علیرضا ابراهیمی-
این روزها بحث اصلی در محافل سیاسی جدایی علی لاریجانی از اصولگرایان و شرکت وی به صورت مستقل در انتخابات پیش روی مجلس است.گروهی از تحلیلگران سیاسی این حرکت لاریجانی را معامله وی با دولت برای حفظ صندلی ریاست مجلس آینده می دانند.البته به نظر این تحلیل خام و تقلیل گرایانه است.چرا که به نظر نمی رسد اصلاح طلبان رویکردی حداکثری به مجلس آینده دارند در انتخاب رییس آینده بین عارف و لاریجانی لاریجانی را برگزینند.گروهی دیگر این حرکت او را بسیار عقلایی و سنجیده تعبیر کرده اند. این گروه که طیف گسترده ای از کنشگران سیاسی را در بر می گیرد از اصلاح طلبان بنام تا ریش سفیدان و اصولگرایان میانه رو را شامل می شود.افرادی همچون علی اکبر ناطق نوری غلامحسین کرباسچی و همچنین علی مطهری.همچنانکه علی مطهری در گفتگو با سایت خبری نامه نیوز این حرکت لاریجانی را بسیار هوشمندانه توصیف کرده و عنوان می کندکه این کار را لاریجانی بایستی خیلی پیشتر از این انجام می داد.اما شاید بشود با نگاهی دیگر نیز بحث را دنبال نمود.
واقعیت این است که علی لاریجانی دل خوشی از رادیکال های جریان اصولگرا ندارد.طیفی که به اسم جبهه پایداری هم اکنون با چهره هایی نظیر رسایی و کوچک زاده و نبویان و بذرپاش و…در مجلس حضور دارند و در انتخابات آینده هم قرار است زیر چتر اصولگرایی قرار بگیرند.«پایداری»ها در مجلس نهم به انحاء مختلف لاریجانی را آزار دادند.از محمود احمدی نژاد (که پایداری ها نفس ایجاد این جبهه را حمایت از وی می دانند)که با پخش فیلم ملاقات برادر لاریجانی با بابک زنجانی در مجلس یکی از عجیب ترین روزهای مجلس در پس از انقلاب را رقم زد تا حمید رسایی که روزی گفته بود (…. مشایی به لاریجانی می ارزد).مشخص است که لاریجانی حاضر نباشد خود را در لیستی قرار دهد که این نام ها را در کنار خود ببیند.البته نزدیکی فکری لاریجانی با روحانی و همچنین میانه روهای اصلاح طلب نیز از دیگر عوامل این حرکت به قول مطهری هوشمندانه وی است.
باری مواضع لاریجانی در جایگاه رییس قوه مقننه در این دو سال همواره همراهی با دولت در مسایل خارجی بوده تا جاییکه در خیلی از موارد اعم از پرونده هسته ای مجلس را همراه دولت کرده است.با اتخاذ این مواضع معتدل لاریجانی در سال های اخیر ثابت کرده که اصول سیاست ورزی را به شکل «اصول»ی اش دنبال می کند و شاید این حرکت او نگاهی آتی نگر به پست های بالاتر از ریاست مجلس باشد.به نظر می رسد که لاریجانی در پی بازتعریف گفتمانی جدید در اصولگرایی است.گفتمانی که حسن روحانی در سال ۹۲ از درون گفتمان اصلاح طلبی ایجاد کرد و جریان تازه ای در میانه ی اصولگرایی و اصلاح طلبی به نام اعتدال ایجاد نمود.حالا لاریجانی نیز در پی تمرین برای باز تعریف همین گفتمان از درون جریان اصولگرایی است.شاید برای سال ۹۶ و کرسی ریاست جمهوری.