آب در شهر تهران حدود ۷۰ درصد ‌ از آب‌های سطحی و ۳۰ درصد از آب‌های زیرزمینی تامین می‌شود. در تابستان و در خشکسالی‌های شدید، این نسبت‌ معکوس می‌شود. ‌۷ تصفیه‌خانه در شهر تهران وجود دارد . یک میلیارد و ۱۴۰ میلیون مترمکعب مصرف آب شرب تهران است و ۹ میلیون و ۴۵۵ هزار نفر جمعیت شب‌های تهران تحت پوشش آب شرب تهران قرار دارند. ولی جمعیت تهران در طی روز به حدود 14 میلیون نفر می‌رسد. تا نیمه دهه هشتاد شمسی مناطق بالای شهر تهران بیشتر از آب سدها و مناطق جنوبی از آب زیرزمینی و با کیفیت کمتر استفاده می‌کردند‌. با ساخت سد ماملو و تصفیه‌خانه هفتم، کیفیت آب 2.5 میلیون نفر از مناطق جنوب شرق و جنوب تهران بهبود پیدا کند و بسیاری از چاه‌هایی که کیفیت خوبی نداشتند از مدار خارج شد. سامانه رینگ تهران منابع آبی را به هم متصل می‌کند که قرار بوده تا پایان سال 1401 احداث شود. همچنین ساخت و استقرار 374 مخزن اضطراری آب برای تهران برنامه‌ریزی شده است.
به محض وقوع زلزله با بزرگای 6 قرار است شبکه اضطراری آب تهران وارد مدار شود و برآورد کرده‌اند که آب تهران به مدت سه تا 10 روز از این طریق تامین شود. مریدی و حاتم خانی، در پژوهشی در سال 1400 بر روی استفاده ‌از آب‌های سطحی و زیرزمینی با توجه به اثر طرح جمع‌آوری فاضلاب در دشت‌های تهران، کرج و شهریار نشان دادند که در صورت عدم تخصیص پساب، تقاضای کشاورزی سالانه باید 40 درصد کاهش یابد تا کمبود آب زیر 10 درصد باقی بماند. در صورت تخصیص پساب به همراه کاهش 30 درصدی تقاضای کشاورزی، درصد عرضه از 90 درصد فراتر می رود و منابع آبی حوضه از نظر پایداری و آسیب پذیری در وضعیت بهتری قرار می‌گیرد. تقاضای سالانه کشاورزی باید 40 درصد کاهش یابد تا کمبود آب کمتر از 10 درصد باشد. این پژوهش در کنار پژوهش‌های سایر متخصصان نشان داده است که بهره برداری از آب برای کشاورزی در استان های تهران و البرز باید به شدت محدود و حتی امکان ممنوع شود.
بین تغییرات سطح آب و فعالیت لرزه‌ای منطقه همبستگی وجود دارد. زمین لرزه‌ها ناشی از ایجاد تغییر شکل از بیرون و ضعیف شدن از درون گسل‌هاست. نوسانات آب زیرزمینی با کاهش دوره‌های بین‌لرزه‌ای طبیعی در تحریک گسل‌ها بسیار مهم است. برای اعمال استرس بر روی گسل، آب‌های زیرزمینی نیازی به قرار گرفتن در اعماق نزدیک به محدوده قفل شدگی روی گسل ندارند، زیرا می‌توانند از راه دور هم اثر بگذارند. با افزایش خستگی روی گسل و در نتیجه تضعیف گسل از درون به آماده شدن برای گسیختگی کمک می‌کند. زمین‌لرزه‌های با بزرگای 5 یا بیشتر معمولا در مرحله خشکسالی رخ می‌دهند، که نشان می‌دهد خشکسالی و استخراج آب‌های زیرزمینی مرتبط با دوره زمانی خشکسالی، محرک مهمی برای زلزله‌هایی از این دست است. خشکسالی‌ها در جاهای دیگر نیز لرزه‌زا هستند. در اقلیم گرم‌تر آینده سازوکارهای شناسایی‌شده نشان از افزایش دفعات تکرار زلزله‌های بزرگ‌تر و همچنین در افزایش شدت زلزله‌های بعدی بر اثر تحریک‌های بزرگ اقلیمی دارند.
انسان‌ها می‌توانند با تزریق مایع به زمین نیز باعث زلزله شوند. البته زمین لرزه‌هایی که با پمپاژ آب شیرین از سفره‌های زیرزمینی به وجود می آیند به ویژه از سال 2010 به بعد مورد توجه در سطح بین‌المللی قرار گرفته‌اند‌. آگاهی از وضعیت آب‌های زیرزمینی برای مدیریت موثر و حفاظت از منابع آب ‌و در پیش بینی فرونشست سطحی به دلیل برداشت بیش از حد آب‌های زیرزمینی مهم است. این کار به بررسی پویایی تغییرات آب زیرزمینی در سفره آب تهران و البته پیش‌بینی زمینلرزه‌های مهم بعدی بسیار کمک می‌کند.