در پیمایش انجام شده، ۲۸ نفر به پرسش‌ها پاسخ داده‌اند که از بین آن‌ها ۲۴ نفر تحصیلات دانشگاهی مرتبط با محیط‌زیست دارند؛ ۶ نفر سابقۀ مدیریت دولتی داشته و ۲۲ نفر دیگر هم در زمینۀ محیط‌زیست دارای سابقۀ فعالیت‌های میدانی در قالب تشکل‌ها و مستندسازی هستند و یا اساتید دانشگاه هستند. ما با پاسخ‌دهندگان این پرسشنامه شش پرسش را در میان گذاشتیم و از آن‌ها خواسـتیم با شیـوۀ اولویـت‌دهی میـان گـزینه‌هـای مخـتلف به هـریـک از ایـن پرسش‌ها پاسخ دهند.

در ایـن گـزارش سـراغ دو پـرسش این پرسشنامه رفتیم که دغدغۀ اصـلی جامعۀ محیط‌زیست در این روزهاست؛ اولین آن‌ها به نقش رئیس در اجرای مأموریت سازمانی تـعـریـف شـده بـرای سـازمان حـفاظت محیط‌زیست کشور برمی‌گردد و پرسش دوم به گزینۀ ایده‌‌آل برای انتخاب رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست مربوط است.

پرسـش دیگـری هم با پاسخ‌دهندگان در میان گذاشته شد که به شیوۀ انتخاب رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست برمی‌گشت. از شرکت‌کنندگان پرسیده شد: «فکر می‌کنید رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور در دولت چهاردهم باید از میان کدام گروه برگـزیـده شـود؟» گـزیـنـه‌هـایی کـه آن‌هـا می‌توانستند انتخاب کنند،‌ شامل پنج گزینه بود:

متخصصان و کارشناسان مستقل

 جامعۀ دانشگاهی محیط‌زیست کشور

مـدیـران بـاتـجـربـۀ سـازمـان حـفـاظــت محیط‌زیست

 افراد سیاسی اثرگذار نظیر نمایندگان مجلس یا چهره‌های حزبی

مدیران سایر دستگاه‌ها و نهادها نظیر وزارت جهاد کشاورزی،‌ وزارت نیرو و….

آن‌ها همچنین می‌توانستند گزینۀ مدنظر خود را در بخش سایر ذکر کنند.

گزینـه‌ای که بیشتـرین اقبـال را از سمت شرکت‌کـنندگان داشـت و اولوـیت اول را به خـود اخـتصاص داد،‌ بـه گـزینۀ «مـدیران باتـجربۀ سـازمان حـفاظت محیط‌زیست» برمی‌گشت. ۱۷ نفر یعنی حدود ۶۱ درصد از آن‌ها این گزینه را انتخاب کردند. ۵ نفر یعنی نزدیک به ۱۸ درصد هم گزینۀ «متخصصان و کارشناسان مستقل» را برگزیدند. ۳ نفر یعنی نزدیک به ۱۱ درصد از شرکت‌کنندگان هم «جامعۀ دانشگاهی محیط‌زیست کشور» را گزینۀ مطلوب می‌دانستند و همین تعداد و درصـد هـم «افـراد سیـاسـی اثرگذار نظـیر نمایندگان مجلس یا چهره‌هـای حـزبی» را انتـخاب کردند. گـزینـۀ «مـدیـران سـایر دسـتگاه‌ها و نـهادهـا نظـیر وزارت جـهـاد کـشـاورزی،‌ وزارت نـیـرو و….» از سـوی هیچ‌کدام از شرکت‌کنندگان گزینۀ مطلوب و دارای اولویت اول برای این موضوع نبود. این درحالی‌است که در تاریخچۀ سازمان حفاظت محیط‌زیست، شاهدیم که این گزینه از سوی سیاست‌گذاران لحاظ شده است.

از آنجا که شرکت‌کنندگان اولویت‌گذاری دوم تـا پنـجم خـود را هـم مشـخص کرده‌اند، می‌توان اولویت‌های بعدی را نیز براساس این پاسخ‌ها پیگیری کرد. از ۱۱ پاسخ‌دهنده یعنی ۳۹ درصدی که گزینۀ اول‌شان مدیران باتـجربۀ سـازمان حـفاظت محـیط‌زیست نیست ۹ نفر یعنی بیش از ۸۱ درصد این گزینه را در اولویت دوم گذاشته‌اند و تنها ۲ نفر بیش از ۱۸ درصد، این گزینه را در رتبۀ سـوم قـرار داده‌اند. ایـن گزینه از سوی هیچ‌کدام از شرکت‌کنندگان در رتبۀ چهار و پنج قرار نگرفته که نشان از اهمیت آن دارد.

دربارۀ گزینۀ «متخـصصـان و کارشناسان مـسـتقل» کــه ۵ نفـر آن را گـزینـۀ اول می‌دانستند، ۷ نفر آن را اولویت دوم قرار داده‌اند که بیش از ۳۰ درصد شرکت‌کنندگان است. در مقابل بیش از ۶۵ درصد این گزینه را در رتبۀ سوم اولویت انتخاب کرده‌اند و ۱ نفر یعنی بیش از ۴ درصد هم آن را دارای رتبۀ چهارم اهمیت دانسته است. این گزینه از نظر هیچ‌کدام از شرکت‌کنندگان دارای اولویت پنجم نبوده است.

جامعۀ دانشگاهی محیط‌زیست که رتبۀ سوم را در اولویت اول داشت، دربارۀ اولویت دوم رتبۀ بالاتری دارد و ۳۲ درصد آن را اولویت دوم دانسته‌اند. ۲۸ درصد از شرکت‌کنندگان نیز این گزینۀ را دارای رتبه سوم اولویت ارزیابی کرده‌اند. ۱۶ درصد جایگاه رتبۀ چهارم اولویت را برای این گزینه در نظر گرفته و ۲۴ درصد هم آخرین اولویت را به آن داده‌اند.

افراد سیاسی اثرگذار نظیر نمایندگان مجلس یا چهره‌های حزبی، گرچه در اولویت اول با جامعۀ دانـشگاهی در یک رتبه یعنی سوم قرار داشـت، اما به لحاظ اولویت دوم از آن پایین‌تر است. تنها ۳ نفر یعنی ۱۲ درصد آن را حائز اولویت دوم دانسته‌اند و ۸ درصد به آن اولویت سوم داده‌اند. در مقابل ۵۶ درصد این گزینه را در اولویت چهارم قرار داده و ۲۴ درصـد هـم آن را دارای کـمتـریـن اولـویـت دانسته‌‌اند.

«مدیران سایر دستگاه‌ها و نهادها نظیر وزارت جهاد کشاورزی،‌ وزارت نیرو و….» که از سوی هیچ‌کدام از شرکت‌کنندگان در اولویت اول نبود،‌ در اولویت دوم نیز جایگاه خوبی ندارد. تنها ۱ نفر یعنی بیش از سه درصد معتقدند این گزینه در رتبۀ دوم اولویت است. ۲ نفر یعنی بیش از ۷ درصد آن را در رتبۀ سوم اولویت دانسته‌اند و بیش از ۳۲ درصد یعنی ۹ نفر هم این گزینه را در رتبۀ چهارم قرار داده‌اند. بیش از ۹ نفر یعنی بالای ۵۷ درصد، این گزینه را دارای کمترین اولویت ارزیابی کرده‌اند.