|پیام ما| با وجود جامع‌تر و مترقی‌تر بودن قانون هوای پاک نسبت به سایر قوانین و مصوبات پیشین در حوزه آلودگی هوا، اما باز هم موضوعات و راهکارهایی برای کاهش آلودگی هوا وجود دارنــد که در این قانون به آنها اشاره‌ای نشده است. برخی از این راهکارها در مصوبات قبلی وجود دارند، اما از آنجایی که قانون هوای پاک با هدف دسترسی به یک قانون جامع و همه‌جانبه تدوین شده، باید به همهٔ موضوعات در آن پرداخته شود و نیاز به قوانین یا مصوبات دیگر در حوزهٔ آلودگی هوا از بین برود. مرکز پژوهش‌های مجلس خلأهای متعددی در این قانون شناسایی کرده و برای رفع آنها راهکار ارایه داده است.

راهکارهای نوآورانه و ابداعی:
معمولاً راهکارهای دایمی آلودگی هوا پرهزینه و بلندمدت هستند، راهکارهایی ازجمله نوسازی ناوگان حمل ونقل عمومی، توسعه وســایل نقلیهٔ برقی، بهبود راندمان نیروگاه‌ها، اصلاح کیفیت سوخت و… نیاز به صرف بودجه و زمان زیاد دارند. در شــرایط اقتصادی فعلی حاکم بر کشــور طبیعتاً اجرای این راهکارها با مشکل و کندی مواجه است، از طرفی دیگر وضعیت کیفی هوا در اغلب کلانشهرهای ایران وخیم بوده و آلودگی هوا روزبه‌روز درحال گسترش است. بنابراین لازم اســت تا در کنار راهکارهای اصلی، اقدامات خلاقانه و ابداعی که نیاز به صرف بودجه بالا هم نداشته باشند در دستور کار قرار گیرند تا بتوان شرایط وخیم فعلی را به‌نحوی کنترل و مدیریت کرد و در فاصلهٔ زمانی معین نسبت به اجرای راهکارهای اصلی کاهش آلودگی هوا اقدامات لازم صورت پذیرد.
مدیریت تقاضای سفر:
میزان انتشار آلایندگی وسایل نقلیه تابعی از مقدار پیمایش آنهاســت. بنابراین هرچه مقدار پیمایش ســفرهای درونشهری کمتر و زمان سفر کوتاه‌تر شود، میزان آلاینده‌های منتشره نیز کاهش می‌یابد. در این خصوص مهمترین اقدامی که می‌توان پیشنهاد کرد، مدیریت تقاضای ســفرهای درونشهری از طریق حذف سفرهای اضافی و توزیع یکنواخت بار سفرهای درونشهری در ساعات مختلف روز است. در زمان اوج ترافیک با توجه به کاهش سرعت میانگین تردد خودروها و طولانی‌تر شدن زمان‌های توقف انتشار آلاینده‌ها نیز افزایش می‌یابد. در این صورت اگر بتوان بخشی از سفرهای درونشهری که قابل جابه‌جایی به ساعات دیگر اســت را حداقل در روزهای اوج آلودگی هوا در ساعات اوج ترافیک حذف کرد، می‌توان کمک مؤثری به روان‌سازی ترافیک و کاهش مدت زمان سفر و در نتیجه کاهش آلودگی هوا کرد.

اگر بتوان بخشی از سفرهای درونشهری که قابل جابه‌جایی به ساعات دیگر اســت را حداقل در روزهای اوج آلودگی هوا در ساعات اوج ترافیک حذف کرد، می‌توان کمک مؤثری به روان‌سازی ترافیک و کاهش مدت زمان سفر و در نتیجه کاهش آلودگی هوا کرد

