توسعه روستا جان اردشیر بابکان را می‌گیرد

دلیل جاده‌سازی ایجاد مسیر ورود گردشگران به منطقه است

بنای «اردشیر بابکان» در صد کیلومتری جنوب­ شرقی شهر شیراز و در بخش شمالی مجموعه و شهر باستانی گور، سال ۱۳۱۰ در فهرست آثار ملّی به ثبت رسید، محوطه‌ای که انتقادهایی بوده درباره قصور مدیریتی و رسیدگی نکردن به وضعیت رو به توسعه روستایی به نام «آتشکده» که چند دهه پیش در نزدیکی عمارت اردشیر بابکان شکل گرفته، اکنون هم انتقادهایی درباره وضعیت مدیریت و حفاظت این مجموعه باستانی شنیده می‌شود. در کنار این اقدامات که هر کس اظهار نظر متفاوتی نسبت به آن دارد و البته بیشترین اظهار نظرها نسبت به آن عملکرد منفی است، از جدیدترین اقدامات نامناسب برای این محوطه‌ی جهانی البته قبل از ثبت جهانی و بعد از کاندید شدن‌اش برای ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو به چند روز قبل از حضور ارزیابان یونسکو برای بررسی مجموعه‌ی جهانی فیروزآباد برمی‌گردد. در این محوطه‌ی جهانی، ماشین­آلات سنگین، جاده­ای به منظور سهولت دسترسی به نقش برجسته ساسانی موسوم به «نقش پیروزی» یا «نبرد سواران» ایجاد کردند، اقدامی که گفته‌ می‌شود به دستور مدیر این محوطه‌ی باستانی و اکنون جهانی انجام شده است.

این اقدام را نه تنها برخی کارشناسان میراث فرهنگی ضروری نمی‌دانستند، بلکه برخی دوستداران میراث فرهنگی هم در بازدید از این محوطه که نه تنها قبل از حضور ارزیابان از محوطه دیدن کرده بودند، بلکه حتی یک ماه قبل از ثبت جهانی فیروزآباد هم به این محوطه رفته بودند، این وضعیت را تائید می‌کنند، راهی که علاوه بر کشیده شدن‌اش در درون عرصه باستانی، قسمت‌هایی از راه باستانی این محل و منظر فرهنگی کتیبه را نیز تخریب کرده است. در کنار این اتفاقات در این محوطه _قبل از ثبت جهانی_ روستای امروزی «آتشکده» در شمال کاخ اردشیر و جنوب نقش برجسته معروف ساسانی شکل گرفت و توسعه تدریجی آن علاوه بر مخدوش کردن منظر فرهنگی این آثار، بخش‌هایی از بقایای باستانی را به دنبال داشت؛ اقدامی که آن هم مشکلات زیادی را برای این محوطه باستانی به دنبال داشته و دارد، اما به نظر می‌رسد میراث فرهنگی هم‌چنان آرامش کافی را برای برطرف مشکلات در این محوطه‌ی جهانی دارد. آن‌طور که ایسنا نوشته علیرضا عسگری چاوردی مدیر پایگاه فیروزآباد در خصوص جاده سازی در این منطقه گفت‌که نخست فیروزآباد را مانند دیگر دشت‌های کشور در حال توسعه توصیف کرده و با بیان این‌که دشت فیروزآباد محدودیت‌هایی مانند کوچکی دشت و صعب‌العبور بودنش که هزینه‌ی زیادی به همراه دارد، تاکید کرد: «توسعه باید در خدمت آثار باستانی باشد و چشم‌انداز آثار را حفظ کند.او  با بیان این‌که امروز دسترسی به قلعه دختر با پیاده‌روی بسیار سنگین انجام می‌شود و برای گردشگران با مشکل مواجه می‌شود؛ افزود: این منطقه دو مسیر گردشگری دارد که هر دوی آن‌ها مسیر دسترسی مناسبی ندارند که باید جاده دسترسی مناسبی ایجاد شود.