«نقشهٔ خطرپذیری سیل تهران تدوین می‌شود.» این خبری است که رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران روز یکشنبه در گفت‌وگو با خبرگزاری ایسنا اعلام کرده است. خبری که آذرماه هشت سال پیش نیز رئیس وقت همین سازمان رسانه‌ای کرده بود. تدوین نقشهٔ خطرپذیری سیل تهران درحالی هر چندسال یکبار از سوی مدیران شهری مطرح شده، تیتر می‌شود و روی خط خبری رسانه‌ها می‌رود و همان‌جا می‌ماند که «سیلاب دومین مخاطرهٔ تهران پس از زلزله است و ۲۳ نقطهٔ شهر در خطر سیل قرار دارد».

تهران در محاصرهٔ رودخانه‌های وردیج، حصارک، فرحزاد، مسیل عبدل‌آباد، درکه، ولنجک، دربند، گلابدره، حصارک(جماران)، مسیل منظریه، دارآباد، سرخه‌حصار قرار گرفته است و روددره‌های وسیع‌ آن به اتوبان و محل جولان اتومبیل‌ها تبدیل شده‌اند. این وضعیت تهران در شرایطی است که ایجاد و توسعهٔ کانون­‌های زیستی و جمعیتی و هرگونه فعالیت عمرانی و توسعهٔ اراضی، مستلزم شناخت کافی از شرایط سیل­‌گیر پهنه­‌ها و مخاطرات بالقوهٔ طغیان رودخانه­‌هاست. همچنین، سیاست­گذاری­‌ها و برنامه‌ریزی‌‌ها در زمینهٔ تخصیص کاربری اراضی حاشیهٔ رودخانه‌‌ها باید متکی‌بر نقشه‌­های خطر و متناسب با خطرات و خسارات ناشی از طغیان‌­ها باشد.

خطر سیل تهران تنها با حرف حل نمی‌شود. مدیریت و سازگاری با سیلاب به آمادگی فرابخشی نیاز دارد. راهبردهای مدیریت و کاهش سیلاب‌های شهری بر ضرورت یکپارچه‌سازی داده‌های مربوط به سیلاب‌های شهری تأکید دارد. دستیابی به توسعهٔ پایدار شهری نیز نیازمند طراحی مدل‌های مناسب مدیریت و حفاظت رودخانه‌ها و مسیل‌ها در حوضه‌های شهری است.

به‌دلیل توسعهٔ نامتوازن شهری و تعرض به حریم روددره‌ها، شهر آبستن حوادث است. توجه و پرداختن به مسائل مرتبط با مدیریت بحران به‌ویژه در حوزهٔ برنامه‌ریزی شهری، اگرچه بسیار ضروری است اما متأسفانه با دو مشکل نوپا بودن و خبرسازی دست‌به‌گریبان است. خطر سیل بیخ گوش تهران است و پایتخت در معرض بحران سیلاب به چیزی بیش از خبر و تیترها نیاز دارد؛ برنامه‌ریزی روی کاغذ و اجرا در واقعیت.

هر مدیری آمده و رفته کارهای تکراری انجام داده و تیترهای تکراری به رسانه‌ها مخابره کرده است. مدیران شهری به‌ویژه مدیران حوزهٔ بحران باید بدانند خطر انتشار اطلاعات نادرست نه در زمان بحران که پیش از آن نیز مهم است. خبر برآمده از واقعیت و موثق زیربنای مدیریت بحران است. پرواضح است نمی‌توان با ربودن گوی جمله‌های ازپیش‌ساخته‌شده خود را به اثبات رساند، خطر را مدیریت کرد و به سازگاری با بحران رسید.