معمای اجساد دفن شده در دیوارهای ارگ بم
بنا بر گزارش‌ها، باستان‌شناسان تا کنون جسد 64 کودک و نوزاد که تا حدود دویست سال پیش در دیوارهای ارگ بم دفن شده بودند را پیدا کرده‌اند. بین باستان‌شناسان درباره علت دفن این کودکان در دیوارهای ارگ بم اختلاف است و گمانه‌زنی‌های مختلفی دراین‌باره مطرح شده است.
فرزاد فروزانفر کارشناس میراث فرهنگی گفته است: «جسد این کودکان مربوط به دوران شکوفایی ارگ بم است که در آن زمان ارگ به عنوان یک شهر کوچک محصور، دایر بود. در زمان حمله فیروزخان قاجار که یک سال ارگ در محاصره بوده، شرایط برای ساکنین ارگ اضطراری می‌شود، چرا که گورستان بیرون از ارگ بوده و این‌ها نمی‌توانسته‌اند از ارگ خارج شوند. به همین دلیل مجبور شدند که بچه‌ها را روی تیغه دیواره‌ها دفن کنند.»
خبرگزاری قانون مدعی شد تصاویر تازه‌ای به دست این خبرگزاری رسیده که نشان می‌دهد پس از زلزله سال ۱۳۸۲ نیز کودکان تازه‌ای در ارگ بم دفن شده‌اند.
گفته‌های این باستان شناس در حالی است که در میان این 64 جسد، دو مورد از سوی کارشناسان دیگر گزارش شده که یکی از آن‌ها کفنش را پاره کرده و دیگری هنوز پیش از مرگ زنده بوده است.احمدی در مورد این دو مورد می‌گوید که امکان دارد که به نظر رسیده این نوزادان مرده‌اند و به همین دلیل دفن شدند، درحالیکه آن‌ها هنوز زنده بودند.
اما به راستی چرا این نوزادان در دیوار دفن شدند و نه در گورستان؟ و چرا بر اساس آزمایشات انجام شده بیشترشان پسر بودند؟
کارشناسان میراث فرهنگی آن زمان در خصوص اجسادی که پس از زلزله از دیواره این ارگ کشف شده بود، پیش بینی کردند که این تدفین‌ها که اکثرا هم به صورت اسلامی صورت گرفته، بعد از محاصره ارگ بم توسط آقا محمدخان قاجار صورت گرفته؛ آنها براین باور بودند که درآن محاصره، به دلیل قحطی و یا شیوع بیماری ها، مردم شهر جسد کودکان خود را لابه لای خشتهای ارگ بم دفن کرده اند؛ اما این نظریه پذیرفته نشد.
احمدی می‌گوید:« به راستی نمی‌توان پاسخ قطعی به این سوالات داد، اما آنچه مطالعات آن زمان نشان داد، این دوره به زمان حمله آقا محمدخان قاجار به کرمان برمی‌گردد و احتمال این وجود دارد که صاحبان این کودکان نمی‌توانستند آن‌ها را از حصارها خارج کنند، به همین دلیل در اینجا دفن می‌کردند. از طرف دیگر اجساد بزرگسالان هم در اینجا پیدا شده و چون کاوش‌های ما محدود بوده احتمال اینکه جسدهای به دست آورده ما پسر بودند هم بسیار است. شاید اگر کاوش های بیشتری انجام می‌شد، نتایج تفاوت می‌کرد.»
او همچنین به رسمی که پیشتر ایرانی‌ها داشتند و کودکان را در داخل آشپزخانه‌ها دفن می‌کردند که به مادرشان نزدیک باشد، اشاره می‌کند و احتمال می‌دهد، اینکه کودکان از شهر برای دفن خارج نمی‌شدند، شاید این مسئله باشد.