آتش به جان ساختمان 153 خیابان بهار افتاده بود. دو روز پیش، ششم اسفندماه ساختمان 7 طبقه خیابان بهار با 3 طبقه زیرزمین و 380 متر مربع زیربنا شعله‌ور شد. شهردار تهران می‌گوید ساختمان ناایمن نبود اما از قبل اخطار کمیسیون ماده 100 را داشته است و پلمب شده بود ولی مالکان پلمب را شکسته بودند و ساختمان را انبار کردند. ساختمان 60 ساله که سیستم اطفای حریق نداشت، آتش گرفت. آتشِ دود 11 ساعت در خیابان پیچید. ساعات پایانی شب، خبرها تایید کردند که جان یک آتش‌نشان در میان ساختمان دودزده جا ماند.

تراژدی ساختمان 153 خیابان بهار، شش اسفند آغاز شد و هفت اسفند به صحن علنی شورای شهر تهران رسید. نمایندگان پارلمان شهری تهران تذکراتی درباره حادثه دادند و خواستار انتشار لیست ساختمان‌های ناایمن شدند.
مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران در ابتدای جلسه اعلام کرد که به سازمان آتش‌نشانی حدود 15 دقیقه دیرتر اعلام شد که ساختمانی آتش گرفته است. او تاکید کرد: ظاهرا مالک به دلیل تخلف نمی‌خواسته حادثه را اطلاع دهد. در نهایت هم چون آتش با سیستم‌های معمولی قابلیت اطفا نداشت، به آتش‌نشانان اطلاع داده که اگر به موقع اطلاع می‌داد، آتش‌نشانان در عرض شش تا هفته دقیقه به محل حادثه می‌رسیدند. متاسفانه ناایمن بودن این ساختمان و ابعاد گسترده آتش‌سوزی موجب شد تا فرمانده ایستگاه ۱۲۰ آتش‌نشانی تهران، آقای رضا دارابی به شهادت برسد.
ناصر امانی، عضو شورای شهر تهران بعد از چمران در تذکری که به گفته خودش خطاب به شهرداری نبود از دولت پرسید سریال حوادث ناگوار برای ساختمان‌ها تا چه زمانی قرار است، ادامه پیدا کند. او گفت: در ساختمانی که دیروز دچار حادثه شد، تخلف مهمی اتفاق افتاده بود؛ کاربری تجاری به انبار تبدیل شده بود که وظیفه بازرسان وزارت کار بود با این تخلف برخورد کنند و اجازه ندهند که این تخلف ادامه یابد. اما با وجود این که شهرداری پیگیری کرده بود و با حکم قوه قضاییه این ساختمان را پلمب کرده بود، پلمب را شکسته بودند و به تخلفات خود ادامه می‌دادند.

درباره ساختمان‌هایی که حتی بر سر انتشار نامشان هم توافقی وجود ندارد، چه باید کرد؟ حناچی می‌گوید: برای ساختمان‌های نوساز باید اجرای کامل آیین‌نامه کنترل و مقررات ملی را مد نظر قرار داد. مقررات ملی، همان کدهایی است که باید اجرا شود تا ساختمان به لحاظ ایمنی، آسایش و بهداشت شرایط لازم را پیدا کند

