در روستا همه خانه محیطبان باشقره را بلد بودند. همه می‌دانستند چگونه آوار مصیبتِ نبودنش ۲۵ تیر۱۳۹۷ بر سر خانواده سوار شده، ما کوچه‌به‌کوچه گشتیم و خانه‌شان را یافتیم. همسرش در خانه نبود،‌ مادر محیطبان بود و پسرش،‌ کمی بعد زن‌برادرش هم به ما پیوست. مادر حرف نمی‌زد‌، هم فارسی را به‌سختی می‌دانست و هم داغ پسر بعد سال‌ها چنان بر سینه‌اش سنگین بود که هر کلمه را به باری بدل می‌کرد. غروب سوم خرداد ۱۴۰۲ پسر محیطبان باشقره از این می‌گفت که می‌خواهد در آینده پزشک شود،‌ به مردم کمک کند. پرسیدیم محیط‌زیست چه!‌ گفت نه مادر راضی به این کار است و نه خودش دل خوشی دارد از آنچه بر سرشان آمده. ضاربان پدرش آزاد بودند،‌ گویی اتفاقی نیفتاده. می‌آمدند و می‌رفتند و گاه ریشخندی؛ انگار‌نه‌انگار «تاج‌محمد باشقره» دیگر نیست و آنها مسبب آن هستند. پس از سال‌ها دوندگی آنها توانستند نام پدر را در فهرست شهدا بگذارند؛ «تاج‌محمد باشقره» جانش را برای حفظ طبیعت و تنوع زیستی این سرزمین داده بود، اما اثبات آن سه سال وقت از خانواده داغدارش و مدیران پارک ملی گلستان گرفت.

دو روز پیش «کاظم مصدق»، محیطبان پارک ملی گلستان، در منطقه کویلر پارک ملی گلستان در درگیری با شکارچیان کشته شد. در میان خبرهای دود و اشک و انفجار بندرعباس، شهادت کاظم مصدق گرچه در میان شبکه‌های اجتماعی چندان پخش نشد، اما آنها که اهل محیط‌زیست بودند و خبر را شنیدند، بغضی گلویشان را گرفت و اشک بود که سرازیر می‌شد از دیدگانشان. این چند روز در پارک ملی گلستان غوغایی برپاست‌‌؛ دوستان و همکاران محیطبان مصدق همه عزادارند، همچنان که در هرمزگان و سایر استان‌ها مردم به سوگ مرگی که بر سر هم‌وطنان‌شان آوار شده، نشسته‌اند.

کاظم مصدق عصر روز شنبه، ششم اردیبهشت، در حوالی کویلر به‌دست شکارچیان غیرمجاز کشته شد‌، تاریخی که در حفاظت پارک ملی گلستان و سازمان حفاظت محیط‌زیست باقی می‌ماند.

خواستم بگویم امیدوارم،‌ اما مگر چقدر می‌شود امیدوار بود وقتی عزیز محیطبانی از دست می‌رود و هیچ رویه‌ای تغییر نمی‌کند،؛ اینکه محیط‌زیست در حال شمارش شهدایش است و از آن‌طرف خانواده همان شهید باید آنقدر دوندگی کند و بی‌مهری ببیند که دیگر نخواهد نامی از محیط‌زیست بشنود و درنهایت برای جلوگیری از فاجعه مشابه اقدام مؤثری در کاهش تعارض انجام نشود. امیدوار نیستم؛ اما کاش کاری کنید،‌ مرهمی باشید برای خانواده محیطبان مصدق و کاهش تعارض!‌