وزارت رفاه از زمان تاسیس همواره با این مسئله رو‌به‌رو بوده که بنگاه‌های زیر نظر سازمان تامین اجتماعی و صندوق‌های بازنشستگی چگونه اداره می‌شوند؟ تعداد این بنگاه‌ها و مسایل حادی که دارند همیشه وظایف رفاه اجتماعی را تحت تاثیر بنگاه‌داری وزارت کار قرار داده است. مهمترین وظیفه معاونت اقتصادی وزارت کار این است که دست‌کم درباره وضعیت 600 بنگاه بزرگ اقتصادی گزارش تهیه کرده و به وزیر بدهد. این وظیفه باید به گونه‌ای صورت گیرد که در کار بنگاه‌ها، اخلال و مداخله‌ای صورت نگیرد. چراکه از نظر قانونی آنها دارای ارکان درونی خود در سازمان تامین اجتماعی و صندوق‌های بازنشستگی هستند. اما امر بنگاه‌داری آنقدر برای مسئولان جذاب است…
که به گزارش‌دهی بسنده نمی‌کنند و در امور جاری بنگاه‌ها مانند انتصاب مدیران مداخله می‌کنند. اکنون در چنین وضعیتی با تصمیم سازمان اداری و استخدامی معاونت رفاه در معاونت اقتصادی ادغام شده است. مهمترین وظیفه معاونت رفاه رصد فقر در ایران و انعکاس آن به وزیر و مجموعه دولت و همچنین هماهنگی دستگاه‌های اجرائی برای مقابله با فقر است. دولت‌ها در کشورهای دیگر و در ایران به این بلوغ رسیده‌اند که ما باید یک نهاد درونی برای سنجش فقر داشته باشیم تا مردم به جای اینکه از طریق خیابان صدای اعتراض‌شان را به گوش حکومت برسانند این کار به صورت شفاف و دقیق از طریق دستگاه مسئول رفاه اجتماعی صورت گیرد. در حقیقت معاون رفاه دیده‌بان فقر است. در دوره مسئولیتم در وزارتخانه، گزارش‌های ما در حوزه فقر به صورت سالانه تولید و به دولت ارائه می‌شد. اکنون با ادغام معاونت اقتصادی و معاونت رفاه این خطر وجود دارد‌ که وظیفه سنگین رصد فقر که شامل فقر درآمدی، فقر مسکن، فقر آموزش، فقر بهداشت، فقر دسترسی به آب، برق‌، گاز و… می‌شود؛ به دست فراموشی سپرده شود. زیرا معاون اقتصادی به قدری درگیر مسائل بنگاه‌هاست که بیم آن می‌رود مسئله فقر به کلی به حاشیه رود. این بزرگترین خطری است که در پی این ادغام احساس می‌شود. رصد دقیق شاخص‌های فقر با این هدف انجام می‌شود که سیاست‌های دولت طوری تنظیم شوند که شمار فقرا و مددجویان جامعه بیشتر نشود و برای گروه‌های نیازمند اقدامات حمایتی در نظر گرفته شود. اما اکنون با تصمیم جدید خطر انحلال دیده‌بان فقر وجود دارد.