پیامدهای تغییر اقلیم در بین کشورهای خاورمیانه و به ویژه ایران شدید است. در میان کشورهای خاورمیانه، ایران دمای متوسط ​​2.6 درجه سانتی گراد افزایش و 35 درصد کاهش بارندگی را در دهه‌های آینده تجربه خواهد کرد. ایران با انتشار گازهای گلخانه‌ای نزدیک به 600 هزار میلیون تن CO2 اولین کشور مسئول تغییر اقلیم در خاورمیانه و هفتمین ‌در جهان است. سهم سطح بالای ایران در انتشار گازهای گلخانه‌ای به تولید قابل توجه نفت‌، گاز و توسعه صنعتی ناپایدار و شهرنشینی سریع مربوط است. کاهش غیرعادی‌ بارش و افزایش غیرعادی دما اثرهای گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی را تأیید می‌کند.

شواهد تغییرات آب و هوایی و محیطی مرتبط با گرمایش جهانی در کوه‌های البرز ایران به طور فزاینده‌ای در تغییرات دمای بلند مدت کوهستانی، میزان بارش‌، از بین رفتن پوشش یخچال طبیعی و یخبندان‌های دائمی مشاهده می‌شود. این تغییرات بر ناپایداری سطح زمین موثر است و منجر به افزایش فراوانی و اندازه مخاطرات طبیعی مانند زمین‌لغزش‌ها، ریزش سنگ، جاری شدن بهمن و سیل می‌شود. این مخاطرات بر زیرساخت‌ها و فعالیت‌های اقتصادی اجتماعی و فرهنگی در مناطق کوهستانی اثر گذاشته است. فعالیت‌های بشری از طریق صنعتی شدن و تغییر کاربری زمین اثر زیادی بر محیط زیست و چشم انداز‌های طبیعی داشته است‌، که منجر به تغییر آب و هوا‌، جنگل‌زدایی‌، بیابان‌زایی‌، تخریب زمین و آلودگی هوا و آب شده است. آثار گرمایش زمین بر تکامل شکل زمین به صورت ‌تغییرات محیطی معمولی در کواترنر خودنمایی می‌کند و البته عواقب تغییر لزوماً مضر نیست. به احتمال زیاد آب و هوای جهانی در دهه‌های آینده تغییر قابل ملاحظه‌ای خواهد داشت، حوادث شدید آب شناختی (نظیر سیل و خشکسالی) بیشتر می‌شود‌. یخبندان دائمی تنها در مواردی برقرار می‌ماند که میانگین دمای سالانه منفی باشد. بنابراین‌، با افزایش دما‌، یخبندان‌های دائمی در ارتفاع به سمت قطب و عرض‌های شمالی بالاتر عقب‌نشینی می‌کنند‌.با چنین شرایطی کشورهای خاورمیانه در مواجهه با اثرهای تغییرات اقلیمی بسیار آسیب‌پذیر هستند و به همین ترتیب پیش‌بینی شده که پیامدهای تغییر اقلیم در ایران از شدیدترین میزان در منطقه خاورمیانه برخوردار باشد.در برخی از مناطق جنوبی و جنوب شرقی ایران‌، بیش از نیمی از کل بارش‌ها در فصل زمستان اتفاق می‌افتد. به سمت شمال و سواحل دریای مازندران‌، سهم بارش‌های پاییزی در مجموع بیشتر از بارش‌های زمستانی می‌شود. اوج رژیم بارشی مناطق شمال غربی ایران در فصل بهار است. بارش‌های تابستانی در قسمت‌های جنوبی دریای مازندران قابل توجه است‌.ایستگاه‌های اقلیمی و سینوپتیک در سراسر کشور در یک دوره بلند مدت‌، توزیع فضایی بارش سالانه را با روند نزولی در شمال غربی و جنوب شرقی ایران نشان می‌دهد. ‌ ‌تحت اثر تغییرات اقلیمی، تمام ویژگی های هواشناسی ایران تغییر کرده است. به عنوان مثال‌، نقش افزایش فشار سیبری در آب و هوای ایران از لحاظ مکانی و زمانی از نوسان دما به کنترل خشکسالی تغییر کرده است‌. از این رو‌، یکی از حقایق تغییر آب و هوا در ایران‌، افزایش روند شدت خشکسالی همراه با روند کاهش بارندگی و افزایش شدت سیلاب است‌. این موضوع به تدریج بر منابع آب‌، کشاورزی‌، محیط زیست‌، بهداشت عمومی‌، صنعت و اقتصاد اثر می‌گذارد.در مقایسه با چهار دهه گذشته‌، در دوره 1400- 1430‌، ایران به احتمال زیاد دوره‌های طولانی‌تری از حداکثر درجه حرارت را در قسمت جنوبی کشور و دوره‌های طولانی‌تر خشک (بارندگی کمتر از 2 میلی‌متر در چهار ماه) و همچنین مرطوب ( مجموع بارش بیش از 110 میلی‌متر در سه روز) شدت و تکرار بیشتر سیلاب را تجربه خواهد کرد. آب و هوای دوره‌های خشک طولانی ‌ با بارش‌های متناوب به افزایش احتمال وقوع سیلاب می‌انجامد. ‌بدون اقدامات سازگارانه‌، برخی از مناطق کشور ‌در آینده با محدودیت سکونت مواجه می‌شود.