كار
كار انگليسي هاست
مي گويند اكثر تهراني هاي قديم درباره سياست همه يك نظر را داشتند و معتقد بودند هر اتفاقي در هر جا و هر نقطه از روي زمين پيش آيد، چه خوب و چه بد، دست انگليسي ها در آن دخالت داشته است.
شرق نوشت: مي گويند اكثر تهراني هاي قديم درباره سياست همه يك نظر را داشتند و معتقد بودند هر اتفاقي در هر جا و هر نقطه از روي زمين پيش آيد، چه خوب و چه بد، دست انگليسي ها در آن دخالت داشته است.
به گزارش انتخاب، حتي مي گفتند دعوا و نزاع بين زن و شوهر هم كار انگليسي هاست و دليلش اين است كه اگر انگليسي ها، حرير، اطلس كربدوشين و مانند آن براي زنان اعيان و اشراف به ايران وارد نمي كردند و به رخ زنان فقير بيچاره نمي كشيدند، زنان به يقه شوهران شان نمي چسبيدند و دعوا و مرافعه درست نمي شد.
حتي مي گفتند نه تنها شاه و وزير، بلكه كدخداي هيچ آبادي بدون نظر انگليسي ها نمي تواند، عوض شود. البته درباره سياست روس، انگليس و آمريكا وجه تمايزي نيز قايل مي شدند كه اعتقاد داشتند انگليسي ها سر را با پنبه مي برند، روس ها با الدرم بلدرم و ايجاد ترس و فشار و آمريكا با دانه پاشيدن و دهان شيرين كردن.
در واقع اعتقاد تهراني ها اين بود كه هرگاه در نقطه اي ديده يا شنيده شود كه كودتا و تاخت و تاز شده همراه با حبس، غارت و مصادره روس ها در آن دست داشته اند، هرگاه چنين امري با قتل و كشتار، همراه با فراواني پول، فحشا، فساد، آزادي كاذب توام بود كار آمريكايي ها بوده و هر آينه بي سروصدا و بدون خونريزي و مورد پسند عوام صورت مي گرفت، يقين پيدا مي كردند كه انگليسي ها آن را ترتيب داده اند.
در جهت سياست مملكتي نيز معتقد بودند كه احمدشاه با دربار، وزرا و مجلس به همين شكل، وضع و قيافه در انگلستان درست شده همه روزه شاه به صندلي مي نشيند و درباريان شرفياب شده و گفت و شنود و سوال و جواب مي كنند. در نتيجه انگليس را به همان گونه كه مي گفتند آفتاب در جايي از روي زمين طلوع و غروب نمي كند كه جزو مستعمرات انگليسي ها نباشد.
انگليس را سردمدار و پادشاه كل روي زمين مي دانستند و بيان مي داشتند پتركبير، پادشاهان چين، روم و فرانسه را نيز انگليسي ها بر سر كار آورده و فقط كار مردم انگليس آن است كه بنشينند براي مردم دنيا نقشه كشيده و به نفع خود خوب و بد را طرح كنند.
البته عده اي اندكي از تهراني عقيده داشتند كه هركس عرضه داشته باشد به هر كاري دست زند، توفيق مي يابد و درباره انگليسي ها اين گناه كه دزد هستند را قبول نداشتند و مي گفتند گناه صاحب مال و صاحب خانه است كه لياقت نداشته مال و خانه شان را حفظ كنند و در آن زمان كه بسياري از ايراني ها فكر ترياك، درويشي و قلندري بودند، انگليسي ها به فكر تحقيق و تجسس در مورد ذخاير و گنج هاي زيرزميني و روي زميني ايران بودند.