یونسکو و فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران (IFJ) که به‌طور مشترک این تحقیق را انجام دادند، اعلام کردند روزنامه‌نگاری محیط‌زیست به یک حوزهٔ پرخطر تبدیل شده است. ماهیت دورکاری و جداافتادگی کار خبرنگاران محیط‌زیست و سوژه‌هایی که آنان دنبال می‌کنند، مانند فعالیت شرکت‌های سوخت فسیلی، شرکت‌های معدنی، تغییر کاربری زمین و جنگل‌زدایی باعث دامن‌زدن به این مخاطرات شغلی برای آنان شده است. 

«آدری آزولای» (Audrey Azoulay)، دبیرکل یونسکو، روز ۱۳ اردیبهشت همزمان با روز جهانی آزادی مطبوعات گفت: «بدون اطلاعات علمی معتبر در مورد بحران‌های محیط‌زیستی جاری، ما هرگز نمی‌توانیم امیدوار باشیم که بر این بحران‌ها غلبه کنیم. ما برای بررسی این موضوع و اطمینان از دسترسی به اطلاعات، به روزنامه‌نگاران تکیه می‌کنیم، اما آنها با خطرات غیرقابل‌قبول زیادی در سراسر جهان روبه‌رو هستند. در روز جهانی آزادی مطبوعات، ما باید تعهد خود را برای دفاع از آزادی بیان و حمایت از روزنامه‌نگاران در سراسر جهان تقویت کنیم.» 

براساس این گزارش، خشونت فیزیکی (از جمله تجاوز، بازداشت خودسرانه، تلاش برای قتل و آدم ربایی) رایج‌ترین شکل حمله به روزنامه‌نگاران بوده است و در پنج سال گذشته به‌طور قابل‌توجهی به ۱۱۱ مورد افزایش یافته است. حال آنکه این اقدامات در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ به تعداد ۶۱ مورد و در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ به‌تعداد ۴۵ مورد گزارش شده بود. 

گزارش مشترک یونسکو و فدراسیون جهانی روزنامه‌نگاران براساس نظرسنجی از ۹۰۵ روزنامه‌نگار محیط‌زیست از ۱۲۹ کشور جهان تهیه شده است. نتایج این نظرسنجی نشان داد ۷۴۹ نفر از مصاحبه‌شوندگان مورد حمله قرار گرفته‌اند که مسئولیت حداقل نیمی از این خشونت‌ها متوجه عوامل دولتی است. این گزارش همچنین می‌گوید به‌غیر از حمله‌های سایبری، روزنامه‌نگاران مرد بیشتر از زنان انواع حملات را تجربه کرده‌اند. 

همچنین، درحالی‌که قتل روزنامه‌نگاران محیط‌زیست مانند «دام فیلیپس» (خبرنگار «گاردین» که دو سال قبل به‌همراه یک راهنما، در جنگل‌های آمازون در برزیل ناپدید شد و سپس قتل او تأیید شد.) سرتیتر اخبار بین‌المللی است، این نظرسنجی نشان داد که حملات به روزنامه‌نگاران محیط‌زیست در حال تبدیل‌شدن به امری عادی است. به‌طور میانگین از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۳، هر سال ۵۰ مورد حمله گزارش شده است، اما تنها در پنج سال گذشته تعداد حمله‌ها جمعاً ۳۰۰ مورد بوده است. 

«گیلرمه کانلا» (Guilherme Canela)، نویسندهٔ اصلی گزارش می‌گوید: «روزنامه‌نگاران بازیگران اساسی در اطلاع‌رسانی جوامع ما در مورد زوایای مختلف بحران محیط‌زیستی، از جمله تغییراقلیم و مبارزه با اطلاعات نادرست در این حوزه هستند. همهٔ بازیگران، به‌ویژه مقامات دولتی، باید فوراً از همهٔ خبرنگاران محافظت کنند. بدون این، جوامع ما به اطلاعات دقیق برای رویارویی با بحران محیط‌زیستی فعلی دسترسی نخواهند داشت.» 

نزدیک به نیمی از پاسخ‌دهندگان گفتند به‌دلیل ترس از حملات یا قرار دادن منابع در معرض خطر، خودسانسوری انجام داده‌اند. همچنین، نویسندگان این گزارش گفته‌اند دولت‌ها باید به مصونیت از مجازات برای حملات به خبرنگاران محیط‌زیست پایان دهند و خواهان افزایش آموزش ایمنی برای خبرنگاران شدند. 

در این گزارش آمده است: «در مواجهه با بحران جهانی محیط‌زیست، نمی‌توان در مورد اهمیت گزارش‌های محیط‌زیستی اغراق کرد. بنابراین، گروه‌های مدافع، شبکه‌های روزنامه‌نگاری، کمک‌کنندگان، سازمان‌های چندجانبه و سایر ذی‌نفعان باید بر نیاز به مطبوعات آزاد و امنیت روزنامه‌نگاران تأکید کنند. آنها باید برای اقدامات خاص در داخل کشورها، از جمله اصلاحات قانونی و تغییر سیاست‌ها مبارزه کنند.»