مدیرکل دفتر مخاطرات و مهندسی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی گفت: «گرد‌و‌غبار اصفهان ترکیبی از ذرات معدنی، فلزات سنگین و دوده است و با توجه به ویژگی‌های گوناگون هر یک از سرچشمه‌ها، تنها با اتکاء به روش‌های سنتی مانند کاشت درخت نمی‌توان آلودگی گرد‌و‌غبار را رفع کرد.»
رضا شهبازی با بیان این‌که سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور به عنوان یکی از اعضای کمیته ملی مقابله با گردوغبار، شناسایی و پهنه‌بندی سرچشمه‌های تولید و انتشار گرد‌و‌غبار را از سال ۱۳۹۳ در برخی استان‌ها آغاز کرد، عنوان کرد: «از سال ۱۳۹۶ تاکنون این طرح ملی در سراسر کشور در حال انجام است که حدود ۸۵ درصد پیشرفت داشته است.»
او با بیان این که کانون‌ها پهنه‌بندی شده و نتایج آن در اختیار کمیته ملی مقابله با گرد‌و‌غبار قرار گرفته است، افزود: «مطالعات ما هم اکنون روی موضوعات مراحل دیگر از جمله جنس و ترکیبات ژئوشیمیایی گرد‌و‌غبار، میزان تاثیر آنها بر سلامت مردم و تاثیر تغییر اقلیم بر آلودگی هوا متمرکز بوده و اولویت برنامه، کمک به کمیته ملی در یافتن روش‌های مهار این پهنه‌ها است؛ زیرا تنها با روش سنتی و کاشت درخت نمی‌توان مشکلات متعدد آلودگی گرد‌و‌غبار را رفع کرد.»
مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی با اشاره به نتایج نمونه‌برداری‌های سطحی و اتمسفری گرد‌و‌غبار اصفهان، عنوان کرد: «گرد‌و‌غبار اصفهان مانند شهرهای صنعتی تهران و اهواز، ترکیبی از ذرات غبار طبیعی یا معدنی (mineral aerosol) از جمله سیلیس یا سیلیکا، کانی رسی و کمی آهک است که از زمین‌های پیرامون یا ساخت‌و‌سازهای شهری سرچشمه می‌گیرد، به علاوه فلزات سنگین ناشی از فعالیت صنایع که به ویژه در شهری مثل اصفهان زیاد مشاهده می‌شود و دوده که از اگزوز ماشین‌ها خارج می‌شود.»
شهبازی ادامه داد: «مسائلی مانند گرد‌و‌غبار، فرونشست زمین یا تخریب سرزمین، یکی دو روزه ایجاد نشده و عوامل مختلفی در طول زمان در شکل‌گیری آنها مؤثر بوده است؛ از این رو به بسته‌ای از راهکارها نیاز دارد که یکی از آنها پوشش گیاهی است. اما این که چه پایه گیاهی و چگونه کاشته شود، مهم است و یا احیای تالاب‌ها، بکارگیری روش‌های مصنوعی و دیگر راهکارها هر کدام نیاز به برنامه‌ریزی دارد.»
او با بیان اینکه تغییر اقلیم بر پدیده گرد‌و‌غبار به شدت تاثیرگذار است، عنوان کرد: «تغییر اقلیم در آلودگی هوای دو هفته‌ای تهران و اصفهان در دی ماه سال گذشته نقش آشکاری داشته است. جهت بادهای غالب در حال تغییر است، به گونه‌ای که ۷۰ تا ۸۰ درصد جهت وزش باد غالب در تهران و اصفهان در گذشته از سمت غرب و شمال غرب و حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد بادها از سمت جنوب و شرق بوده است؛ در حالی که هم اکنون مدت، شدت و فراوانی بادهای شرقی و جنوبی در فلات مرکزی بیشتر شده که این چالش، سبب انباشت آلودگی بیشتر می‌شود.»
مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی و زیست محیطی و مهندسی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور، همچنین گفت: «شرق اصفهان بیابانی است، دشت‌سجزی و برخی صنایع در این منطقه قرار دارند و تغییر جهت وزش باد سبب انباشت آلودگی در اصفهان می‌شود و نمی‌گذارد شهر نفس بکشد.»
به گزارش روابط‌عمومی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات ‎معدنی کشور، شهبازی با تاکید بر اهمیت تاثیر تغییر اقلیم بر آلودگی هوا، گفت: «جهت بادها مانند الگوی بارش‌ها در کشور متفاوت شده، در سال‌های اخیر الگوی بارشی از برف به باران تغییر کرده و آرام‌ آرام جهت بادهایی که از سمت جنوب و شرق کشور می‌وزند در حال افزایش است، این‌ها نکاتی است که در زمینه آلودگی هوا و راهکارهای مدیریت آن باید مورد توجه قرار گیرد.»
استان اصفهان ۱۰.۷ میلیون هکتار وسعت دارد و بیش از ۹۰ درصد از آن را معادل ۹.۸ میلیون هکتار عرصه‌های طبیعی دربر گرفته است. یک سوم عرصه‌های طبیعی استان اصفهان در مساحتی حدود سه میلیون و ۲۰۰ هزار هکتار مناطق بیابانی است.
بر پایه آخرین مطالعات انجام شده تاکنون ۱۶ کانون بحران فرسایش بادی در این عرصه‌های بیابانی شناسایی شده که حدود یک میلیون و ۹۰۰ هزار هکتار وسعت دارد. از جمله کانون‌های فرسایش بادی می‌توان به بیابان‌های کاشان، برخوار، اردستان، خور و بیابانک، نائین، تالاب گاوخونی و سجزی اشاره کرد که به گفته کارشناسان دشت سجزی و بیابان‌های انارک (ریگ‌جن) کانون‌های بحران گرد‌و‌غبار درجه یک اصفهان شناخته شده‌اند.مدیرکل دفتر مخاطرات و مهندسی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی گفت: «گرد‌و‌غبار اصفهان ترکیبی از ذرات معدنی، فلزات سنگین و دوده است و با توجه به ویژگی‌های گوناگون هر یک از سرچشمه‌ها، تنها با اتکاء به روش‌های سنتی مانند کاشت درخت نمی‌توان آلودگی گرد‌و‌غبار را رفع کرد.»
رضا شهبازی با بیان این‌که سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور به عنوان یکی از اعضای کمیته ملی مقابله با گردوغبار، شناسایی و پهنه‌بندی سرچشمه‌های تولید و انتشار گرد‌و‌غبار را از سال ۱۳۹۳ در برخی استان‌ها آغاز کرد، عنوان کرد: «از سال ۱۳۹۶ تاکنون این طرح ملی در سراسر کشور در حال انجام است که حدود ۸۵ درصد پیشرفت داشته است.»
او با بیان این که کانون‌ها پهنه‌بندی شده و نتایج آن در اختیار کمیته ملی مقابله با گرد‌و‌غبار قرار گرفته است، افزود: «مطالعات ما هم اکنون روی موضوعات مراحل دیگر از جمله جنس و ترکیبات ژئوشیمیایی گرد‌و‌غبار، میزان تاثیر آنها بر سلامت مردم و تاثیر تغییر اقلیم بر آلودگی هوا متمرکز بوده و اولویت برنامه، کمک به کمیته ملی در یافتن روش‌های مهار این پهنه‌ها است؛ زیرا تنها با روش سنتی و کاشت درخت نمی‌توان مشکلات متعدد آلودگی گرد‌و‌غبار را رفع کرد.»
مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی با اشاره به نتایج نمونه‌برداری‌های سطحی و اتمسفری گرد‌و‌غبار اصفهان، عنوان کرد: «گرد‌و‌غبار اصفهان مانند شهرهای صنعتی تهران و اهواز، ترکیبی از ذرات غبار طبیعی یا معدنی (mineral aerosol) از جمله سیلیس یا سیلیکا، کانی رسی و کمی آهک است که از زمین‌های پیرامون یا ساخت‌و‌سازهای شهری سرچشمه می‌گیرد، به علاوه فلزات سنگین ناشی از فعالیت صنایع که به ویژه در شهری مثل اصفهان زیاد مشاهده می‌شود و دوده که از اگزوز ماشین‌ها خارج می‌شود.»
شهبازی ادامه داد: «مسائلی مانند گرد‌و‌غبار، فرونشست زمین یا تخریب سرزمین، یکی دو روزه ایجاد نشده و عوامل مختلفی در طول زمان در شکل‌گیری آنها مؤثر بوده است؛ از این رو به بسته‌ای از راهکارها نیاز دارد که یکی از آنها پوشش گیاهی است. اما این که چه پایه گیاهی و چگونه کاشته شود، مهم است و یا احیای تالاب‌ها، بکارگیری روش‌های مصنوعی و دیگر راهکارها هر کدام نیاز به برنامه‌ریزی دارد.»
او با بیان اینکه تغییر اقلیم بر پدیده گرد‌و‌غبار به شدت تاثیرگذار است، عنوان کرد: «تغییر اقلیم در آلودگی هوای دو هفته‌ای تهران و اصفهان در دی ماه سال گذشته نقش آشکاری داشته است. جهت بادهای غالب در حال تغییر است، به گونه‌ای که ۷۰ تا ۸۰ درصد جهت وزش باد غالب در تهران و اصفهان در گذشته از سمت غرب و شمال غرب و حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد بادها از سمت جنوب و شرق بوده است؛ در حالی که هم اکنون مدت، شدت و فراوانی بادهای شرقی و جنوبی در فلات مرکزی بیشتر شده که این چالش، سبب انباشت آلودگی بیشتر می‌شود.»
مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی و زیست محیطی و مهندسی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور، همچنین گفت: «شرق اصفهان بیابانی است، دشت‌سجزی و برخی صنایع در این منطقه قرار دارند و تغییر جهت وزش باد سبب انباشت آلودگی در اصفهان می‌شود و نمی‌گذارد شهر نفس بکشد.»
به گزارش روابط‌عمومی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات ‎معدنی کشور، شهبازی با تاکید بر اهمیت تاثیر تغییر اقلیم بر آلودگی هوا، گفت: «جهت بادها مانند الگوی بارش‌ها در کشور متفاوت شده، در سال‌های اخیر الگوی بارشی از برف به باران تغییر کرده و آرام‌ آرام جهت بادهایی که از سمت جنوب و شرق کشور می‌وزند در حال افزایش است، این‌ها نکاتی است که در زمینه آلودگی هوا و راهکارهای مدیریت آن باید مورد توجه قرار گیرد.»
استان اصفهان ۱۰.۷ میلیون هکتار وسعت دارد و بیش از ۹۰ درصد از آن را معادل ۹.۸ میلیون هکتار عرصه‌های طبیعی دربر گرفته است. یک سوم عرصه‌های طبیعی استان اصفهان در مساحتی حدود سه میلیون و ۲۰۰ هزار هکتار مناطق بیابانی است.
بر پایه آخرین مطالعات انجام شده تاکنون ۱۶ کانون بحران فرسایش بادی در این عرصه‌های بیابانی شناسایی شده که حدود یک میلیون و ۹۰۰ هزار هکتار وسعت دارد. از جمله کانون‌های فرسایش بادی می‌توان به بیابان‌های کاشان، برخوار، اردستان، خور و بیابانک، نائین، تالاب گاوخونی و سجزی اشاره کرد که به گفته کارشناسان دشت سجزی و بیابان‌های انارک (ریگ‌جن) کانون‌های بحران گرد‌و‌غبار درجه یک اصفهان شناخته شده‌اند.