در این نشست «آیشانی مداگانگودا لَبه Ayshanie Medagangoda» نماینده برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ایران گفت: «من حدود شش سال در کشور نپال بودم و در آن کشور بر روی پروژه‌ای کار می‌کردیم. این پروژه درباره قطعات عظیم یخ در هندوکش و هیمالیا بود. هندوکش به سومین قطب کره زمین معروف است. بالاترین میزان بارش، برف و ذخیره یخ را دارد و ۶۹ درصد آب شیرین دنیا از این منطقه تأمین می‌شود. یک میلیارد نفر در هشت کشور اطراف هندوکش از این آب تغذیه می‌شوند. این پروژه در ارتفاع ۵۱۰۰ متر از دریا قرار گرفته بود. همکاری در این پروژه سخت بود و هدف اشتراک دانش بود که به‌خوبی انجام شد. چالش ما قطعات یخ به‌عنوان منبع آب شیرین بود که ذوب می‌شد و در ادامه تبدیل به سیل می‌شد. این مسئله بسیار درهم‌تنیده بود و باید برنامه کنترلی داشتیم.»

او همچنین درباره نقش زنان در حوزه مدیریت آب گفت: «۶۰ درصد نیروی کار کشاورزی زنان هستند و زنان می‌توانند در مدیریت آب و زمین نقش مهمی داشته باشند. از طرفی دانش تجربی محلی و بومی بسیار باارزش است که باید به این موارد توجه جدی شود. سیستم قنات یک سیستم بسیار جالبی است. در الجزایر و مراکش هم مشابه قنات در ایران را دیده‌ام. UNDP آماده حمایت از کشاورزان است. بخش خصوصی در ایران می‌تواند در تولید محصولات هوشمند در زمینه آب کار کند. نماینده سازمان ملل آمادگی کامل برای همکاری در حوزه آب و به اشتراک گذاشتن دانش آب را دارد.»

آب یک دغدغه اجتماعی

در ادامه «مهدی فصیحی هرندی»، رئیس مرکز مطالعات راهبردی کشاورزی و آب اتاق ایران، در ادامه با اشاره به بحران حوزه آب و تنش‌های آبی در ایران در بخش‌های مختلف گفت: «باید آب به مسئله و دغدغه اجتماعی تبدیل شود تا درباره آب گفت‌وگو صورت گیرد.  نسبت تبخیر آب در کشور به مصارف کشاورزی، حدود سه و نیم برابر است. آب زیرزمینی و آب سطحی دچار ناترازی جدی است و در آب‌های مرزی و فرامرزی دچار تنش هستیم. به‌دلیل سدسازی بالادستی بر رود هیرمند در افغانستان، منطقه سیستان با بحران مهاجرت روبه‌روست. خیلی از تالاب‌ها و رودخانه‌ها خشک شده است و درنتیجه این وضعیت با فرونشست زمین به‌عنوان بحران پنهان در کشور روبه‌رو هستیم.»

فصیحی هرندی همچنین ادامه داد: «در عرضه و تقاضای آب با شاخه‌های درهم‌تنیده‌ای از بحران روبه‌روییم. در سمت عرضه ناهماهنگی نهادها و تعارضات بین‌بخشی وجود دارد و در سمت تقاضا هم مشکلات جدید دیگری وجود دارد. تغییراقلیم و تغییر دما واقعیتی است که باید برای آن فکری شود. در حوزه تقاضا پرمصرف هستیم. کشاورزی در ایران نابهره‌ور خوانده می‌شود و هرچه بیشتر قانونگذاری کردیم، بیشتر با مسائل درگیر شدیم. ارزیابی‌ای از راه‌حل‌های قدیمی نداریم و متأسفانه آب به مسئله اجتماعی تبدیل نشده است. هدف از برگزاری همایش روز ملی آب، عمومی‌سازی مسائل آب است. ما تا کی می‌خواهیم بر سر آب گفت‌وگو نکنیم و به تعارضات بین بخشی ادامه دهیم. آب باید به مسئله اجتماعی تبدیل شود. باید از عدالت در توزیع آب به عدالت در کمیابی آب برسیم. مسابقه برداشت آب کشور را به‌سمت کمیابی می‌برد. باید در حکمرانی آب خلاقیت داشت و به مسیر مناسبی برای احیای آب حرکت کنیم.»