|پیام ما| پس از انتشار عکسی از دریاچه ارومیه دوباره نگرانی ها درباره آینده این دریاچه مهم افزایش یافته و افکار عمومی بار دیگر از امکان نجات دریاچه می‌پرسند. با این حال رئیس سازمان حفاظت محیط زیست وضعیت دریاچه را «رو به رشد» توصیف کرده و معاون محیط زیست دریایی این سازمان هم از «شدت تبخیر» به عنوان عاملی مهم در کاهش تراز دریاچه در سال جاری آبی یاد کرده است. اظهارنظرهایی که به نظر می رسد نه تنها به اندازه کافی قانع کننده نیستند بلکه در مواردی به صورت آشکار دقیق هم نیستند.

معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست در مصاحبه با خبرگزاری تسنیم گفته است: «تبخیر در این تابستان بسیار شدید است و ممکن است شرایط دریاچه ارومیه تا پاییز از این هم بدتر شود اما از اواسط پاییز بارندگی‌ها مجدداً آغاز می‌شود، تبخیر کاهش پیدا می‌کند» و در نتیجه دریاچه به گفته مجتبی ذوالجودی آبگیری دریاچه ارومیه در سال آبی جاری مجموعاً 850 میلیون مترمکعب بوده که حدود 160 میلیون مترمکعب آن از سد کانی‌سیب و 369 میلیون مترمکعب از سدهای داخل حوضه آبریز دریاچه ارومیه، به‌ویژه سد شهید کاظمی بوکان رهاسازی شده است.
او درباره دلایل وضعیت بغرنج دریاچه گفته است: «امسال گرمای بسیار شدیدی را تجربه می‌کنیم و افزایش شدید تبخیر باعث شده است بر اساس آمار وزارت نیرو از 10 خرداد تاکنون تراز دریاچه ارومیه حدود 24 سانتی‌متر کاهش پیدا کند، هفته‌های گذشته تبخیر بسیار زیاد شده بود و این کاهش تراز را رقم زد.»

معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست در حالی تبخیر آب و کاهش تراز ۲۴ سانتیمتری دریاچه را از عوامل مهم وضعیت وخیم دریاچه ارومیه اعلام می‌کند که بررسی داده‌های کاهش تراز دریاچه در بازه زمانی ۱۰ خردادماه تا ۱۷ مردادماه سال‌های گذشته نشان می‌دهد که در بسیاری از سال‌ها دریاچه با کاهش تراز به مراتب بیشتری روبه‌رو بوده

معاون محیط زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط زیست درباره احتمال خشک شدن دریاچه هم گفته است: «دریاچه ارومیه هنوز حدود 960 میلیون مترمکعب آب دارد و این مقدار آب در 408 کیلومتر از مساحت دریاچه وجود دارد لذا این امید را داریم که دریاچه به شرایط خوبی بازگردد. تبخیر در این تابستان بسیار شدید است و ممکن است شرایط دریاچه تا پاییز از این هم بدتر شود اما از اواسط پاییز بارندگی‌ها مجدداً آغاز می‌شود، تبخیر کاهش پیدا می‌کند و دریاچه مجدداً آبگیری می‌شود، در نتیجه دریاچه خشک نخواهد شد.»
ذوالجودی با بیان اینکه اوضاع نابه‌سامان تالاب‌ها تنها مربوط به کشور ما نیست، تأکید کرده که این شرایط متوجه همه دنیاست و بسیاری از تالاب‌ها در کشورهای مختلف جهان شرایطی مشابه با دریاچه ارومیه را تجربه می‌کنند: «بین سال‌های 1970 تا 2015، 36 درصد تالاب‌های جهان از بین رفته است و از سال 1900 تاکنون بالغ بر 70 درصد تالاب‌های دنیا از بین رفته است یا روند نابودی آنها تسریع شده است.» او بار دیگر به برخی بدیهیات درباره دلایل خشک‌شدن دریاچه هم اشاره کرده است: «قطعاً موقعیت جغرافیای کشور و قرار گرفتن در شرایط خشک و نیمه‌خشک کشور کنار توسعه بی‌رویه کشاورزی و مدیریت نادرست منابع آب عامل شرایط کنونی دریاچه ارومیه و بسیاری از تالاب‌های کشور هستند و تا زمانی که به افزایش راندمان کشاورزی و مدیریت اصولی منابع آب و روش‌های نوین در این حوزه نرسیم، این شرایط ادامه خواهد داشت.» اما توضیح نداده است که چرا این سیاست‌های غلط اصلاح نمی‌شود و همچنان ادامه دارد. فقط تأکید کرده است: «باید تا دیر نشده، اشتباهات گذشته را جبران کنیم.» او اصلاح اشتباهات را هم زمانبر دانسته است بی‌آنکه تصویر روشنی از میزان پیشرفت روش‌های اصلاحی ارائه کند.
ادعایی که با واقعیت همخوانی ندارد
معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست در حالی تبخیر آب و کاهش تراز ۲۴ سانتیمتری دریاچه را از عوامل مهم وضعیت وخیم دریاچه ارومیه اعلام می‌کند که بررسی داده‌های کاهش تراز دریاچه در بازه زمانی ۱۰ خردادماه تا ۱۷ مردادماه سال‌های گذشته نشان می‌دهد که در بسیاری از سال‌ها دریاچه با کاهش تراز به مراتب بیشتری روبه‌رو بوده و از قضا امسال در مقایسه با سال‌های اخیر از این حیث وضعیت بهتری داشته است. «پیام ما» نمودار کاهش تراز در بازه زمانی یاد شده را از سال ۱۳۴۵ تاکنون منتشر می‌کند که در همین گزارش پیش روی شماست.
بهمن نقی‌پور، رئیس دانشگاه علوم پزشکی تبریز دو روز پیش درباره اثر دریاچه بر سلامت مردم گفته است: «نگرانی بسیاری از خشکی دریاچه ارومیه از بابت مضرات احتمالی این مسئله بر روی سلامت مردم استان داریم و اکنون در حال بررسی این موضوع هستیم.» این سخن نشان می‌دهد که دریاچه نیازمند تصمیمات درست، به‌موقع و به‌دور از انکار واقعیت است. سیاستگذار این هشدارها را می‌شنود؟