی، تحمل و همکاری اشاره می‌کند. او موفق به دریافت جوایز زیادی از جمله جایزه ملی، فرهنگی و هنری (بیژن جلالی) برای مجموعه اشعارش در سال ۱۳۸۵ شد. اشعار او به زبان‌های مختلفی از جمله عربی، ارمنی، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، ایتالیایی، ژاپنی و کره‌ای ترجمه شده است. «از بارانی که دیر بارید»، «میوه‌ها طعم تکراری دارند»، «هزار اقاقیا در چشمان تو هیچ بود»، «روزی برای تو خواهم گفت» و «هزار پله به دریا مانده‌ است» از آثار این شاعر است.