مسائل خوزستان حکم بدهی یا زیان انباشته در حسابداری حساب جمهوری اسلامی ایران یافته است. اغراق نیست اگر بگوییم خوزستان به کلافی سردرگم تبدیل شده است. کلاف سردرگم را نمی‌توان به سادگی باز کرد. اشتباه است اگر گمان ببریم که تابستان خشک امسال به سبب بی‌برکت بودن سال آبی جاری چنین وضعی را رقم زده است. دست‌کم از ۲۱ سال قبل مردم آبادان و خرمشهر به سبب نداشتن آب سالم و بهداشتی قابل شرب لب به اعتراض گشودند. آن زمان گفتند آب را از بالادست خوزستان از شوشتر با لوله به پایین‌دست انتقال می‌دهیم و مشکل برطرف می‌شود. ولی نشد.

محمد سعید انصاری نماینده اصولگرای آبادان در مجلس هفتم ابتدای سال ۱۳۹۱ گفته بود‌: آقای احمدی‌نژاد در سفرش به آبادان گفت: «اگر تا فلان زمان مردم آبادان آب تصفیه شده نداشته باشند،‌ فتاح وزیر وقت نیرو را می‌گذارم در لوله، اما نه فتاح را در لوله گذاشت و نه آب را در لوله جاری کرد. مردم این منطقه تا این لحظه از آب صاف و تمیز برای آشامیدن محروم هستند.»
بهمن ۱۳۹۵ وقتی یک کار ساده اجرایی یعنی شستشوی مقره در تأسیسات برق ایستگاه‌های خوزستان به درستی انجام نشده بود ریزگردهایی که روی آن نشسته بود با آب باران ترکیب شد و حادثه آفرید. برق خوزستان به طور کامل قطع و به تبع آن آب هم قطع شد.
دو سال بعد در یکی از سال‌های کم‌بارش ۵۰ سال‌ اخیر بار دیگر مسئله آب در آبادان و خرمشهر تبدیل به بحران شد. در همان روزها نخست‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی با انتشار ویدیویی با نوشیدن یک لیوان آب سعی در پاشیدن نمک بر زخم مردم تشنه خوزستان کرد. در تابستان ۱۳۹۷ قرار شد با لوله‌گذاری و تسریع انتقال آب از ام‌الدبس وضع آب شرب آن‌ها بهبود یابد. همان سال اخبار عجیب و غریبی از دامداران و کشاورزان پایین‌دست کرخه و کارون منتشر می‌شد. مثلاً از گاومیش‌هایی که به طرز عجیبی سوخته بودند. آن زمان هنوز هم می‌شد دروغ را از واقعیت تشخیص داد و مردم هم قبول می‌کردند که عکس‌های منتشر شده از گاومیش‌های سوخته مربوط به کم‌آبی نبوده است ولی حالا امسال دیگر شرایط مثل سال‌های گذشته نیست. در سال ۱۳۹۷ به طعنه نوشتیم آقای وزیر ماهی «صُبُور» خورده‌اید. پیشنهاد کردیم مسئولان مرتبط در میان مردم آبادان و خرمشهر حاضر شوند و درد دل صیادانی که دیگر نمی‌توانند ماهی صبور صید کنند را بشنود. این ماهی در آب شیرین تخم‌گذاری می‌کند و بعد به دریا برمی‌گردد. وقتی آورد رودخانه کارون کم باشد نمی‌تواند برای تخم‌گذاری وارد شود و همین سبب می‌شود صیدی هم برای صیاد آبادانی و خرمشهری به تور ننشیند.
وقتی در آبان ۱۳۹۸ اعتراض‌ها به تغییر بهای بنزین ناآرامی‌هایی رقم زد و ماهشهر و شادگان در صدر اخبار قرار گرفت باز هم نوشتیم که خوزستان آتش زیرخاکستر است. حتی همین پارسال وقتی با یک بارندگی مردم بندرامام دچار آبگرفتگی شدند. ولی خبری از هیچ اقدام موثری که نبود هیچ حتی گوش شنوایی هم نبود.
این روزها خبرهای خوبی از خوزستان نمی‌شنویم. از دست دادن گاومیش‌هایی که در هورالعظیم باید تن به آب می‌دادند ولی آبی نبود که چنین کنند. شاید در همان‌روزهایی که دامداران اصفهانی گاوهای خود را به نشانه اعتراض در انظار عمومی ذبح کردند گاومیش‌های عشایر عرب بستان و هویزه و سوسنگرد یکی یکی تلف شدند ولی بازهم کسی توجه نکرد. وقتی آن عکس غروب دلگیر در «زهیریه» در جوار تأسیسات نفتی آزادگان در شبکه‌های اجتماعی دست به دست شد و عشایر عرب منطقه بشکه به دست می‌رفتند که آب را از تانکر بگیرند باز هم ته دل کسی آب تکان نخورد. هیچکس با آن دامدار خوزستانی که دامش را از دست داده بود هم‌دردی نکرد، هیچ‌کس پای درد دل کشاورز خوزستانی ننشست. شاید مشکل عمده ما ایرانی‌ها این باشد که همدردی کردن بلد نیستیم! مسئولان ما که اصلاً این کار را بلد نیستند. در همدردی کردن باید صبور هم بود و ما کمتر صبوریم. حالا باز هم خبرهای ناخوش‌تری از خوزستان می‌شنویم. از دست دادن هم‌وطنانمان می‌تواند شعله‌های خشم مردمی که از گرما، بی‌آبی و بی‌برقی زبانه می‌کشد را بیفزاید. این روزها بیش از هر زمان دیگری نیازمند شنیده شدن خوزستان و خوزستانی‌ها هستیم. برای حل مشکلاتی که به اندازه ۴ دهه انباشته شده‌اند با یک شب و یک روز یا وعده ماه و سال هم نمی‌توان انتظار بهبود داشت. زمان لازم است و تدبیر. این دو فقط صبوری می‌طلبد و در این شرایط که گرما و شرجی هم تاب هر کسی را کم می‌کند لازم است به بهترین شکل ممکن آرامش را به این خطه بازگرداند وگرنه هیچ اتفاق بهتری نخواهد افتاد. زمانی با سفر «علی شمخانی» به خوزستان و دیدار او با عشایر عرب می‌شد انتظار ایجاد آرامش داشت. اما اینک که مردم روزهای سخت دهه‌های قبل را پشت سر گذاشته‌اند راهکارهای موثرتری لازم است. اما همه راهکارهای موثر، یک فصل مشترک دارند؛ بازگشت آرامش به خوزستان. کمترین کاری که مسئولان می‌توانند در این روزها بکنند این است که بی‌هیچ تکلفی فقط پای حرف مردم خوزستان بنشینند و خوب بشنوند.