هدیه اسرائیل به یهودیان ایران: بمباران کنیسه رفیعی‌نیا

مریم کاظمی‌زاده

خبرنگار

۱۸ فروردین ۱۴۰۵، ۲۱:۵۸

داستان این رویداد در قرآن نیز آمده است. هنگامی که ظلم و ستم فرعون بر بنی‌اسرائیل به اوج رسید، خداوند به موسی (ع) دستور هجرت داد. در آن روز، رود نیل در مصر با عصای موسی شکافت و موسی کلیم‌الله و قوم بنی‌اسرائیل از میان آن عبور کردند و از مصر هجرت کردند و از اسارت و بردگی فرعون رهایی یافتند. سپس، نیل فرعون و فرعونیان را در خود غرق کرد. این معجزه الهی و این هجرت، موضوع جشنی است که این روزها در کنیسه‌ها برگزار می‌شد. هنوز دو روز از جشن هشت‌روزه پسح (فصح) باقی مانده بود که هدیه‌ای از سوی صهیونیسم برای یهودیان آزاده به دستشان رسید. کنیسه رفیع نیا، با قدمت ۸۰ سال، ساعت ۳ بامداد ۱۸ فروردین، با دو موشک هدف قرار گرفت و فروریخت و یهودیان ایران و همه ایرانیان را در بهت و حیرت فروبرد.
در تلویزیون، یونس حمامی لاله‌زار، رهبر کلیمیان ایران را پس از حمله نشان می‌دادند، با ابروهای درهم‌کشیده و چهره‌ای آکنده از غم و بهت. او یک تورات پاره‌شده را از میان آوار کنیسه برداشت و بر ویرانه‌های آن ایستاد و گفت: «این کنیسه در محله‌ای بود که بیشتر ساکنان آن مسلمان بودند و ما با مسالمت و آشتی در کنار آنان زندگی می‌کردیم و مراسم‌های خود را برگزار می‌کردیم. هنوز دو روز از برگزاری جشن هشت‌روزه ما باقی مانده بود، این هدیه‌ای بود که از سوی دشمن برای ما فرستاده شد.»
اکنون ما در جنگی هستیم که دیگر یک جنگ ایدئولوژیک نیست، بلکه جنگی علیه انسانیت است. دشمنی که نه دین می‌شناسد و نه انسانیت، و کشتن و ویرانی را افتخار می‌داند.
ما ایرانیان همیشه ثابت کرده‌ایم که قبل از قومیت، دین و مذهب، خود را ایرانی می‌دانیم و با هر کسی که به هر عنوان و شکلی به خاکمان تجاوز کند، مقابله می‌کنیم. یک روز قرآن را می‌سوزانند، روز دیگر انجیل را، و امروز تورات را. آنچه فراموش می‌شود، دشمنان انسانیت هستند و آنچه باقی می‌ماند، ایران و ایرانی است، همان‌طور که همیشه در طول تاریخ از پس هر تهاجم و تجاوزی باقی مانده است.

به اشتراک بگذارید:

برچسب ها:

اسرائیل، بمباران کنیسه، جنگ