این عضو شورا در ادامه نقدی به شهرداری تهران کرد و گفت: ما بارها از شهرداری خواسته‌ایم حتی اگر نمی‌خواهد فهرست ساختمان‌های پرخطر را منتشر کند، این فهرست را در اختیار اعضای شورا قرار دهد و این لیست را ما با مسئولیت حقوقی خودمان منتشر می‌کنیم. اگر حادثه دیروز به صورت مشابه در ایام شب عید که پر از ازدحام است در یکی از همین ساختمان‌های ناایمن رخ دهد و جان تعداد زیادی از شهروندان گرفته شود، چه کسی می‌خواهد پاسخگو باشد؟ من مطمئنم که همین حادثه دیروز هم می‌گذرد و فراموش می‌شود و هیچ اتفاقی هم نمی‌افتد.
قدرت‌الله محمدی، مدیرعامل سازمان آتش‌نشانی شهرداری تهران در ادامه گزارشی از حادثه خیابان بهار به شورای شهر تهران ارائه کرد. او درباره پیشینه ناایمن بودن این ساختمان گفت: ساختمانی که دیروز دچار حادثه شد، یکی از ساختمان‌هایی بود که اخطار گرفته بود و پرونده جاری داشت و به دنبال مسائل حقوقی و قضایی آن بودیم. متاسفانه در شهر تهران در برخی زون‌های مناطق ۱۱، ۱۲ و ۱۵ حدود یک‌سوم خانه‌ها به انبار تبدیل شده است. بدون هیچ تمهیدات ایمنی این تغییر کاربری‌ها انجام می‌شود و این ساختمان‌ها متاسفانه بیمه هم می‌شوند اما اگر دستگاه قضا محکم برخورد کند، قطعا شاهد حوادث کمتری از این دست خواهیم بود. محمدی با بیان اینکه آتش‌نشانی در سه سال گذشته ۳۳ هزار ساختمان را پایش کرده است، ادامه داد: ما این ساختمان‌ها را در چهار دسته ناایمن، پرخطر، میان خطر و کم‌خطر تقسیم‌بندی کرده‌ایم که ۱۱ هزار ساختمان از این تعداد در جدول ساختمان‌های پرخطر هستند که ساختمان ۱۵۳ نیز جزو پرخطرها بود که رأی قضایی و حکم پلمب داشت که مالک به صورت غیرقانونی فک پلمپ کرده و قاضی حکم جلب برای او صادر کرده است.
هرچند که به گفته علیرضا زاکانی، شهردار تهران ساختمان خیابان بهار جزو 129 ساختمان ناایمن نبوده است اما آتش‌سوزی در آن تداعی ریزش متروپل آبادان و ریزش پلاسکو و کلینیک سینا اطهر و ساختمان‌های ناامن دیگری بود. بعضی چاره کار را در شفافیت می‌دانند؛ اینکه همه شهروندان بدانند چه ساختمانی ایمن است و چه ساختمانی نه. اقدامی که شهرداری و شورای شهر در دوره قبل پیگیر آن بودند و مدتی هم اطلاعات به دست رسانه‌ها رسید اما بعد از آن همه چیز متوقف شد و در دوره فعلی هم برخی با انتشار اسامی ساختمان‌های ناایمن موافق بودند و برخی نه.
دیروز رئیس شورای شهر تهران هم انتشار نام ساختمان‌های ناایمن را مشروط به اجازه دستگاه قضایی دانست‌: «در این زمینه نیز دادستانی و وزیر کشور صحبت‌هایی را داشته‌اند و ما نیز در صورتی که لیست ساختمان‌ها در اختیارمان قرار بگیرد آن را در اختیار اعضای شورای شهر تهران قرار می‌دهیم البته انتشار عمومی آن با نظر دادستانی و وزیر کشور شدنی است.»
اما این چالش به مدیریت کنونی شهر تهران محدود نیست چنان‌که پیروز حناچی، شهردار سابق تهران در گفت‌وگو با روزنامه «پیام ما» می‌گوید خود او هم موافق علنی شدن نام ساختمان‌های ناایمن نبوده است: «این ساختمان‌ها بیشتر نیازمند رسیدگی و جلوگیری از عدم بهره‌برداری هستند. من آن زمان توجیهم را با یک مثال بیان می‌کردم، ببینید در بازار آزاد، پژو سفید رنگ و سیاه رنگ وقتی از کارخانه بیرون می‌آیند باهم تفاوتی ندارند اما قیمت اینها باهم تفاوت دارد، دلیل آن هم دلالان هستند. اگر هم فقط اسامی را اعلام کنیم اما فعالیتی برای ایمن‌سازی انجام ندهیم، فقط فضا را برای دلالان باز کرده‌ایم.»
او در پاسخ به این پرسش که آیا اعلام اسامی ساختمان‌های ناایمن باعث تردد نکردن مردم در این ساختمان‌ها می‌شود، تاکید کرد: اگر این ساختمان‌ها اینقدر ناایمن‌اند، با استناد به ماده 55 قانون شهرداری، شهرداری با کمک دستگاه قضایی می‌توانند آنها را پلمب کنند.
اما با این ساختمان‌ها که حتی بر سر انتشار نامشان هم توافقی وجود ندارد، چه باید کرد؟ حناچی می‌گوید: برای ساختمان‌های نوساز باید اجرای کامل آیین‌نامه کنترل و مقررات ملی را مد نظر قرار داد. مقررات ملی، همان کدهایی است که باید اجرا شود تا ساختمان به لحاظ ایمنی، آسایش و بهداشت شرایط لازم را پیدا کند.
حناچی درباره ساختمان‌های قدیمی نیز راه‌حلی دارد: مقررات ملی را بعد از زلزله رودبار و منجیل در کشور اجرا کردیم. تا قبل از آن ما آیین‌نامه اجباری نداشتیم معنای این جمله این است که ساختمان‌های آسیب‌پذیر که هیچ آیین‌نامه‌ای در آن لحاظ نشده باشد، وجود دارد، این ساختمان‌ها در معرض آسیب‌های مختلف هستند. شهرداری وظیفه شناسایی این ساختمان‌ها، اعلام خطر به آنها و ایمن کردن آنها را دارد. بافت شهری مانند بافت سلولی بدن انسان است. شهر باید دائما نوسازی شود و ساختمان‌های قدیمی و فرسوده جای خود را با ساختمان‌های نوساز عوض کنند.
در دوره شهرداری پیروز حناچی 34 هزار ساختمان پایش شد، در این دوره هم 33 هزار ساختمان، تعدادی از ساختمان‌ها ایمن‌سازی شدند اما مشخص نیست که چه تعداد از آنها در آینده جان می‌گیرند.