معاون کمیسیون اروپا:فرزندان ما بر سر آب و غذا خواهند جنگیدفرانس تیمرمَنس می‌گوید افراد مسن‌تر برای حفاظت از آینده باید فداکاری کنند

معاون کمیسیون اروپا، هشدار داده که افراد مسن‎تر در جنگ مقابل تغییرات آب‌وهوایی باید فداکاری کنند وگرنه فرزندانمان در آینده شاهد جنگ بر سر آب و غذا خواهند بود. فرانس تیمرمَنس، نائب رئیس کمیسیون اتحادیه اروپا گفته که اگر سیاست‌های اجتماعی و سیاست‌های آب‌وهوایی با هم ترکیب نشوند تا هزینه‌ها و مزایای یک اقتصاد کم‌کربن به طور منصفانه تقسیم شود، جهان با واکنش مردمی روبه‌رو می‌شود که نگران از دست دادن شغل و درآمد خود هستند و توسط سیاستمداران پوپولیست و منافع سوخت‌های فسیلی، تحریک می‌شوند.

فرانس تیمرمنس گفته است: «این فقط یک مسئله اضطراری نیست، بلکه مسئله‌ای دشوار هم هست. ما باید اقتصادمان را تغییر دهیم. مزایای زیادی هم می‌بریم اما چالش بزرگی هم پیش رویمان قرار دارد. بزرگ‌ترین تهدید، تهدید اجتماعی است. اگر این مسئله را حل نکنیم، فرزندان ما بر سر آب و غذا جنگ می‌کنند. هیچ شکی در این مورد ندارم.»
به گزارش گاردین، مقابله با تغییرات آب و هوایی چند برابر ارزان‌تر و کم‌هزینه‌تر از اختلال و مشکلاتی است که گرمای جهانی ایجاد خواهد کرد و همچنین مقابله با این تغییرات می‌تواند مزایای زیادی برای سلامت انسان‌ها ایجاد کند. با این حال، تغییر رویکرد در استفاده از سوخت‌های فسیلی به معنای پایان یافتن برخی از شغل‌های سنتی مثل کارگری معدن زغال سنگ خواهد بود و اگر سیاست‌گذاران به این موضوع وارد نشوند، هزینه این تغییرات به طور نابرابری روی سر بخش‌های مختلف جامعه آوار می‌شود.
تیمرمنس در مصاحبه‌ای به گاردین گفته است: «چیزی که از نظر من بسیار ترسناک است، اتحاد با کسانی است که نمی‌خواهند تغییر کنند، چون منافع خود را در خطر می‌بینند؛ چه در استفاده از سوخت‌های فسیلی و چه در چرخه اقتصاد سنتی.»
او می‌گوید: «این منافع با ترس از عواقب منفی اجتماعی ترکیب می‌شود و می‌بینید که حرکتی ضد تغییر از سوی مردم ایجاد شده که می‌گویند: “دست نگه دارید”؛ “خیلی تند نروید”؛ “ما نمی‌توانیم با این تغییرات کنار بیاییم”».
او افزوده است: «کسانی که درک می‌کنند ما باید سریح حرکت کنیم، باید مسئله اجتماعی را هم به عنوان مسئله‌ای اصلی در نظر بگیرند. واقعا از همه اعضای جنبش آب‌وهوایی می‌خواهم که بیش از آنچه در گذشته انجام داده‌اند، در تمرکز روی مسئله اجتماعی به من بپیوندند. زیرا این موضوع می‌تواند به بزرگ‌ترین مانع تغییر تبدیل شود.»
او هشدار داده که افراد بزرگ‌تر در این نسل باید از خود گذشتگی کنند تا مطمئن شوند که جوانان در آینده می‌توانند در شرایط آّ‌وهوایی ایمنی زندگی کنند. افراد مسن امروز، ذی‌نفعان فداکاری‌های نسل گذشته هستند و حالا از خودِ آنها خواسته شده تا تغییراتی را ایجاد کنند.
معاون کمیسیون اروپا گفته است: «گاهی اوقات به این فکر می‌کنم که آیا ما واقعا از دگرگونی‌هایی که به سمتش حرکت می‌کنیم، آگاهی داریم و می‌دانیم که چقدر ژرف است؟ این تلاشی است که شبیه بازسازی پس از نزاعی خشونت‌بار است. من همیشه با پدربزرگ و مادربزرگم و پدر و مادرم در این مورد حرف می‌زدم که بعد از جنگ، آن را چگونه می‌دیدند. آنها می‌گفتند: “خب، ما از خود گذشتگی زیادی کردیم چون می‌دانستیم که فرزندانمان وضعیت بهتری خواهند داشت.” اما این احساس که گذشتگان ما داشتند، هنوز در جامعه ما شکل نگرفته است.»
او افزود: «امروزه تغییر دادن زندگی مردم کار دشواری است، اما منافع آن را کودکان امروز احساس می‌کنند. این برای سیاست یک چالش بسیار بزرگ است.
ما باید آن احساس هدفمندی را درون خودمان زنده کنیم؛ احساسی که به ما می‌گوید نه برای خودت که برای دیگران کاری بکن. این همان احساسی است که باعث می‌شود جامعه در بهترین حالت خودش باشد.»
فداکاری برای اکثر افراد، ساده و ملایم خواهد بود؛ مثل ناراحتی ناشی از بازسازی خانه‌ای با استانداردهای کم کربن، یا حرکت به سمت حمل‌و‌نقل برقی و خوردن گوشت کمتر. البته برای بعضی از افراد هم به قیمت تغییر شغل یا تغییر الگوی زندگی است.
