این بازسازی بخشی از پروژه‌ای گسترده به ارزش ۲۴ میلیون یورو است که قرار است تا سال ۲۰۲۵ به پایان برسد. این گالری با مجموعه‌ای از مجسمه‌های عظیم‌الجثه، از جمله آثار کشف‌شده در مجموعه تاریخی کارناک در تبس (لوکسور امروزی)، به بازدیدکنندگان تجربه‌ای متفاوت ارائه می‌دهد.
در طراحی جدید، آثار باستانی به‌گونه‌ای چیده شده‌اند که بازدیدکنندگان بتوانند از نزدیک با این آثار ارتباط برقرار کنند، همان‌گونه‌که هزاران سال پیش در معابد مصری تجربه می‌شد. با حذف دیوارهای ضخیم و نورپردازی تاریک طراحی‌شده در سال ۲۰۰۶، اکنون نور طبیعی به گالری می‌تابد و مجسمه‌ها روی پایه‌های کوتاه‌تری قرار گرفته‌اند تا در سطح دید بازدیدکنندگان قرار گیرند. دیوارها نیز با آلومینیوم بازتاب‌دهنده پوشیده شده‌اند تا فضایی شبیه به بیابان و معابد باستانی مصر ایجاد کنند.
به‌گفته «یوهانس اونمولر»، یکی از متصدیان موزه، هدف اصلی این بود که مجسمه‌ها برای اولین‌بار به‌عنوان شخصیت‌های اصلی دیده شوند و بازدیدکنندگان بتوانند از نزدیک آنها را تحسین کنند. این تغییر طراحی باعث شده است آثار به‌جای قرارگیری در ارتفاع، در سطح چشم بازدیدکنندگان باشند.
موزه مصری تورین با مجموعه‌ای بیش از ۴۰ هزار اثر، نقش مهمی در مصرشناسی دارد. بااین‌حال، این نقش همواره همراه با چالش‌هایی درباره منشأ و نگهداری آثار بوده است. «کریستین گرکو»، مدیر موزه، با اشاره به همکاری نزدیک با دولت مصر تأکید کرده است هیچ درخواستی برای بازگرداندن این آثار مطرح نشده است. او گفت: «ما امروز میزبان نمایندگان وزارت آثار باستانی مصر و مقامات فرهنگی این کشور بودیم و هیچ مسئله حل‌نشده‌ای وجود ندارد.»
در این راستا، موزه با دعوت از هنرمندان معاصر همچون «علی چری» و «سارا سلام» تلاش کرده است با پرداختن به تاریخ استعماری و تخریب‌های ناشی از آن، به جنبه‌های اخلاقی و تاریخی فعالیت خود توجه کند.
پروژه بازسازی موزه در سال ۲۰۲۵ با افتتاح فضای جدید «پیاتزا اِجیزیا» به پایان خواهد رسید. این فضای شیشه‌ای که ورود به آن رایگان خواهد بود، بخش‌های مختلف موزه را به‌هم متصل می‌کند و به تقویت ارتباط موزه با شهروندان تورین کمک خواهد کرد.
به‌گفته گرکو، چه بخواهیم چه نه، مصر بخشی از تاریخ تمدن غربی است. مطالعه مصر باستان، مانند هر تمدن کهن دیگری، راهی برای شناخت بهتر خودمان است.
موزه مصری تورین با این بازسازی‌ها و پژوهش‌های مداوم، همچنان به‌عنوان یکی از مراکز اصلی مصرشناسی در جهان شناخته می‌شود.