تدوین حدود مجاز محلی:
آلودگی هوا یک واژهٔ کلی است و ممکن است جنس آلایندهٔ معیار و همچنین عوامل آلودگی هوا شهربه‌شهر و منطقه‌به‌منطقه متفاوت باشد. بنابراین تدوین استانداردها و حدود مجاز یکسان برای کل کشور در قانون هوای پاک کارایی لازم را ندارد. بنابراین استانداردها و حدود مجاز موضوع قانون هوای پاک باید براساس شرایط بومی شهرها و مناطق مختلف تعیین شوند. برای مثال در مادهٔ دوازده قانون که حدود مجاز انتشار آلاینده‌ها از منابع ساکن تعیین شده است، باید به این نکته نیز اشاره شود که این حدود مجاز برای واحدهای مختلف باید براساس شرایط بومی هر منطقه تعیین شود.
آلایندگی ماشین‌آلات غیرجاده‌ای:
به‌غیر از انواع وسایل نقلیه جاده‌ای مانند خودروها و موتورسیکلت‌ها و… دستهٔ دیگری از وسایل نقلیهٔ موتوری وجود دارند که برای کاربری‌های خاص ساخته می‌شوند و ماهیت حمل بار یا مسافر ندارند. از این قبیل وسایل می‌توان به ادوات کشاورزی، تجهیزات معدنی، ماشین‌آلات راهسازی و عمرانی اشاره کرد. از این بین آن دسته که برای پروژه‌های عمرانی استفاده می‌شوند، مانند بیل مکانیکی، لودر، بولدوزر، جرثقیل، غلتک و… در فضای درونشهری بر کیفیت هوای شــهرها تأثیرگذار هستند. همچنین موتورهای تولید برق اضطراری و دیگر اهداف مختلف که با نام ژنراتور شناخته می‌شوند نیز مواد آلاینده منتشر می‌کنند. با توجه به اینکه تجهیزات مذکور که در کشور استفاده می‌شوند عمر بالایی نیز دارند از حیث آلایندگی اهمیت خاصی نیز پیدا می‌کنند. سهم این منابع در آلودگی هوای کلانشهرها تاکنون اندازه‌گیری نشده است و نهادهای مربوطه باید در این خصوص مطالعاتــی انجام دهند. بااین‌حال با توجه به سهم احتمالی این منابع در آلودگی هوای شهرهای کشور، راهکاری برای کنترل آلایندگی آنها در قانون هوای پاک باید در نظر گرفته شود.
حذف کارکرد درجا:
آلاینده‌های منتشره از پایانه‌های اتوبوسرانی در داخل و حاشیهٔ شهرها ناشی از کارکرد خودروهای موجود در آنهاست. بنابراین جنس آلایندگی این منبع از نوع متحرک است اما به‌دلیل ساکن بودن موقعیت پایانه‌های اتوبوسرانی در زمرهٔ منابع ساکن آلاینده هوا قرار می‌گیرند. با توجه به اینکه جنس آلایندگی این منبع مانند منابع متحرک اســت پس راهکار کاهش آلودگی این منابع نیز مانند منابع متحرک است. عمدهٔ آلاینده منتشره در پایانه‌های اتوبوسرانی ناشی از کارکرد درجای خودروها در این پایانه‌هاســت. خودروها معمولاً در انتظار شروع سفر و سوار کردن مسافران خاموش نمی‌شوند و به حالت درجا کار می‌کنند. با استفاده از یک مدیریت صحیح و برنامه‌ریزی دقیق سفر و جابه‌جایی اتوبوس‌ها، با حذف کارکرد درجای آنها در داخل پایانه به صفر می‌رسد. میزان انتشار آلاینده‌ها در پایانه‌های اتوبوسرانی همچنین برای سایر ناوگان‌ها محدودیت در کارکرد درجا می‌تواند به کاهش آلودگی هوا کمک کند.
افزایش بهره‌وری نیروگاه‌ها پالایشگاه‌ها و صنایع:
یقیناً یکی از راهکارهای کاهش آلایندگی منابع ساکن به خصوص در مورد نیروگاه‌ها، افزایش کارایی و راندمان آنهاست و با توجه به نقش مهم این منابع در آلودگی هوا به خصوص در فصول سرد ســال، این اقدام می‌تواند کمک مهمی به کاهش آلودگی هوا کند. می‌توان بسته‌های تشویقی در کنار جریمه‌هایی مناسب برای این منظور در قانون هوای پاک در نظر گرفت.
توسعهٔ ساختمان‌های سبز:
یکی دیگــر از راهکارهای آلودگی هوا که در قانون هوای پاک مغفول مانده، استفاده از انرژی‌های پاک و توجه به موضوعات مرتبط با آلودگی هوا در ســاختمان‌های مسکونی، اداری، تجاری و عمومی است. استفاده از پنل‌های خورشیدی و یا سایر روش‌های نوین تأمین انرژی مورد نیاز ســاختمان‌ها و رعایت الزامات مرتبط با مبحث انرژی و آلایندگی در ساختمان‌ها موضوعاتی است که می‌تواند در قانون هوای پاک مورد اشاره قرار گیرد.
حمل‌ونقل پاک:
استفاده از وسایل حمل‌ونقل پاک و کمک به توسعهٔ آنها نیز در کاهش آلودگی هوا مؤثر اســت. ترویج دوچرخه‌ســواری و پیاده‌روی، استفاده از اسکوتر، حمل‌ونقل اشتراکی و… موضوعاتی است که در این حوزه می‌توان به آنها توجه کرد. باید احکام مناســبی برای توسعه زیرساخت حمل‌ونقل پاک و تشویق اســتفاده‌کنندگان از این شیوه حمل‌ونقلی در قانون هوای پاک در نظر گرفت.