به گزارش گاردین، زمانی که او به دلیل مجموعه آثارش «چخوف کانادایی» نامیده می‌شد، داستان‌هایش براساس فرم‌ها و موضوعاتی بود که به‌طور سنتی از سوی جریان اصلی ادبی نادیده گرفته می‌شد. اما بعدتر او برای داستان‌های کمتر دیده شده‌اش درباره افرادی در شهر کوچک کانادایی، تعداد زیادی جوایز بین‌المللی از جمله جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۳ را به دست آورد.

«مارگارت اتوود» او را «در میان نویسندگان اصلی داستان‌های انگلیسی زمان ما» نامید. «جاناتان فرانزن» هم درباره مونرو نوشته بود: «…وقتی می‌گویم داستان‌نویسی دین من است، او را در ذهن دارم.»

او دهم جولای سال ۱۹۳۱ در شهر «وینگهام» کانادا متولد شد. پدرش کشاورز و مادرش معلم مدرسه بود. با بورس تحصیلی به دانشگاه رفت و بعد از دو سال ترک تحصیل کرد. در همان سال ۱۹۵۱ ازدواج کرد. به گفته خودش، نوشتن و همزمان مراقبت از فرزندانش برایش سخت بوده. به همین دلیل برای یک دوره طولانی زمانی که دخترانش می‌خوابیدند شروع به نوشتن می‌کرده. ایسنا نوشته است اما سرانجام مونرو سپس در سال ۱۹۶۸ با اولین جلد از مجموعه داستان کوتاه «رقص لاله‌های خوشحال» موفق به کسب جایزه «گاورنر جنرال» کانادا شد. این روند موفقیت با انتشار کتاب «زندگی‌های دختران و زنان» در سال ۱۹۷۱ و کتاب «فکر می‌کنی چه کسی هستی؟» در سال ۱۹۷۸ ادامه یافت که این کتاب دومین جایزه گاورنر جنرال را برایش به ارمغان آورد.

او سپس برای معرفی کتاب‌های خود در قالب تور جهانی سه ساله به کشورهای استرالیا، چین و منطقه اسکاندیناوی سفر کرد و سپس در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی به تدریس در دانشگاه بریتیش کلمبیا مشغول شد. او در این سال‌ها به طور میانگین هر چهار سال یک رمان کوتاه به رشته تحریر درآورد.

بیشتر کتاب‌های او در نشریات و روزنامه‌های معتبری چون «نیویورکر»، «گرند استریت»، «آتلانتیک مانسلی» و «پاریس ریویو» منتشر شده و در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته‌اند.

او سپس رمان «خرسی که کوه را به تسخیر درآورد» را نوشت که دست‌مایه ساخت فیلمی به کارگردانی «سارا پولی» شد که در جشنواره تورنتو ۲۰۰۶ مورد تشویق قرار گرفت.

پس از آن در سال ۲۰۰۶ کتاب «دورنمای کاسل راک» را منتشر کرد و در سال‌های بعد نیز رمان‌ «شادی فراوان» را به رشته تحریر درآورد.

مضمون اصلی داستان‌های مونرو وقایع تخیلی است هر چند که او به دلیل بزرگ شدن در یک محیط روستایی در بسیاری دیگر از داستان‌هایش نیز از محیط روستا برای بیان احساساتش استفاده کرده است.

آخرین داستان بلند او در سال ۲۰۱۲ تحت عنوان «زندگی عزیز» منتشر شد و آخرین مجموعه داستانی او نیز در سال ۲۰۱۱ انتشار یافت.

مونرو چندین سال پیش از دنیای نویسندگی اعلام بازنشستگی و اعلام کرد احتمالا دیگر چیزی نخواهد نوشت. او در سال ۲۰۰۹ جایزه بین‌المللی من بوکر را دریافت کرد. این نویسنده کانادایی همچنین در سال ۲۰۰۵ مدال افتخار ادبیات را از انجمن ملی هنرهای آمریکا گرفت و در سال ۲۰۱۰ نشان شوالیه فرانسه را به گردن آویخت.