کار
کار انگلیسی هاست
می گویند اکثر تهرانی های قدیم درباره سیاست همه یک نظر را داشتند و معتقد بودند هر اتفاقی در هر جا و هر نقطه از روی زمین پیش آید، چه خوب و چه بد، دست انگلیسی ها در آن دخالت داشته است.
شرق نوشت: می گویند اکثر تهرانی های قدیم درباره سیاست همه یک نظر را داشتند و معتقد بودند هر اتفاقی در هر جا و هر نقطه از روی زمین پیش آید، چه خوب و چه بد، دست انگلیسی ها در آن دخالت داشته است.
به گزارش انتخاب، حتی می گفتند دعوا و نزاع بین زن و شوهر هم کار انگلیسی هاست و دلیلش این است که اگر انگلیسی ها، حریر، اطلس کربدوشین و مانند آن برای زنان اعیان و اشراف به ایران وارد نمی کردند و به رخ زنان فقیر بیچاره نمی کشیدند، زنان به یقه شوهران شان نمی چسبیدند و دعوا و مرافعه درست نمی شد.
حتی می گفتند نه تنها شاه و وزیر، بلکه کدخدای هیچ آبادی بدون نظر انگلیسی ها نمی تواند، عوض شود. البته درباره سیاست روس، انگلیس و آمریکا وجه تمایزی نیز قایل می شدند که اعتقاد داشتند انگلیسی ها سر را با پنبه می برند، روس ها با الدرم بلدرم و ایجاد ترس و فشار و آمریکا با دانه پاشیدن و دهان شیرین کردن.
در واقع اعتقاد تهرانی ها این بود که هرگاه در نقطه ای دیده یا شنیده شود که کودتا و تاخت و تاز شده همراه با حبس، غارت و مصادره روس ها در آن دست داشته اند، هرگاه چنین امری با قتل و کشتار، همراه با فراوانی پول، فحشا، فساد، آزادی کاذب توام بود کار آمریکایی ها بوده و هر آینه بی سروصدا و بدون خونریزی و مورد پسند عوام صورت می گرفت، یقین پیدا می کردند که انگلیسی ها آن را ترتیب داده اند.
در جهت سیاست مملکتی نیز معتقد بودند که احمدشاه با دربار، وزرا و مجلس به همین شکل، وضع و قیافه در انگلستان درست شده همه روزه شاه به صندلی می نشیند و درباریان شرفیاب شده و گفت و شنود و سوال و جواب می کنند. در نتیجه انگلیس را به همان گونه که می گفتند آفتاب در جایی از روی زمین طلوع و غروب نمی کند که جزو مستعمرات انگلیسی ها نباشد.
انگلیس را سردمدار و پادشاه کل روی زمین می دانستند و بیان می داشتند پترکبیر، پادشاهان چین، روم و فرانسه را نیز انگلیسی ها بر سر کار آورده و فقط کار مردم انگلیس آن است که بنشینند برای مردم دنیا نقشه کشیده و به نفع خود خوب و بد را طرح کنند.
البته عده ای اندکی از تهرانی عقیده داشتند که هرکس عرضه داشته باشد به هر کاری دست زند، توفیق می یابد و درباره انگلیسی ها این گناه که دزد هستند را قبول نداشتند و می گفتند گناه صاحب مال و صاحب خانه است که لیاقت نداشته مال و خانه شان را حفظ کنند و در آن زمان که بسیاری از ایرانی ها فکر تریاک، درویشی و قلندری بودند، انگلیسی ها به فکر تحقیق و تجسس در مورد ذخایر و گنج های زیرزمینی و روی زمینی ایران بودند.