سالی که گذشت،‌ سال متفاوتی بود. در این سال،‌ ماه‌هایی را گذراندیم که در آن اخبار محیط زیستی جز آنچه درباره «پیروز» بود،‌ کمتر توجهی را جلب می‌کرد. در این ماه‌ها به عنوان خبرنگار محیط زیست انگیزه‌ای برای نوشتن نداشتم و به ضرورت خود را مجبور می‌کردم چیزی بنویسم. بارها به خود یادآوری می‌کردم در کنار همه تحولاتی که جامعه تجربه می‌کند و رویدادهایی که ذهن همه ما را به خود مشغول می‌کند‌، نمی‌شود بی‌خیال محیط زیست شد زیرا تصمیماتی که در این زمینه گرفته می‌شود در نهایت زیست آینده ما را تحت تاثیر خود قرار خواهد داد. با این حال از شما چه پنهان،‌ بارها و بارها بی‌انگیزه شروع به نوشتن کردم یا در حین نوشتن درباره محیط زیست، خبرها را چک می‌کردم و درگیر اتفاقاتی می‌شدم که بیرون از دفتر روزنامه،‌ در خیابان جریان داشت.
سال 1401 با پتروشیمی میانکاله شروع شد و با آبگیری سد چم‌شیر خاتمه یافت. در این سال یوزها در اسارت به دنیا آمدند و از دنیا رفتند‌، «امید» جفتی یافت که در میانه راه تاب نیاورد و به زمین نشست،‌ «لالین»؛ خرس سیاه بلوچی را از قاچاقچیان نجات دادند هر چند پس از بهبود حالش نزدیک بود به باغ‌ وحش زابل فرستاده شود که خوشبختانه تاکنون این اتفاق نیفتاده است. در سال 1401 یک یوز دیگر را بر اثر تصادف جاده‌ای از دست دادیم. در این سال بود که محیط‌بان برومند نجفی به دست پدری کشته شد که پسرش را در درگیری از دست داده بود و غم همسر نیز بر دوشش سنگینی می‌‌کرد. این پرونده به گفته کسانی مانند بهمن ایزدی که سابقه گرفتن رضایت در پرونده‌های زیادی را داشت قابل حل بود و می‌شد محیط‌‌بان نجفی زنده بماند. در سال 1401 کاترین رضوی، مدیرعامل انجمن سنستا را از دست دادیم. کاترین رضوی بیش از چهار دهه در حوزه محیط زیست و جوامع بومی فعالیت کرد و در نهایت بر اثر سرطان درگذشت، در همین سال عباس دیداری یکی دیگر از ارکان‌های این انجمن نیز بر اثر ایست قلبی فوت کرد. سال 1401 سال طرح کاشت یک میلیارد نهال بود،‌ طرحی که با انتقادهای فراوان همراه شد و بسیاری آن را تبلیغاتی ارزیابی کردند. در این سال موافقان و مخالفان آبگیری سد چم‌شیر نیز روبه‌روی هم صف کشیدند و در نهایت موافقان آبگیری را انجام دادند. در زاگرس نیز پروانه برگخوار سفید بلوط طغیان کرد و مسئولان نیز محلول‌پاشی را علی‌رغم هشدارهای کارشناسان انجام دادند.
سال 1401 در حالی به سر رسید که همچنان شش فعال محیط زیست در زندان ماندند. آنها مشمول آزادی نشدند و بسیاری از فعالان محیط زیست آرزویشان برای آزادی آنها ناکام ماند. همچنین پرونده واژگونی اتوبوس خبرنگاران در این سال همچنان به نتیجه نرسید.
با این حال سال 1401 تنها خبرهای منفی نبود. در این سال جمعیت حیات‌ وحش در بسیاری از مناطق به واسطه فعالیت محیط بانان و مدیران محیط زیست افزایش یافت که از نمونه آنها می‌توان به پارک ملی گلستان اشاره کرد. در این سال کارشناسان حیات وحش مجموعه مقالات ارزشمندی را درباره محیط زیست و حیات وحش ایران منتشر کردند که دانش ما در این حوزه را گسترش داد. سال 1401 سالی بود که گاوبانگی در پارک ملی گلستان و منطقه حفاظت شده «پرور» نظام‌مندتر از سال‌های قبل انجام شد. در این سال پروژه شمارش شکاری‌ها در گلوگاه بیش از دو ماه با حضور داوطلبان خاتمه یافت. در این سال مشابه سال‌های قبل داوطلبان شب‌های زیادی را کنار جاده به صبح رساندند مبادا که یوزی دوباره تصادف کند.
سال 1401 را به پایان رساندیم با این امید که در هنگام مرور سال 1402 بخش بزرگتری از خبرها مربوط به اخبار مثبت باشد،‌ نه اینکه جست‌وجوی خبر خوب به مثابه یافتن سوزن در انبار کاه باشد.