دست کم دو دهه پیش اگر از خروجی جنوبی شهر کرمان وارد جاده جوپار می‌شدید، طنازی جنگل‌های «تاغ» و «گز» در دو طرف جاده حس زیبایی از درختان مناطق کویری را به هر رهگذری می‌داد. قدیمی‌های کرمان وقتی از توفان شن و تندباد یاد می‌کنند، روزگاری را به یاد می‌آورند که یک توفان عادی هم می‌توانست در زمانی کوتاه شهر را به شن‌زار تبدیل کند. آنها به خوبی می‌دانند که عامل زندگی و رفاه مردم کرمان چیزی نیست جز این شاهرگ حیاتی تنفس کرمان یعنی درختان تاغ و گز. ولی این روزها این ریه‌های تنفسی کرمان، درگیر کرونای تخریب انسانی شده‌اند. حدود ۵۵ سال پیش به دستور سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری و پیگیری استانداری وقت، نهال‌های درخت تاغ -که در اصل بومی بیابان‌های ویکتوریا در استرالیا هستند- به کرمان وارد شد و دانش‌آموزان مقاطع مختلف تحصیلی آنها را در منطقه وسیعی در حومه شهر کرمان کاشند و بزرگترین جنگل دست‌کاشت تاریخ ایران در کرمان پا گرفت.

این درختان خود زادآوری کردند و هر روز قسمت جدیدی از شن‌زارها را به قلمرو خود اضافه کردند و با حضور و رشد آنها، شن‌های روان تثبیت و رام شدند. اما با گذشت سال‌ها، امروز حال این درختان سخاومتند اصلا خوب نیست؛ تخریب بی‌رویه، کم‌بارشی، تعرض به حریم این جنگل دست‌کاشت و قطع درختان رمقی برای پیشروی جنگل نگذاشته است. این روزها تعرض به حریم و قطع درختان تاغ برای تولید زغال، بزرگترین تهدید نابودی جنگل‌هایی است که خود کانون حیات بوده‌اند.اگر از شهر کرمان به سمت شهر جوپار حرکت کنید خواهید دید که تخلیه نخاله‌های ساختمانی در دو طرف جاده به طول زیادی باعث مدفون شدن درختان تنومند در زیر خروارها خاک و نخاله شده است. این در حالی است که در گذشته خودروهای لاین برگشت از بین درختان تاغ میان دو جاده قابل مشاهد بود ولی اکنون دیواری از نخاله حتی امکان دیدن ردیف درختان را در جاده کفی به مسافران نمی‌دهد. از سوی دیگر پل‌سازی‌های بی‌محابا در شهر کرمان و خاک‌برداری‌ها و نبود نظارت بر تخلیه نخاله‌های این پل‌ها، سبب شد ماشین های سنگین با تخلیه نخاله ساختمانی و گاهی زباله، باعث پیشروی شانه‌های جاده به سمت تاغ‌زارها و از بین بردن چند هزار درخت شدهاند.خطر آسیب‌های جدی ریوی با تخلیه نخاله‌های سیمانی و ساختمانی و برخواستن غبار ناشی از این آلودگی، در این محور و از بین رفتن درختان تاغ که خود نقش مهمی در جلوگیری تشکیل کانون‌های ریزگرد منطقه را دارد، در آینده نزدیک کرمان را به یک مرکز تومورهای ریوی و تنفسی تبدیل می‌کند. از سوی دیگر تولید زغال در سطح کشور و صادرات آن به کشورهای همسایه دامن تاغ‌زارهای کرمان را نیز گرفته و افراد سودجو به جان این طبیعت خسته افتاده‌اند. متخلفان در قلب جنگل‌های تاغ با ساختن کوره و بریدن شبانه درختان چند ده ساله، کمر به نابودی هکتارها جنگل بسته‌اند.با همه اینها، حتی پیگیری‌های مکرر جمعی از کنشگران محیط زیست در اداره راه و شهرسازی استان و حتی وزرات راه، هیچ نتیجه‌ای نداده و هر روز شاهد تخلیه بیشتر نخاله در این محور هستیم.