برای کودکان در زهدان
۳۰ خرداد ۱۴۰۴، ۱۵:۵۳
قرار نبود اینطور باشد. قرار نبود وقتی مادرم من را در زهدان حمل میکرد، موشک بر سر آسمان کشور ببارد و وقتی من هم تو را در رحمم همراه دارم، موشک ببارد. اما قسمت اینطور بود و چرخ گردون برای من و مادرم یکجور چرخید. من وارث سرنوشت مادر شدم به وقت نخستین تجربه مادری. شبیه من، مادران زیادی هستند که در میانه سالهای جنگ به دنیا آمدهاند و حالا دارند از جنینهای کوچکی در شکم پاسداری میکنند تا شاید پیش از دنیا آمدن فرزندانشان، روزهای صلح فرابرسد. من تو را جایی درون خودم نگهداشتهام و تمام تلاشم این است که تو ندانی این بیرون، زندگی چگونه با ترس و دلهره در جریان است. اینکه ندانی شبی از شبها، چطور موشک متجاوزان آسمان ما را مکدر کرد. آسمانی که دوست داشتم وقتی به دنیا آمدی، تکتک ستارههایش را نشانت بدهم و قشنگی مهتاب را در نینی چشمهایت تماشا کنم. دوست ندارم بدانی که ما برای حفظ جان تو و ترس از دست دادنت، پیش از آنکه بهدنیا بیایی، وسایلمان را جمع کردیم، خانه را گذاشتیم و از تهران خارج شدیم. خیلی چیزهای دیگر هم هست که دوست ندارم از این روزها بدانی. تصاویر خانههای سوخته، خیابانهای پر از دود، چهره عبوس آدمها، تهران آرام و بدون ازدحام جمعیت. وقتی به دنیا بیایی و بزرگ شوی، جایی از درسهای تاریخ میخوانی که ما این روزها کودکان زیادی از دست دادهایم. کودکانی که به هر مسلکی هم باشی، میدانی نباید در میانه کودکی شهید میشدند. کودکانی که قرار بود نسل فردا باشند مانند تو، اما حتی بازیهایشان به فردا هم نرسید. اما چیزهای دیگری هم خواهی دید. خواهی دید که بهرغم تلاشی که مزدوران کردهاند، زیباییهای ایران ازبینرفتنی نیست. خزر، البرز و زاگرس، خلیجفارس، الوند و اروند، سهند و سبلان، کارون زیبا و ارس خروشان را کسی نمیتواند با بمب و موشک از بین ببرد. دماوند به بلندای تاریخ این سرزمین ایستاده است و خوی ما مردمان نیز به همین طبیعت ایستا میماند. روزی که دیر نیست، تمام این زیبایی را به تو نشان خواهم داد. روزی که جنگ تمام شده است و روزهای صلح پایدار برای ایران از راه برسد. از ایران میپرسی؟ ایران سرزمین مادری و پدری توست؛ سرزمین تو، جایی که در آن بالنده میشوی، شاهد تمام لحظههای زیستت. جنگ تمام میشود. من و تمام مادرانی که حالا کوچک زیبایی در زهدان دارند، قول میدهیم تمام زیباییها و شکوه این سرزمین را نشانتان خواهیم داد. شما تمام این ویرانی را خواهید ساخت حتی بهتر و زیباتر از گذشته.
برچسب ها:
نظر کاربران
نظری برای این پست ثبت نشده است.
مطالب مرتبط
چه کسی چالش را تحمـــل میکند؟
یک سال دور یک میز؛ به احترام محیطزیست ایران
تو یکـــــی نِهای هزاری، تو چراغِ خود برافروز
رسانه و کنشگــــــری محیطزیست
سرانجام، روزنامهنگاری محیطزیست
هر رسانه، یک دریچــــــــه تازه
مدیریت پسماند «تالش» در محاق فراموشی
آنچه بر میــــــــراث میگذرد
محیطزیست بهجای خبر فوری
صدای طبیعت
رفیقِ یـــــــــــــوز و آهو!
وب گردی
- قیمت بلیط اتوبوس به مرزهای غربی کشور مشخص شد
- کمک به تأمین مالی یا واردات داروی ELAHERE برای بیماران مقاوم به شیمیدرمانی در سرطان تخمدان
- آیا با کپی مدارک می توان سوار قطار شد؟
- درخواست لغو بسته شدن فرودگاه پیام
- مطالبه شفافیت در دانشگاه علوم پزشکی ایران
- خطاهای پنهان در ترجمه مدرک تحصیلی که پرونده اپلای را با تاخیر مواجه میکند
- درخواست توقف پروژه باملند برای حفاظت از درختان و طبیعت شهر لاهیجان
- بهترین پنل پیامکی ایران [4 تا از بهترین سامانه پیامکی ایران]
- آشنایی با خدمات متنوع اسنپفود در رشت
- بهترین مدل شومیز برای افراد چاق؛ 10 مدل ترند 1405 بیشتر
بیشترین نظر کاربران
ژئوتوریسم؛ ثروتی که هنوز جدی نگرفتهایم
پربازدیدها
1
رقص سوگوارانه؛ کنشی مقاومتی
2
رقص عزا
3
مبارزه با جستوجوی گنج
4
هوای آلوده با موتورهای منسوخشده و آلاینده خودروهای داخلی
5
گنجِ گمشده زیر چرخ لودرها




دیدگاهتان را بنویسید