|پیام ما| سیلویو برلوسکنی، نخست وزیر اسبق ایتالیا در سن ۸۶ سالگی درگذشت. او یکی از پر حاشیه‌ترین سیاستمداران جهان در سال‌های گذشته بود که علاوه بر محکومیت در یک پرونده فساد مالی، تلاش زیادی داشت تا فعالیت‌های اتحادیه اروپا درباره کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای را متوقف کند.
برلوسکونی در فاصله سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۱ سه دولت ایتالیا را رهبری کرد و حزبش «فورزا ایتالیا» هم‌اکنون یکی از شرکای کوچک در ائتلاف حاکم فعلی در این کشور است. او از مدتی پیش به سرطان خون مبتلا شده بود و سه روز قبل نیز خبر بستری شدن مجددش در بیمارستانی در شهر میلان به رسانه‌ها رسید. او در بهار امسال شش هفته را در بیمارستان سن رافائل میلان گذراند و تحت درمان برای عفونت ریوی مرتبط با «لوکمی میلومونوسیتی» مزمن قرار گرفت و سپس مجددا بستری شد.
برلوسکنی یکی از پر زرق و برق‌ترین سیاستمداران ایتالیا بود که در سال ۲۰۱۷ علیرغم فعالیت حرفه‌ای آلوده به رسوایی‌های جنسی، اتهامات بی شمار در مورد فساد و محکومیت به تقلب مالیاتی، بازگشت به سیاست داشت. شرکت مدیاست صاحب چندین کانال تلویزیونی و بخش قابل توجهی از بازار تلویزیون ایتالیا است. برلوسکنی همچنین مالکیت چندین شبکه و شرکت دیگر تولیدات و تبلیغات تلویزیونی شامل دو شبکه در اسپانیا را نیز در اختیار داشت. او بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۷ مالک باشگاه فوتبال آث میلان بود.

او در بهار امسال شش هفته را در بیمارستان سن رافائل میلان گذراند و تحت درمان برای عفونت ریوی مرتبط با «لوکمی میلومونوسیتی» مزمن قرار گرفت و سپس مجددا بستری شد

او در سال ۲۰۰۸ به قدرت بازگشت اما در سال ۲۰۱۱ در بحبوحه بحران بدهی حاد مجبور به استعفا شد. برلوسکنی در اواخر سال ۲۰۱۲ به اتهام کلاهبرداری مالیاتی محکوم شد و به همین دلیل محکومیت یک ساله خود را با انجام خدمات اجتماعی پاره وقت در یک خانه مسکونی در میلان گذراند. ممنوعیت او برای نامزدی به موقع برای انتخابات عمومی در سال ۲۰۱۸ برداشته شد، زمانی که فورزا ایتالیا در ائتلاف با احزاب «لیگ» و «برادران ایتالیا» شرکت کرد اما ۴۰ درصد مورد نیاز برای حکمرانی را به دست نیاورد.
در سال ۲۰۱۹، برلوسکنی یک کرسی در پارلمان اروپا به دست آورد و در انتخابات عمومی در اکتبر ۲۰۲۲، حزب او در ائتلافی به رهبری برادران ایتالیا «جورجیا ملونی» (نخست وزیر حال حاضر ایتالیا) به قدرت بازگشت. برلوسکنی نیز به عنوان سناتور انتخاب شد.
مخالفت با اقدامات اقلیمی اروپا
برلوسکونی و فعالان محیط زیست میانه خوبی باهم نداشتند. یکی از اقدامات جنجالی او در سال ۲۰۰۸ تلاش او برای متقاعد کردن رهبران اروپا در جت توقف اقدامات این اتحادیه برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای بود.
اتحادیه اروپا در آن سال سعی داشت تا سال ۲۰۲۰، به میزان یک پنجم از انتشار گازهای گلخانه‌ای خود کاهش دهد. آن زمان به نظر می‌رسید که کشورهای صنعتی اروپایی نسبت به این برنامه روی خوش نشان داده‌اند. اما رویترز در 30 مهرماه ۱۳۸۷ (۲1 اکتبر 2008) از قول برلوسکونی نوشت که سران ۱۰ کشور اروپایی با مواضع او موافقند و سعی دارند که برنامه اقدامات اتحادیه اروپا برای کاهش انتشار را متوقف کنند. او یک هفته قبل از آن تهدید کرده بود که این برنامه را وتو خواهد کرد. او گفته بود: «ما به عنوان یکی از بزرگترین اقتصادهای تولیدی اروپا، نمی‌توانیم هزینه‌هایی را بپذیریم که بخش خودروسازی ما را در یک بحران قرار می‌دهد.»
اگرچه یک سال بعد از آن، در جریان کنفرانس مشهور کپنهاگ ماجرای توافق‌های اقلیمی بین‌المللی با شکست روبرو شد و مسیر این توافق‌ها به کلی تغییر کرد. با این حال نام برلوسکونی همواره به عنوان یکی از سیاستمدارانی که مانع توافق‌های سازنده بر سر اقدامات اقلیمی بودند در اذهان فعالان محیط زیست باقی ماند.