«صفرعلی پایین‌محلی»، نایب‌رئیس شورای اسلامی‌شهر گرگان، در مصاحبه با خبرگزاری مهر استان گلستان گفته است «برای ساخت تله‌کابین گرگان هیچ درختی قطع نمی‌شود.» یا آقای پایین‌محلی معنای احداث تله‌کابین، سایت پشتیبان، پارکینگ، آماده‌سازی محیط زیر دکل‌‌ها برای اجرای عملیات امدادونجات درصورت بروز خطر و … را نمی‌داند یا در زندگی خود به جنگل‌‌های هیرکانی با دقت نگاه نکرده و در آنها راه نرفته‌ است. وگرنه واضح است این گفته باور پذیر نیست 

در این باره یادآوری چند نکته قابل‌تأمل است:

 نخست: این ادعا در جلسه ۱۹ مرداد ۱۴۰۰ «شورای‌عالی شهرسازی و معماری کشور» مورد توجه و بررسی قرار گرفت و رد شد. ورود متخصصان جنگل به جمع بررسی‌کنندگان محتوای طرح تله‌کابین گرگان مشخص کرد این ادعاها نادرست است و باتوجه‌به دلایلی که اقامه شد، قطعاً تکرار این ادعا در برابر افکار عمومی، خسارت‌‌های مادی و معنوی به بار می‌آورد و بی اعتمادی را دامن خواهد زد. 

دوم: جاده پشتیبانی چیزی است که آقای پایین‌محلی و دوستانشان اساساً از آن حرفی نمی‌زنند. پروژه تله‌کابین گرگان ماننددیگر تله‌کابین‌‌های شمال، نیازمند جاده پشتیبانی برای تردد ماشین‌آلات، حمل قطعات دکل، مصالح، نیروی انسانی و دیگر موارد ضروری است. همچنین، نیازمند برپایی کارگاه‌هایی برای استقرار عوامل اجرایی ساخت پروژه است. به‌گفته متخصصان دانشگاهی، سرجمع این موارد، با نگاهی خوش‌بینانه منجر به پاکتراشی و قطع درختان و حذف پوشش گیاهی حدود ۱۵ هکتار (و حتی بیشتر) خواهد شد. مساحت پروژه تله‌کابین ناهارخوران را حدود هشت هزار و ۵۰۰ مترمربع ذکر کرده‌اند. 

همچنین، درباره تعداد کارگاه‌هایی که برای ساخت تله‌کابین بر پا خواهد شد، مساحت آنها، مصالح مورد استفاده و نحوه برچیدن آنها توضیحی داده نشده است. همچنین، اضافه کنید مساحت ایستگاه‌های سه‌گانه و مساحت طرح‌هایی را که در آینده و برای ارتقای گردشگری و تکمیل تله‌کابین احداث می‌شوند.

 سوم: همین چندی پیش بود که یکی از اعضای هیئت‌علمی‌ دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان که دارای مدرک دکتری علوم اکولوژی جنگل است، هشدار داد رقم قطع درختان هیرکانی درصورت اجرای پروژه تله‌کابین ناهارخوران در حدود ۱۵ هکتار خواهد بود. او تأکید کرد براساس محاسبات علمی‌ و دقیق صورت‌گرفته، اگر «طرح تله‌کابین ناهارخوران اجرایی شود در مسیری به طول سه کیلومتر و عرض ۴۰ متر (۱۲ هکتار) پاکتراشی درختان جنگلی چندمیلیون‌ساله صورت خواهد گرفت.»

