«انگار یکی از اعضای خانواده‌مان آسیب دیده باشد. همه فقط دویدیم به سمت موزه» خانه‌اش در بمباران آسیب دیده، اما قبل از آنکه کاری کند، خانواده را به جای امنی برده و خود را رسانده به موزه‌ای که سال‌ها عمرش را در آن گذرانده و آن روز در حریمش بمب سنگرشکن به زمین خورده بود: «آدم عاقل از خطر فرار می‌کند، اما من و همکارانم بعد از بمباران به سمت محل خطر دویدیم، به سمت موزه» این بخشی از هزاران روایتی است که در جنگ شنیده نشد. روایات بسیاری پشت تلخی گزنده تصاویری که از تخریب میراث‌فرهنگی منتشر شد، پنهان شدند. روایت آدم‌هایی که در کنار تمام نگرانی‌هایشان، به فکر میراث‌فرهنگی ایران بودند و فارغ از تمام کمبودها و بی‌مهری‌ها، پای آن ماندند. در جنگ کمتر از آن‌ها گفته شد، حتی خودشان هم فکر می‌کنند بهتر است کمتر صحبت کنند، چون معتقدند کاری که کرده‌اند وظیفه‌شان بوده. امروز وقت نقل روایت شنیده نشده آن‌هاست. امروز که روز جهانی «موزه و میراث‌فرهنگی» است.

معاون میراث‌فرهنگی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان اصفهان از تشکیل کمیته تخصصی برای بررسی خسارات بناهای تاریخی آسیب‌دیده در حملات اخیر خبر داد و گفت که علاوه بر ظرفیت کارشناسان استان، از متخصصان ملی داوطلب در حوزه مرمت و سازه نیز برای ارائه طرح‌های مرمتی استفاده می‌شود.

رکود عمیق صنعت گردشگری کشور و به‌ویژه استان اصفهان در پی پیامدهای جنگ تحمیلی اخیر، فعالان این حوزه را با شرایطی دشوار و کم‌سابقه روبه‌رو کرده است؛ از هتل‌ها و اقامتگاه‌های بوم‌گردی گرفته تا آژانس‌های مسافرتی و تورلیدرها، همگی از کاهش شدید فعالیت، اختلال در خدمات و بلاتکلیفی حمایت‌های وعده داده‌شده گلایه دارند.

شهر جهانی صنایع‌دستی در محاق

رئیس ایکوم خبر داد:

مدیرکل میراث‌فرهنگی اصفهان خبر داد:

در چند قدمی مسجدجامع عتیق اصفهان، جایی که تاریخ ایران لایه‌لایه بر آجر و گچ و کاشی نشسته است. مجموعه‌ای از خانه‌های تاریخی نفس‌های آخر را می‌کشند. خانه‌هایی که با نام «مجموعه خانه‌های ابواسحاقیه» ثبت ملی شده‌اند، اما ثبت‌شدنشان نه‌تنها سپر حفاظتی مؤثری برایشان نساخته، بلکه به‌گفته فعالان میراث‌فرهنگی، در عمل تغییری در وضعیت بحرانی آنها ایجاد نکرده است.