دانش شهرسازی می‌تواند در کاهش آسیب‌های زلزله به شکل قابل‌توجهی موثر باشد. به همین دلیل بررسی چگونگی رفتار اجزاء شهری در زمان زلزله و بعد از آن، در مدیریت بحران بسیار مهم است. نقش گسترده شبکه‌های ارتباطی در مدیریت بحران به ویژه امدادرسانی و کارایی شبکه‌های ارتباطی و امکانات زیرساختی نظیر ترمینال‌ها، فرودگاه‌ها و غیره، می‌تواند تاثیر زیادی در کاهش تلفات داشته باشد. زیرا تجربه نشان می‌دهد در اغلب شهرهای زلزله‌زده، همه تلفات ناشی از خودِ زلزله نیست بلکه بسیاری از آن به نبود امدادرسانی به‌موقع و یا تعلل در جابه‌جایی مصدومان باز می‌گردد. از سوی دیگر، وجود فضاهای باز و فاقد ساختمان نظیر پارک‌ها، بوستان‌ها، قرارگاه‌های جاده‌ای، میادین بازی، فرودگاه‌ها، مدارس و‌… نیز در کاهش آسیب‌پذیری شهروندان از زلزله موثر است. زیرا این فضاهای باز در شرایط بحرانی می‌توانند در سریع‌ترین زمان ممکن عملکردهای متعدد دیگری پیدا کنند. به طور مثال می‌توان به کارکردهایی چون استقرار فضای بیمارستان سیار، ایجاد مراکز جمع‌آوری کمک‌ها، محل اسکان موقت زلزله‌زدگان و‌… اشاره کرد. پس می‌توان گفت هر چه تعداد و وسعت فضاهای باز بیشتر و توزیع آنها منطقی‌تر و قابلیت دسترسی آنها مناسب‌تر باشد، آسیب‌پذیری مردم از زلزله کمتر می‌شود.
با وجود این مزایای فوق‌العاده درباره اراضی باز و نیز توسعه زیرساخت‌های ارتباطی و پشتیبانی مثل فرودگاه‌ها، اخیرا شهرداری تهران اعلام کرده که قرار است موضوع فرودگاه «دوشان تپه» در کمیسیون ماده پنج تهران مطرح شود. پیرو این خبر زمزمه‌هایی مبنی بر تغییر کاربری و شروع پروژه‌های مسکن‌سازی در این اراضی به گوش می‌رسد. ظاهراً بناست که باند نشست و برخاست هواپیما در دوشان تپه به باند بالگرد تبدیل شود. مجموعه این اخبار نگرانی‌هایی برای کارشناسان امر ایجاد کرده است. شورای عالی شهرسازی و معماری ایران، به عنوان اصلی‌ترین نهاد تصمیم‌گیر در حوزه معماری و شهرسازی کشور، نیز در سال جاری و در جریان بررسی موضوع مغایرت اساسی طرح تفصیلی با طرح جامع شهر تهران، طرح شهرسازی سایت جنگ افزارسازی (ساصد)، مقرر کرده که با توجه به اهمیت پادگان دوشان تپه، به عنوان یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های مدیریت بحران در شرق تهران، لازم است که تدابیر لازم جهت حفظ باند و عدم اختلال در سطوح پروازی آن از سوی نهادهای ذیربط احصاء شود. از نکات قابل توجه این است که در این مصوبه صراحتاً بدین نکته اشاره شده در صورتی که ساخت‌وسازهای مسکونی سبب اخلال در استانداردهای پروازی فرودگاه تشخیص داده شود، باید تعداد طبقات ساختمانی با حفظ تراکم و از طریق افزایش سطح اشغال تعدیل شود. شاید خواننده محترم این یادداشت زمانی متوجه اهمیت هرچه بیشتر حفظ این فرودگاه از جهت ملاحظات پدافند غیرعامل و مدیریت بحران شود که بداند این فرودگاه به سبب دسترسی به دو بیمارستان مهم شهر تهران و نیز وجود استادیوم، زمین تنیس و فضاهای ساخته نشده و باز شهری یکی از نقاط مهم جهت پشتیبانی و اسکان اضطراری حوزه شرق تهران محسوب می‌شود. علاوه بر این، در شرایط جنگی نیز باند پروازی این پادگان می‌تواند نقش قابل‌توجهی در ایفای مأموریت‌های نظامی داشته باشد. از دیگر نکاتی که باید به آن توجه شود این است که در صورت بروز بحران‌هایی همچون زلزله در تهران امکان انتقال مصدومین و مجروحین و نیز اقلام ضروری مورد نیاز شهروندان صرفاً از طریق فرودگاه مهرآباد میسر نبوده و در صورت بروز اشکال برای مهرآباد و یا معابر سطح شهر (که در صورت بروز بحران زلزله احتمال آن کم نیست)، وجود فرودگاهی در شرق تهران ضرورتی دو چندان دارد. در همین رابطه باید به ریزدانه بودن بافت مناطق شرقی تهران، وجود محلات فرسوده، سرانه پایین فضای سبز در مناطق شرقی یا مرکزی تهران و در نتیجه لزوم حفظ فضاهای باز و امکانات زیرساختی نظیر فرودگاه و پادگان دوشان تپه توجهی مضاعف شود. بنابراین به نظر می‌رسد باید باند پروازی این فرودگاه و اراضی پیرامون آن برای پرواز هواپیماهای نظامی و غیرنظامی (تا سطح متوسط) حفظ و از تبدیل آن به باند نشست و برخاست بالگرد جلوگیری شود. زیرا هواپیماهای مورد نظر به دلیل ظرفیت حمل‌ و نقلی بسیار بیشتر نسبت به بالگرد می‌توانند در زمان بحران، مثمر ثمر عمل کنند. بدین ترتیب، در صورت بروز هرگونه بحران (نظیر زلزله) از این فرودگاه و نیز فضاهای باز موجود در آن برای امدادرسانی هر چه بهتر به شهروندان تهرانی استفاده می‌شود.