این روزها فیلم رهاسازی و چرای احشام در میان زباله‌های عفونی لندفیل روستای «کریم‌محله»، بخش جوکندان تالش، در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شود و استاندار گیلان نیز از این مکان بازدید می‌کند.

زباله‌هایی که به‌دلیل ماهیت عفونی آن، برای سلامت ساکنان بومی بسیار خطرناک بوده؛ چراکه در راستای بی‌توجهی و رهاسازی مدیریت پسماند و محیط‌زیست شهرستان تالش، به خوراک دام و احشام منطقه بدل شده و در نهایت بر سر سفره اهالی منطقه می‌نشیند.

این در حالی است که پروژه بهسازی و دیوارکشی محل دفن زباله قرق تالش، یکی از چالش‌های زیست‌محیطی و مطالبه بهداشتی مردم منطقه بوده و سال‌هاست در بلاتکلیفی و به‌طور نیمه‌کاره رها شده و اکنون بوی تعفن، حشرات موذی و ورود شیرابه به دریا و آب‌های سطحی منطقه، آرامش مردم و ساکنان منطقه را برهم زده است.

حال آنکه شرایط بحرانی و معضلات محیط‌زیستی و تنش‌های اجتماعی در لندفیل کریم‌محله تالش، مسئله جدیدی نیست. افزایش آمار سرطان، بیماری‌های پوستی و آلودگی تنفسی از مهم‌ترین مسائلی هستند که اهالی روستای کریم‌محله را سال‌ها به ستوه آورده است.

ازاین‌رو، یکی از مهم‌ترین مطالبات اهالی، شنیدن صدای اعتراض و درد و رنج‌هایشان توسط مسئولان استانی، به‌ویژه استاندار، است.

انتشار فیلم چرای احشام از زباله‌های عفونی بیمارستانی در محل دفن، به‌قدری فاجعه‌بار بود که منجر به واکنش جدی و فوری هادی حق‌شناس شد و البته وعده پیگیری و قول حضور در محل طی هفته‌های آینده، باعث امیدواری اهالی روستا شد.

اما به‌یک‌باره انتشار فیلم بازدید سرزده استاندار از محل دفن در رسانه‌ها، بدون آنکه دیداری با مردم منطقه و حتی اعضای شورای روستایی برای شنیده‌شدن صدای اعتراض‌شان انجام شود، شوک عجیبی به اهالی روستا وارد کرد. ضمن اینکه دیدارهای سایر مسئولان ذی‌ربط نیز سرزده و بدون هماهنگی با اهالی انجام شد.

مسئولانی که خود بانیان وضعیت موجود بوده و سال‌ها بدون توجه به این بحران، با بی‌توجهی نسبت به آن، از انجام ابتدایی‌ترین اقدامات برای بهسازی منطقه خودداری کرده و به‌رغم وعده‌های متعدد بعد از تجمعات اعتراضی گسترده در سال ۱۳۹۷ که حتی به درگیری فیزیکی انجامید، هیچ‌گاه به وعده‌های خود عمل نکردند.

چنان‌که تداوم بی‌توجهی مسئولان وقت به این مطالبه مهم، مجدد در سال ۱۴۰۳ منجر به بروز اعتراضات و تجمع گسترده‌تری از سوی اهالی منطقه شد که سه شبانه‌روز ادامه داشت و در نهایت، با ورود دادستان تالش و وعده‌های تکراری مسئولان وقت، مقرر شد محوطه لندفیل طی ۶ ماه مورد بهسازی و محصورسازی چهارضلع، خاک‌پوشانی و مدیریت شیرابه‌ها قرار بگیرد.

اما در عمل، بعد از گذشت دو سال از این وعده‌ها، نه‌تنها بیست درصد قول‌های داده‌شده عملی نشد، بلکه شرایط از قبل بحرانی‌تر شد.

اما بعد از بازشدن پای استاندار، به‌دنبال پرداخت جدی و رسانه‌ای فعالان محیط‌زیستی منطقه در هم‌رسانی فریاد مردم روستای کریم‌محله، آنچه بیشتر رنج و درد حاصل از بوی تعفن سایت دفن زباله را برای اهالی صدچندان کرده است، عکس‌های یادگاری مسئولانی بود که خود مسبب وقوع این اتفاق بودند.

مشکلات بحرانی لندفیل کریم‌محله تالش با جلسات، وعده‌ها و آمارهای مسئولان شهرستانی حل نخواهد شد؛ چنان‌که تا به امروز نه‌تنها حل نشده، بلکه بحرانی‌تر نیز شده است.
کارخانه کمپوست «سیاه کِت لیسار»؛ کارخانه‌ای که اقدامات اولیه احداث آن دو دهه قبل، با پیگیری‌ها و تلاش‌های بسیاری از مسئولان وقت انجام شد، اما بعد از مدت کوتاهی به دلایل نامعلوم متوقف و بعد از سال‌ها، با ورود دستگاه قضا، به‌کلی پلمپ شد.

احداث کارخانه‌ای که امروز، بعد از گذشت دو دهه، لازم است عملیات راه‌اندازی آن مجدد بررسی شود و دلایل عدم بازگشایی و فعالیت آن در شهرستان تالش به اطلاع عموم و مردم منطقه رسانده شود.

چاه‌های آبِ آلــــــوده به شیرابه زباله در «تالش»