نگاهی به کلیپ کرمانی«آقای خط»
روی خط تاریخ

فضای مجازی به ویژه نرم افزارهای موبایلی در سال های اخیر، محملی شده است برای در میان گذاشتن عقاید، نظرات، درد دل ها، تصاویر، کلیپ ها و…
افرادی که شعری را سروده اند آن را بر دیوار فضای مجازی می چسبانند تا دیگران نیز از آن بهره ببرند. داستان های کوتاه نیز در این فضا، مجال عرضه می یابند. عکاسان حرفه ای و غیرحرفه ای هم ارائه عکس های خود را در این فضا مناسب می دانند. اما کلیپ های مستند و داستانی نیز سرگرمی دیگر اهالی فضای مجازی هستند. یکی از کلیپ های معروف نزد کرمانیان، مجموعه «آقای خط» است. چند نفر از هنرمندان کرمانی با تولید کلیپ هایی عمدتاً با محتوای طنز گوشی به گوشی به خانه های مردم راه یافتند و مشهور خواص و عوام شدند. علاوه بر داستان پردازی، یکی از کارهایی که کلیپ«آقای خط» انجام داده است استفاده از ظرفیت لهجه برای ایجاد یک فضای طنزآمیز است. حال آیا این کار در واقع زنده نگه داشتن لهجه کرمانی است یا این که بیش تر باعث تمسخر لهجه و«خود زنی» است، مبحث دیگری است که مجال دیگری را می طلبد.
اما در یکی از قسمت های این مجموعه، دفاع از لهجه کرمانی است که یک کرمانی برای طرح مشکلات و جلب کمک به دربار ناصر الدین شاه می رود. در آن جا مورد تمسخر شاه قرار می گیرد. آقای خط دیالوگی را بر زبان جاری می کند که استناد تاریخی دارد.
اعتمادالسلطنه در خاطرات ذی الحجه 1302 ه.ق می نویسد:«… چند روز قبل، رعایای کرمان به عرض آمده بودند که سیل دهات ما را خراب کرده، تخفیف خواسته بودند. نایب السلطنه در مجلس خنده کرده بود به وضع عرض و لهجه آن ها.
کرمانی ها گفته بودند:«خنده؛ کار اطفال است- گریه مال رعیت. آقا محمدخان – صاحب این تخت- شهر کرمان را خراب کرد و ما گریه نکردیم. حالا گریه می کنیم و عرض حسابی داریم و شما خنده می کنید.»
کرمانی ها ناراحت از دارالخلافه ناصرالدین شاه بیرون آمده بودند در حالی که نه تنها به عرض آن ها رسیدگی نشده بود بلکه مورد استهزا نیز قرار گرفته بودند. استاد باستانی پاریزی در«درخت جواهر» می نویسد:«جواب این خنده را ده سال بعد، میرزا رضا کرمانی در حرم عبدالعظیم داد. جوابی توفان زا که بعضی آن را نتیجه مکتب سید جمال الدین اسد آبادی و برخی آن را منتجه ناز و نوازش های حاج امین الضرب می دانستند.»