 چهارم: کارشناسان گفته‌اند در این قبیل پروژه‌‌ها که تأثیرات آنها در محیط جنگل چندجانبه است، باید مجموع تمام سطوحی را که به‌‌طور مستقیم و حتی غیرمستقیم تحت‌تأثیر اجرای پروژه قرار می‌گیرند، به‌عنوان مساحت پروژه اعلام کنند. مسیر تله‌کابین جنگل ناهارخوران گرگان سه کیلومتر و عرض آن ۴۰ متر است. برای رعایت استاندارد ایمنی حریق جنگل و برای تسهیل عملیات امداد و نجات سرنشینان کابین (نجات افراد از کابین‌ها و انتقال آنها به زمین امن در هنگام بروز خطرات و حوادث غیرمترقبه) لازم است تمام درختان و پوشش گیاهی در مسیر تله‌کابین به‌‌طور کامل حذف شوند؛ این یعنی ۱۵ هکتار جنگل‌تراشی خواهد شد.

پنجم: علاوه‌بر اینها مساحت پارکینگ با ظرفیت ۴۶۰ خودرو و سطح سخت آن جزو مساحت پروژه اعلام نشده و بدیهی است که در جمع کل مساحت پروژه لحاظ نشده است. کوچک‌نمایی پروژه تله‌کابین ناهارخوران، تا آنجا پیش رفته که در پلان‌های پارکینگ، نه‌تنها محل احداث دفاتر اداری، انتظامی‌ و نظارتی و سرویس‌های بهداشتی مشخص نشده، بلکه راه ورود مسافران به ایستگاه تله‌کابین و موقعیت ایستگاه تله‌کابین نسبت به پارکینگ نیز نشان داده نشده است.

 ششم: درباره سازه‌های انتقال آب و برق و ابعاد آنها هیچ اطلاعاتی ارائه نشده است. درباره نحوه دفع فاضلاب، نحوه جمع‌آوری آب‌های سطحی، منبع تأمین برق نیز هیچ اطلاعاتی ارائه نشده است.

 هفتم: بررسی مشخصات فنی و تاریخچه احداث جاده موجود در دامنه شرقی توشن و امکان اتصال احتمالی این جاده به ایستگاه میانی تله‌کابین که خود جنگل‌تراشی بزرگی را در پی خواهد داشت و امکان احداث احتمالی جاده‌ای برای اتصال توشن به ناهارخوران در حوالی ایستگاه میانی و در ادامه جاده موجود در دامنه شرقی توشن یکی دیگر از مسائلی است که میزان جنگل‌تراشی را بیشتر از حتی ۱۵ هکتار می‌کند.

 و اما آخر: این چه منفعتی است که خیلی‌‌ها را وادار به اصرار بر ناهارخوران کرده است؟! البته نمی‌توان تأثیر احتمالی احداث تله‌کابین و افزایش قیمت زمین‌‌های خریداری‌شده توسط برخی که سودای احداث پاساژ را در سر دارند و نیز «جاده ارتباطی توشن به ناهارخوران» را بر قیمت اراضی توشن و رونق معاملات زمین نادیده گرفت که باید دید چه کسانی از این احتمال‌‌ها نفع می‌برند. شهرداری گرگان خود گفته است: «ناهارخوران و هزارپیچ، از میان ۴۰ مکان پیشنهادی اولیه، انتخاب، مطالعه و بررسی شده‌اند و درنهایت ناهارخوران انتخاب شده است. بنابراین، در مجموع ۳۸ مکان به‌دلایلی مناسب شناخته نشده‌اند و حالا که بیش از ۵۰ استاد «دانشگاه علوم کشاورزی ومنابع طبیعی گرگان» و ۱۲۸ عضو هیئت‌علمی‌ دانشگاه‌‌های گلستان، اعضای اتحادیه انجمن‌‌های علمی ‌و انجمن علمی‌ جنگلبانی و استادان دانشگاه‌‌های سراسر کشور و حتی معاونت محیط‌زیست طبیعی در دولت‌‌های پیشین با این مکان برای این پروژه به‌دلیل تخریب و جنگل‌شناسی مخالفت کرده‌اند، چرا برخی همچنان مرغ‌شان برای ناهارخوران یک پا دارد؟!