وزارت کشک و امور تغاریه

آفتاب نوشت:«معمولاً وزرا بعد از برکناری علاقمند هستند که سفیر شوند، مانند آقایان زاهدی و…» طنزیماتچی با دیدن این خبر در روزنامه آفتاب، یک دست بر تغار و دست دیگر بر بند تنبان راه مجلس را در پیش گرفت و خواهان برکناری یکی از وزیران و جایگزینی 6 ماهه خود شد. نمایندگان مجلس که اخیراً رابطه حسنه ای با این تحلیلگرنمای تغار بر کف برقرار کرده اند، از او پرسیدند:«حالا چرا 6 ماه؟ تا 1400 در خدمتتان باشیم!» طنزیماتچی که قیافه اش به آدم های ببو گلابی شبیه تر است تا تحلیلگر اخبار، چوب کبریت را لای دندان هایش این ور و آن ور کرد و گفت:«نه بنده شیفته قدرت نیستم. اندکی تشنه خدمتم که همین 6 ماه تشنگی ام را رفع می کند و ما بقی اسراف است، آن هم در این وضعیت بحرانی آب!» نمایندگان که از چرندیات او سر در نمی آوردند، به دنبال لیستی بودند تا ببینند کدام یک از وزرای کابیه را می توانند کله پا کنند و این تغار به دست رانت خوار را به جایش بنشانند. طنزیماتچی تغار را زیر پایش گذاشت. نشیمنگاه خود را بر آن متقارن کرد و به 6 ماه آینده اندیشید. دقیقاً دمدمای عید نوروز، با خود اندیشید(تازگی ها اندیشیدن را هم یاد گرفته) هفته آینده وزیر می شوم. توی مجلس از خودم دفاع می کنم و می گویم:«من از مال و منال دنیا همین تغار را دارم که آن را هم بر کف نهاده و در راه ملت فدا می کنم.» رای اعتماد را که گرفتم، تیتر یک روزنامه ها می شوم. بعد هم تا نیروهای وزارتخانه را الکی جا به جا بکنم. دیوارها را رنگ بزنم و نقشی بر ایوان بکشم، 6 ماه تمام شده و می آیم توی تلویزیون و به خاطر برخی حسادت ها و تنگ نظری ها استعفا می دهم و می روم سفیر ایران در یکی از همین کشورهای خوش آب و هوا و خلوت می شوم.کسی هم کاری به کارم ندارد. در همین فکرها بود که تغار روی سطح صیقلی راهروهای مجلس لیز خورد و کله طنزیماتچی محکم به دیوار خورد و سرش گیج رفت. گفتنی است نمایندگان همچنان در حال جستجوی وزیر ناکارآمد در لیست فوق الذکر هستند و نمی یابند. منابع آگاه خبر داده اند که بعید نیست برای استفاده از توانمندی‌های طنزیماتچی و ظرفیت های تغار او در پیشبرد سیاست های کلان کشوری، وزارتخانه ای به نام «وزارت کشک و امور تغاریه» تأسیس و این تحلیلگر نمای گیج را به سابیدن کشک بگمارند.