فرانس تیمرمنس می‌گوید: «ما از مردم نمی‌خواهیم که به شرایط دهه ۱۹۳۰ بازگردند؛ ما از مردم نمی‌خواهیم که در غار زندگی کنند یا علف بخورند. شاید یکی دو قدم باید به عقب برداریم تا بتوانیم جهش بلندتری در آینده داشته باشیم.»
هشدارهای تیمرمنس نشان‌دهنده نگرانی‌های فزاینده‌ای در میان متخصصان آب‌وهوایی است از این رو که سیاستمداران نتوانستند مزایا و منافع جامعه کم کربن را که شامل آب‌و‌هوای پاکیزه‌تر، شهرهای سبزتر و قابل سکونت‌تر و سلامت و بهباشی بیشتر و بحران‌های آب‌وهوایی کمتر است، به مردم نشان بدهند. سیاستمدارانی چون دونالد ترامپ و دوستانش در آمریکا که مقابله با تغییرات آب‌وهوایی را پرهزینه نشان داده‌اند و بسیاری از مردم را به خاطر از دست دادن شغل‌هایشان ترسانده‌اند.
معاون کمیسیون اروپا اذعان کرده که بعضی از افراد در صنایع سنتی باید شغل خود را تغییر دهند و گفته نقش اصلی سیاستمداران این است که این مسیر را برای آنها تسهیل کنند. مهارت‌آموزی‌های جدید به افرادی که در صنایعی مثل سوخت‌های فسیلی و نیروگاه‌های تولید برق کار می‌کنند، اقدام بسیار مهمی است.
او به لهستان اشاره کرده که به شدت به زغال سنگ وابسته هستند: «آنها از نظر مهندسی، سطح تحصیلات بالایی دارند – در لهستان، یک اقتصاد کم کربن می‌تواند منافع زیادی داشته باشد و به زودی زغال سنگ در آینده این کشور جایی نخواهد داشت. هرچه تعلل کنید و این تغییرات را طولانی‌تر کنید، دردناک‌تر و پرهزینه‌تر خواهد بود.»
تیمرمنس، امسال یکی از افراد کلیدی در اتحادیه اروپا و در سطح جهان است که تلاش زیادی در تغییر اقتصاد اروپا به اقتصادی کم کربن می‌کند. او همچنین قرار است سرپرست تلاش‌های آب‌وهوایی اتحادیه اروپا در نشست آب‌وهوایی Cop26 در ماه نوامبر(آبان) باشد؛ نشستی بسیار مهم که از سوی سازمان ملل به میزبانی انگلیس برگزار می‌شود. او به عنوان اولین دیدار رسمی خود خارج از بروکسل، از آغاز قرنطینه سراسری، روز پنجشنبه به لندن سفر کرد و نشستی چهار ساعته با الوک شارما، رئیس تیم انگلیس در کنفرانس آب‌وهوایی پیش‌رو داشت.
سخنان معاون کمیسیون اروپا در حالی مطرح می‌شود که اتحادیه اروپا هدف آب‌وهوایی خود را تا سال ۲۰۳۰، کاهش ۵۵ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای نسبت به سطح ۱۹۹۰ تعیین کرده است. گرچه این هدف بلندپروازانه‌ای است اما برخی از تحلیل‌گران گفته‌اند که اروپا می‌تواند بهتر عمل کند و هدف خود را کاهش ۶۰ درصدی قرار دهد.
فرانس تیمرمنس گفته، هیچ افزایش دیگری در هدف‌گذاری، امکان‌پذیر نبود، اما گفته که از اعضای اتحادیه اروپا درخواست کرده تا با پول بیشتری برای تامین مالی برنامه‌های آب‌وهوایی جلو بیایند: کمک‌های مالی از کشورهای ثروتمند به کشورهای فقیر برای کمک به آنها در جهت کاهش انتشار گازها و مقابله با تاثیر تغییرات آب‌وهوایی.
تیمرمنس گفته است: «رویکرد ما جاه‌طلبانه است؛ گمان می‌کنم که در جای درستی ایستاده‌ایم و امیدوارم دیگران هم از این مثال پیروی کنند. می‌بینم که بریتانیا هم قدم‌های بزرگ و بلندپروازانه‌ای برداشته اما هنوز خیلی از اعضا کارهای زیادی می‌توانند انجام دهند. مسئولیت مقابله با تغییرات آب‌وهوایی هم فقط بر عهده اتحادیه اروپا و بریتانیا نیست.»

خشکسالیسوخت های فسیلیفرزندانمانمعاون کمیسیوننسل گذشته
مطالب مرتبط
خشکسالی و کمبود غذا یک خرس قهوه‌ای را از منطقه حفاظتی قرخود استان خراسان شمالی به مزارع کشاورزی روستای «زرد» شهرستان مانه و سملقان کشاند.
مهدی زارعمهدی زارع
اول
۱۹۰۲
خشکسالیزلزله
مدیرکل دفتر مدیریت مصرف آب وزارت نیرو در گفت‌وگو با «پیام ما»: شهرهای بیشتری درگیر تنش آبی می‌شوندایران در محاصره‌ خشکسالی شدید
آیسان زرفامآیسان زرفام
رئیس اداره بیابان‌زدایی اصفهان از وجود یک میلیون و ۵۰۰ هزار هکتار کانون بحران گرد‌و‌خاک در استان خبر می‌دهدشیب تند بیابان‌زایی
چارسوق
۱۹۸۶
اصفهانبیابان زایی

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *