استانداران کرمان
از سال 1300 تا 1394 شمسی

ابراهیم زند
1328 ـ 1327 ش.
«وی متولد 1267 ش. پس از طی تحصیلات مقدماتی در تهران، به روسیه رفت. دبیرستان و دانشکده نظامی مسکو گذراند و وارد دانشکده حقوق سن پطرزبورگ شد. پس از مراجعت، وارد وزارت خارجه شد. در 1306 داور او را به عدلیه دعوت نمود و مدتی مستشار استیناف و ریاست شعبه دیوان کیفر بود، تا به ریاست اداره بازرسی منصوب گردید. چند سالی نیز مدیرکل وزارت کشاورزی بود تا این که از 1316 تا 1321 ش. به معاونت بانک ملی ایران رسید. با انتقال به دربار به سمت رئیس دربار معرفی شد. از سال 1323 تا 1329 مجموعاً هفت مرتبه به وزارت رسید. پنج نوبت وزیر جنگ و دو بار وزیر کشور بود، دو مرتبه استاندار آذربایجان و یک بار استاندار اصفهان و یک نوبت استاندار کرمان شد.
در زمان نخست‌ وزیری رزم‌آرا، به مدیرکلی بانک ملی ایران منصوب گشت و سال بعد به سفارت اسپانیا رفت. وی سفیرکبیری ایران در کشورهای ترکیه، ایتالیا و اسپانیا را نیز عهده‌دار بود. وفات او در 1353 در تهران اتفاق افتاد. ابراهیم زند از رجال درست‌کار و جدی به شمار می‌رود. یکی از دختران او به همسری عبدالرضا پهلوی درآمد، همین امر موقعیت او را محکم‌تر نمود» (1).
پی نوشت‌ها:
(1) ـ عاقلی، باقر: شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، ج 2، ص 762.

محمدعلی وارسته
1329 ـ 1328 شمسی
«وی فارغ‌التحصیل مدرسه علوم سیاسی، خدمات خود را از وزارت دارایی شروع و در چند شهرستان رئیس دارایی بود. سپس به وزارت کشور منتقل و به مدیرکلی رسید. در سال 1313 ش. معاون کل آن وزارت‌خانه شد. مدتی استاندار اصفهان بود تا این که در 1326 ش. در کابینه حکیمی به وزارت پست و تلگراف و تلفن معرفی شد. در 1327 ش. در ترمیم کابینه هژیر سمت وزارت دارایی گرفت. بعد از تغییر دولت با سمت استاندار به کرمان رفت و یک سال استانداری آنجا را داشت و در اوایل 1329 ش. از طرف منصور (نخست‌وزیر) به تهران احضار و ابتدا وزیر بهداری و بعد وزیر دارایی شد. در 1330 ش. در کابینه علا وزیر دارایی بود و مصدق نیز او را درهمان سمت ابقا نمود. در دوره دوم مجلس سنا (1332) سناتور و به نیابت ریاست هم رسید. تا سال 1342 سناتور بود تا این که مورد غضب شاه قرار گرفت و دیگر به مجلس سنا نرفت.
در دی 1357 ش. که شاه ایران را ترک کرد، محمدعلی وارسته به عضویت شورای سلطنت منصوب شد و نایب رئیس شورا شد. وی در سال 1367 در سن 92 سالگی در تهران درگذشت» (1).
پی نوشت‌ها:
(1) ـ عاقلی، باقر: شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، ج 3، ص 1683.

هرمز احمدی بختیاری
1330 ـ 1329 شمسی
«وی فرزند حاج ابوالفتح ‌خان سیف ‏السلطنه‏ بختیارى، متولد 1287 ش. در چهارمحال بختیارى. تحصیلات خود را مطابق معمول زمان انجام و در جوانى انتظامات قسمتى از منطقه‏ىبختیارى به او محول شد. بعداً به خدمت دولت درآمد و در وزارت داخله مشغول خدمت گردید.
اولین مأموریتش فرماندارى بروجرد بود. بعد به عنوان حاکم به آبادان رفت و مدتى نیز فرماندارىکل همدان به عهده‏اش قرار گرفت.
در سال 1329 ش. به استاندارىکرمان رفت و یک سال در آنجا مقیم بود. در 1330 ش. به تهران احضار گردید و کارى به او ارجاع نشد.
شیوه‏ى او در حکومت همان رویه‏ىبختیارى‏ها بود، یعنى به اصول و قوانین زیاد توجه نمى‏کرد. موقعىکه استاندار کرمان بود، مصادف شد با عروسى شاه و ثریا بختیارى. او مردم کرمان را تحت فشار قرار داد و مبلغى حدود ده میلیون تومان از آن‌ها گرفت تا براى شاه و ثریا چشم‏روشنى تهیه کند. سر و صداى مردم بلند شد و از هر طرف شکایت رسید. ناصرقلى اردلان در این زمینه در مجلس سخن گفت و از دولت سؤال کرد. رزم‏آرانخست‏وزیر به دستور دربار موضوع را ماست‏مالىکرد. دکتر مصدق او را از کار معزول نمود. وى در 1355 از دنیا رفت» (1).
خیابان احمدی (مطهری) در کرمان در زمان وی احداث گردید. وی در خاطراتش اشاراتی به حکومت خود در کرمان نموده است.
پی نوشت‌ها:
(1) ـ عاقلی، باقر: شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، ج 1، ص 61.

رکن‌الملک صدری
1331 ـ 1330 شمسی
«عبدالحسین صدری، معروف به رکن‏الملک، اصلا اصفهانى و تربیت‏یافته‏ى آذربایجان است. پدرش مرحوم حاج صدرالامراء در دادگسترى صاحب مقامات مهم بود. وى در دوره‏ى چهارم مجلس از خرمشهر به وکالت مجلس رسید. در 1306 ش. در دادگسترى جدید دعوت به کار شد و به ریاست استیناف خراسان منصوب شد و چند سالى در آن سمت باقى بود تا اینکه مستشار دیوان کشور شد و چند سال بعد به ریاست شعبه‏ى تمیز رسید. بعد از بازنشسته شدن حاج سیدنصرالله تقوى، کاندیداى ریاست تمیز شد ولىکار او نگرفت و جهانشاهى آن سمت را گرفت و او به استاندارى فارس منصوب گردید. عبدالحسین صدری در زمان نخست وزیری دکتر محمد مصدق، استاندار کرمان شد» (2).
پی نوشت‌ها:
(1) ـ عاقلی، باقر: شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، ج 2، ص 927.
احمد فریدونی (1)
1334 ـ 1333 ش.
«وی فرزند حاج محمدرحیم‌خان سبزواری، متولد 1260 ش. است. پس از انجام تحصیلات به خدمت دولت وارد شد و به وزارت کشور رفت. مدتی فرماندار سبزوار بود و سرانجام پس از طی مراحل اداری، مدیرکل انتخابات در وزارت کشور شد. در دوره سیزدهم، از سبزوار وکیل مجلس شورای ملی شد و بعد از شهریور 1320 به معاونت وزارت کشور رسید. قریب ده سال معاونت و گاهی کفالت آن وزارت‌خانه را عهده‌دار بود. در سال 1333 ش. به استانداری کرمان اعزام شد ولی این ماموریت زیاد طول نکشید. فریدونی در 1348 درگذشت. وی مردی آزاده و باگذشت بود، به عرفان و تصوف بستگی خاصی داشت، در محضرش همواره عده‌ای از شیفتگان عرفان گرد می‌آمدند. نسبت به مال دنیا فوق‌العاده بی نیاز بود و وطن خود را به حد ستایش دوست داشت» (2).
پی نوشت‌ها:
(1) ـ لازم به ذکر است پس از کودتای 28 مرداد 1332، برای مرتبه دوم سید مصطفی‌خان کاظمی به استانداری کرمان انتخاب گردید و چند ماه در این سمت باقی ماند.
(2) ـ عاقلی، باقر: شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، ج 2، ص 1127.