پیام ما؛ رسانه توسعه پایدار ایران

هومن جوکار

حفاظتگر

چنین‌اند عاشقان

۷ دی ۱۴۰۴، ۱۹:۳۴

با خدماتی درخشان در جامه مدیرکل محیط‌زیست چند استان دشوار، جلوگیری از شکار بدون پروانه شیوخ عرب در خوزستان، پروژه‌های انتقال گونه‌های حساس به زیستگاه‌های جدید، آموزش حفاظت از حیات‌وحش به سازمان‌های نوپای محیط‌زیست در امارات، افغانستان و کشورهای همسایه، کمک به معرفی مجدد آهو از خوزستان به ابوظبی، تحقیقات متعدد با اداره بررسی و توسعه سازمان محیط‌زیست، همکاری در انتخاب و آموزش منسجم محیطبانان سازمان، مقالات و کتاب‌هایی بی‌نظیر، به محیط‌زیست باافتخار ایران معرفی شد.

با وقوع انقلاب در سخت‌ترین بحران‌ها درحالی‌که مدیرکل استان فارس بود، سلاح به دست گرفت و با یاران اندکش به حفاظت از «بمو» در برابر غارت حیات‌وحش آن ایستاد و بسیاری را برای دفاع از محیط‌زیست دلگرم کرد. کمی بعد با پشت سر گذاردن دوران آشوب و با این گذشته کم‌نظیر، مدیران تازه سازمان حفاظت محیط‌زیست با تنزل در رتبه‌های اداری از مدیرکلی به کارشناسی، از کارشناسی به تعلیق و از تعلیق به تبعید او پرداختند.

رست در اوایل دوران تبعیدش، بخت با من یار شد و الگوی خود را که پیش از آن در مقالاتش یافته بودم، ملاقات کردم؛ در مکانی غیرمنتظره در‌حالی‌که لجن کف حوضچه پرورش ماهی را از پا می‌شستم و بااین‌حال خوشحال‌ترین روز خود را تجربه می‌کردم. خوب وراندازش کردم، در حوالی پنجاه‌سالگی بود. با قامتی بلند و جسمی قوی و چهره‌ای محکم، اما متین و آرام درست همان‌طور‌که باید می‌بود. در دلم به این فکر کردم که مهندس ضیایی اصلاً شبیه یک آدم از‌پاافتاده و به‌تبعیدرفته نیست؛ بعید می‌دانم چیزی بتواند این قامت بلند را خم کند.

از آن به‌بعد زندگی من مانند بسیاری از هم‌الگوهای من تغییر کرد. او می‌رفت و من خود را به زیر سایه‌اش می‌کشاندم. او می‌رفت و من را به زیر سایه خود می‌کشاند. سایه‌ای که برای همه دوستداران سرزمینش تا این زمان بی‌کم‌وکاست گسترده بوده است و هیچ ظلمی، سوگی و دردی او را از خدمت منصرف نکرده است و هرگز این سرو را خم نکرد و سر خم نخواهد کرد. ممنون آقای مهندس ضیایی! ممنون برای این عاشقانه زیستن، این زندگی بی‌مانند که نقش شما بر تمام دیوارهایش آویخته است.

به اشتراک بگذارید:

برچسب ها:

حیات‌وحش، محیط‌زیست