با افزایش جمعیت در شهرها و گسترش ساخت و سازهای عمرانی و ساختمانی و نیز تخریب و مرمت بناهای عمرانی و ساختمان‌ها، میزان تولید نخاله‌های ساختمانی به شکل چشمگیری در حال افزایش است. به جا ماندن پسماندهای ساختمانی، معضلات زیادی را از جمله آلودگی‌های زیست محیطی و آلودگی‌های دیداری ایجاد می‌کند. صنعت ساختمان از صنایع پرمصرف انرژی و منابع طبیعی و در عین حال آلوده‌کننده محیط ‌زیست است. ساختمان‌سازی بیشترین منابع طبیعی را مصرف کرده و از انرژی زیادی استفاده می‌کند. هیچ فعالیت انسانی به اندازه ساخت و سازها زباله‌ ایجاد نمی‌کند از کنار یک سایت ساختمانی عبور کنید و احتمالاً ردیفی از سطل زباله‌های پر از آب را خواهید دید. فعالیت‌های انسانی کمی وجود دارد که تقریباً به اندازه ساخت و سازها زباله ایجاد کند.حجم نخاله‌های ساختمانی و عمرانی به اندازه ای است که این مساله در بسیاری از کشورهای پیشرفته هم به یک مشکل اجتماعی و در عین حال زیست محیطی تبدیل شده است. زباله‌های ساختمانی بیش از یک سوم زباله‌های تولید شده را تشکیل می‌دهند که شامل طیف گسترده‌ای از مواد مانند: مواد عایق، بتن ، آجر ، کاشی و سرامیک، چوب ، شیشه و پلاستیک، مخلوط‌های قیری، قیر ذغال، زباله‌های فلزی (شامل کابل‌ها و لوله‌ها، خاک، خاک آلوده، سنگ،گچ، سیمان، رنگ و لاک الکل، چسب و درزگیر، بتن، آجر، چوب، شیشه، فلزات و پلاستیک است. این موارد شامل تمام زباله‌های تولید شده در ساخت و تخریب ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها و همچنین برنامه‌ریزی و نگهداری جاده‌ها است.
زباله‌های ساختمانی و تخریبی حاوی مقادیر کمی مواد خطرناک است که این موارد می‌توانند خطرات زیادی برای محیط زیست داشته باشند. بیان ارقام دقیق ضایعات ساختمانی تولید شده در یک سایت معمولی ساخت و ساز دشوار است اما تخمین زده می‌شود که این مقدار به اندازه 30 درصد از وزن کل مصالح ساختمانی باشد. فعالیت‌های اقتصادی انسان به طور طبیعی به اکوسیستم جهان وابسته است و ممکن است به دلیل کمبود مواد اولیه کارخانه‌ها رشد آن محدود شود. در حالی که برای برخی منابع مانند فلزات و مواد معدنی خاص هنوز ذخایر استفاده نشده وجود دارد، منابع دیگری مانند سوخت‌های فسیلی و حتی آب در بسیاری از نقاط جهان با مشکل جدی روبه‌رو هستند.
برای مدیریت پسماندهای ساختمانی و جلوگیری از آلودگی منظر شهری چند راهکار پیشنهاد می‌شود:
با استفاده صحیح از مصالح می‌توان ضایعات ساختمانی را کاهش داد یا از مصالحی استفاده کنیم که نزدیک‌تر به محل کار تولید می‌شوند تا انتشار کربن به میزان قابل‌توجهی کاهش یابد. وقتی از مصالحی که بادوام و استاندارد هستند، استفاده کنیم، ضایعات کمتری خواهند داشت. قدم بعدی بازیافت است، بازیافت باعث می‌شود مصالح دور ریخته نشود و محل‌های دفن زباله بیش از حد انباشته نشود.حدود 90 درصد نخاله‌های ساختمانی قابل بازیافت و استفاده مجدد هستند. بازیافت به عنوان یکی از راهکارهای مدیریت نخاله‌های ساختمانی چند ویژگی مثبت از جمله؛کاهش تقاضا نسبت به منابع جدید؛کم شدن هزینه‌های حمل و نقل و تولید و استفاده از ضایعات به گونه‌ای که به مناطق انباشت ضایعات برده نشوند دارد. اگر به شهرها و انبوه ساختمان‌هایی که قبلاً ساخته شده‌اند و نیاز به بهسازی دارند نگاه کنیم، می‌توان پتانسیل استفاده مجدد از مصالح سازه‌ها مانند درب و پنجره، آجر و … را در این سازه‌ها تصور کرد. راه‌حل دیگر برای کاهش ضایعات ساختمانی اتخاذ قانون‌های مالیاتی برای صاحبان ساختمان است. طراحی مکانی جهت دفع نخاله‌های ساختمانی و تعیین آژانس‌های مدیریت پسماندهای ساختمانی نیز می‌تواند کمک کننده باشد، تخلیه نخاله‌های ساختمانی در معابر و گذرگاه‌های سطح شهر سبب آلودگی دیداری محیط شهری می‌شود. از طرفی دیگر تخلیه خاک و نخاله در حاشیه راه‌ها، جاده‌ها و بزرگراه‌ها منجر به سد معبر و به دنبال آن بوجود آمدن حوادثی می‌شود که باعث واردآمدن خسارات جانی و مالی به شهروندان خواهد شد.
همچنین نخاله‌های ساختمانی با مسدود کردن‌ کانال‌ها و رودخانه‌ها باعث مسدود شدن مسیر آب گردیده که به هنگام بارندگی موجب جاری شدن سیلاب می‌گردد و خسارت‌های جبران ناپذیری را به دنبال دارد.