انتخاب‌هایی که می‌کنیم خطرات جدید و بزرگ‌تری ایجاد می‌کنند. بسیاری از بلایا به طور تصادفی رخ نمی‌دهد، آنها نتیجه ترکیبی از اثرات مخاطرات و شرایط آسیب‌پذیر هستند. بلایا دستاوردهای توسعه را برای نسل‌های آینده محدود می‌کنند. بلایای صنعتی در سراسر جهان آسیب‌های بهداشتی، محیط زیستی و اقتصادی قابل توجهی را به بار می‌آورد. دهه‌ها سوء‌استفاده از زباله‌های صنعتی در ژاپن منجر به شیوع مکرر بیماری‌های جدی شد که در سال 1912 با گزارش‌هایی از بیماری ایتای – ایتای، یک بیماری پوستی و استخوانی دردناک آغاز شد. شرکت معدن و ذوب میتسویی به دلیل ریختن کادمیوم در رودخانه جینزو مقصر این فاجعه بود. مورد دیگر آلودگی نفتی دلتای نیجر است. تخمین زده می‌شود 9 تا 13 میلیون بشکه نفت طی پنجاه سال از زمان آغاز تولید تجاری نفت در آنجا در سال 1958، عمدتاً از عملیات نفتی، در دلتای نیجر ریخته می‌شود و این دلتا را به یکی از آلوده‌ترین دلتاهای جهان تبدیل می‌کند. نیجریه با این وجود با ناآرامی‌هایی به دلیل آسیب‌های گسترده به ماهیگیری و همچنین کیفیت آب و خاک مواجه است. تخریب آمازون اکوادور، بیش از 400 میلیون بشکه ضایعات نفتی سمی از عملیات نفتی در جنگل‌های بارانی آمازون طی نزدیک به 30 سال به حوضه‌های آبریز رها می‌شود طی سال‌های 1964 تا 1990، باعث مشکلات بهداشتی گسترده‌ای شد. نشت نفتکش آموکو کادیز فرانسه 1978، یک نفتکش آموکو حدود دو میلیون بشکه نفت در سواحل فرانسه می‌ریزد که تقریباً 200 مایل خط ساحلی را آلوده کرده و به حیات وحش آسیب می‌زند. این فاجعه فقط یک ماه پس از نشست امضاکنندگان کنوانسیون بین‌المللی مارپل برای جلوگیری از آلودگی کشتی‌ها رخ داد که با هدف گسترش الزامات ایمنی برای نفتکش‌ها به منظور کاهش احتمال آلودگی انجام شد. نشت گاز سیانور بوپال در هند سال 1984، نشت گاز متیل ایزوسیانات از یک کارخانه شیمیایی که توسط شرکت آمریکایی یونیون کاربید در بوپال هند اداره می‌شود، حداقل چهار هزار نفر را کشته، حدود نیم میلیون نفر را بیمار کرده و بازماندگان را با بیماری‌های بهداشتی متعددی از جمله نابینایی، مشکلات مزمن تنفسی و نقایص مادرزادی مواجه کرده است.
نفتکش اکسون والدز در سال 1989، متعلق به شرکت حمل و نقل اکسون، پس از برخورد با صخره، میلیون‌ها گالن نفت خام را به سواحل آلاسکا ریخت. این نشت 1300 مایلی خط ساحلی را آلوده کرد و زندگی هزاران پرنده و گونه‌های حیات وحش دریایی نابود شد. بر اثر این اتفاق ضربه بزرگی به صنعت ماهیگیری آلاسکا وارد آمد. نشت سیانور رومانی، معدن طلای بایا مییر سال 2000 در رومانی بیش از سی و چهار میلیون گالن سیانور را به رودخانه‌های لوپس، سومس، تیزسا و دانوب ریخت. نشت آبزیان و گیاهان را تا ده‌ها مایل از بین برد و صنایع ماهیگیری محلی را تحت تأثیر قرار داد. همچنین دسترسی ساکنان صربستان، مجارستان، رومانی و بلغارستان را به آب آشامیدنی برای چندین ماه مختل شد. تخلیه زباله‌های سمی در ساحل عاج، 400 تن زباله سمی متشکل از سود سوزآور و باقیمانده نفت را به سیستم زباله شهر عاج ریخت. مرگ هفده نفر و بیماری بیش از صد هزار نفر به دفن زباله مرتبط است. آتش‌سوزی‌های بی‌سابقه در جنگل‌های آمازون برزیل، نگرانی‌های فزاینده در مورد جنگل‌زدایی و توسعه آمازون را برجسته کرده است. آتش‌سوزی در آنجا اغلب عمداً برای مقاصد کشاورزی ایجاد می‌شود، اما گاهی اوقات از مرزهای مورد نظر خود فراتر می‌رود. آتش‌سوزی‌های جنگلی در سال‌های 2019 و 2020 بسیار شدید بوده است، با بیش از هشتاد هزار آتش‌سوزی گزارش شده و بیش از سه میلیون هکتار به وسعت منطقه‌ای بزرگتر از ایالت ماساچوست سوخته و از بین رفته است. این موارد به فجایع محیط زیستی در سراسر جهان در گذر زمان اشاره دارد که تمام جوامع را درگیر اثرات حیاتی خود کرده است. نقش دولت‌ها در حفاظت از محیط زیست بسیار فراتر از طراحی سیاست‌های محیط زیستی مؤثر است. اخیراً، بحران مالی جهانی نیز منجر به موارد خسارت‌های محیط زیستی بیشتر به‌خصوص در ایران و سراسر جهان شده است. در حالی که جامعه جهانی هنوز به طور موفقیت‌آمیزی به مشکلات محیطی در مقیاس بزرگ مانند تغییرات آب و هوا و گرمایش جهانی رسیدگی کامل نکرده است، در تمامی جوامع شاهد فجایع محیط زیستی با مقیاس های کوچک و بزرگ دیگر هستیم.
آلودگی‌ها به نسل‌های آینده آسیب می‌زند، تصمیم‌ها و انتخاب‌هایی که در این زمان تعیین می‌شوند سرنوشت‌ زندگی حال و آینده افراد را رقم می‌زنند. شکست دولت‌ها در مدیریت درست، منجر به حفاظت بسیار کم از محیط‌زیست و باعث خسارت‌های جبران‌ناپذیری می‌شود. دولت‌ها برای جبران خطاهای گذشته و اکنون، در چشم‌اندازهای کوتاه مدت و بلند‌مدت کشورها، نیازمند افزایش تلاش برای انتخاب مسیر درست توسعه هستند.